Παρατηρώντας προσεκτικά, μὰ καὶ ὅσο τὸ δυνατὸν ψυχραιμότερα, τὰ γεγονότα τῶν τελευταίων μηνῶν, μὲ τὶς φυσικὲς καταστροφὲς καὶ τὶς μεγάλες, σὲ ἀριθμό, ἀπώλειες συνανθρώπων μας, ἀρχίζουμε, σιγὰ σιγά, νὰ συνειδητοποιοῦμε πὼς ἕνα κακό, ποὺ ξεκίνησε ἀπὸ κάπου (γιὰ τοὺς ὁποίους λόγους), ἐξακολουθεῖ καὶ ἐξελλίσσεται, ὁδεύοντας πρὸς μίαν κορύφωσιν, ἰδιαιτέρως ἐπῴδυνο γιὰ ὅλους μας. Μία νέα γιὰ ἐμᾶς ἀτραπός, ἀλλὰ δύσκολος καὶ ἀδιανόητος ἀνοίγεται ἐμπρός μας καὶ ἀδυνατοῦμε νὰ τὴν ἀποφύγουμε. Μία ἀτραπὸς ποὺ ἀρνούμεθα, ἢ κι ἀδυνατοῦμε νὰ διαβοῦμε, ἀλλὰ ποὺ δυστυχῶς ἤδη τὴν διαβαίνουμε, αὐξάνοντας τὶς πληγές μας, ὡς ἄτομα καὶ ὡς κοινωνίες. Συνέχεια →

Τὸ κάθε συναίσθημα ἔχει ἔνα λόγο ὑπάρξεως καὶ ὁ λόγος τῆς ὑπάρξεώς του εἶναι νὰ μᾶς διδάξῃ κάτι σὲ σχέση μὲ τὴν πορεία μας. Συνέχεια →

Ὁ Ἡγέτης Ἄγει. Ἄγει ὅμως διὰ τῆς πειθοῦς κι ὄχι διὰ τῶν συναισθηματικῶν ἐκβιασμῶν ἤ διὰ τῆς παραπλανήσεως ἤ διὰ τῶν ἀπειλῶν.
Ἄγει διότι διαθέτει ἦθος, διότι διαθέτει συναίσθησιν, διότι εἶναι ἱκανὸς νὰ θυσιαστῇ γιὰ τοὺς συντρόφους του, πρῶτος καὶ καλλίτερα. Καὶ δὲν ἄγει τὰ σημερινὰ προβατοκοπάδια ποὺ ΝΟΜΙΖΟΥΝ πὼς ἀκολουθοῦν ὅ,τι γυαλίζει ἤ ὅ,τι σφυρίζει ἤ ὅ,τι κουδουνίζει… Συνέχεια →

Εἶναι ἁπλᾶ πράγματι αὐτὰ ποὺ μποροῦν νὰ σὲ χαροποιήσουν στὴν καθημερινότητά σου.
Καὶ σᾶς τὸ λέω ἐκ πείρας…

Ἕνα κρασὶ μὲ ἕναν φίλο ἀπὸ τὰ παλαιά… Συνέχεια →

Ὑπάρχουν πολλὲς τυχαιότητες, συνήθειες ἢ ἀκόμη καὶ ἀνάγκες ποὺ μᾶς ὑπεχρέωσαν νὰ μείνουμε στὴν χώρα καὶ νὰ ὑποστοῦμε ὅλους αὐτοὺς τοὺς εὐτελισμούς, τὶς γελοιότητες καὶ τὶς ἐκπτωτικὲς  καταπτώσεις.
Τὸ πράξαμε ἔτσι, μὴ συνειδητῶς καὶ μὴ στοχευμένως, διότι μᾶς παρέσυρε ἡ λαίλαψ τῆς καθημερινότητος. 
Ἀπό ἐδῶ καί πέρα ὅμως; Τί; Συνέχεια →