Ἡ μεγαλυτέρα μας παγίς, ὡς ἄτομα, εἶναι ποὺ ἐλπίζουμε καὶ πιστεύουμε καί, τελικῶς, ἀναμένουμε νὰ δοῦμε ἄμεσα ἀποτελέσματα τῶν πράξεών μας καὶ τῶν ἀγώνων μας. Αὐτὸ ποὺ ἀδυνατοῦμε ὅμως νὰ κατανοήσουμε, ὅλοι μας, εἶναι μία ἄλλη πραγματικότης, ποὺ διαρκῶς ἐπανέρχεται ἐμπρός μας, γιὰ νὰ μᾶς ὑπενθυμήσῃ πὼς ἐμεῖς, ἀπὸ τῆς γεννήσεώς μας ἔως τοῦ θανάτου μας, ἤμασταν, εἴμαστε καὶ θὰ παραμείνουμε μικροὶ κρίκοι μίας ἀενάου ἁλυσίδος. Στὴν πραγματικότητα ἤμασταν, εἴμαστε καὶ θὰ παραμείνουμε ἁπλῶς μέρος μίας μεγάλης «στρατιᾶς» πολεμιστῶν, ποὺ αἰῶνες τώρα ἀντιμάχονται τὸ ἄδικο καὶ τὴν δουλεία. Συνέχεια →

Ἤ μήπως αὐτές οἱ ἀπόψεις εἶναι προϊόν φαντασίας καί αἰσχίστου …προπαγάνδας, πού σκοπό της εἶχε μόνον τό νά διατηρηθῇ διά παντός ἡ ἡττοπάθεια;

Συνέχεια →

Ἐὰν μάθουμε νὰ μιλᾶμε μόνον ἀληθινά…
…νὰ ἀγαπᾶμε μόνον αὐθεντικά…
…νὰ κυττάζουμε μόνον καθαρά… Συνέχεια →

Καὶ …κτίσε το μέσα σου ὡς πραγματικότητα!!!

Φαντάσου πὼς ἤδη εἶσαι Ἐλεύθερος…
…καὶ θὰ τότε δὲν χρειάζεται νὰ κάνῃς κάτι ἀλλὰ νὰ …γίνῃς κάτι γιὰ νὰ εἶσαι Ἐλεύθερος!!! Συνέχεια →

Λίγο πρὸ τοῦ ξημερώματος ἔρχεται.

Καὶ κᾶνε κουράγιο Ἕλληνα…
Καὶ κᾶνε ὑπομονή…
Καὶ λίγο ἀκόμη…
Καὶ ὅσο ὑπομένεις, ἀναμένεις, κάνεις κουράγιο, τόσο περισσότερο σὲ σκίζουν κομμάτια… Συνέχεια →

Τί θά γινόταν ἄν σταματοῦσες τίς δυσαρέσκειες καί διάλεγες τά θαύματα;
Ἂν ἄρχιζες νά προσδοκᾷς τό καλλίτερο ἀπὸ κάθε δεδομένη κατάσταση;
Δέν νομίζεις πώς τότε θά μποροῦσες νά γράψῃς καινούργια κεφάλαια στήν ζωή σου; Συνέχεια →