Γίνομαι ὁ …πρωταγωνιστής μου!!!

Παύω, ἐπὶ τέλους, νὰ εἶαι ὁ κάθε λογῆς κομπάρσος τῆς ζωῆς μου.
Γίνομαι πρῶτος ἐγὼ αὐτὸ ποὺ θὰ ἤθελα νὰ εἶναι οἱ ἄλλοι, παύοντας νὰ ἀπαιτῶ ἀπὸ αὐτοὺς τὸ ὁ,τιδήποτε. Ἔχουν τὰ δικά τους βαρίδια, τὶς δικές τους ἐμμονὲς καί, κυρίως, τὶς δικές τους διαδρομὲς νὰ διανύσουν.

Συνέχεια →

Ψεύτικος κόσμος…

Αὐτός, ἐντὸς τοῦ ὁποίου, διαβιοῦμε.
Ψεύτικος καὶ πλαστός. Ἀναποδος. Ἄδικος, κουραστικὸς καὶ ἀπάνθρωπος.
Δὲν ἀντέχεται… γιὰ αὐτὸ καὶ πρέπει νὰ ἀλλάξῃ.
Καὶ θὰ ἀλλάξη. Συνέχεια →

Θά βγοῦμε ἀπό τά …καβούκια μας;

Καί μέ ποιό πρόσχημα;
Ἔτσι κι ἀλλοιῶς ὅλοι μας ἔχουμε θέματα πολλὰ νὰ ἀντιμετωπίσουμε, μὲ πρῶτο καὶ κυριότερον αὐτὸ τῆς ἐπιβιώσεως. Εἶναι τώρα στιγμές γιά …δημόσιες σχέσεις; Συνέχεια →

Ἂς ἐμπιστευθοῦμε τὶς …«αἰσθήσεις» μας!!!

 

Ξέρετε… Ὄχι αὐτὸ τὸ κομμάτι τους ποὺ ὑπερφορτώσαμε πληροφορία καὶ τελικῶς ἀδρανοποιήσαμε…
…ἀλλὰ ἐκεῖνο τὸ τμῆμα τους, τὸ πρωτογενές, τὸ καλὰ θαμμένο μέσα μας.
Ἐκεῖνο ποὺ μόνον σὰν παιδιὰ μπορούσαμε  νὰ ἀφήσουμε ἐλεύθερο νὰ ἐκφρασθῇ, ἐφ΄ ὅσον οὔτε «πρέπει», μὰ οὔτε καὶ «ἐπιβάλλεται» τὸ περιῴριζαν. Συνέχεια →

Θαυμάζοντας (ἐπὶ τέλους!!!) τὴν ὀμορφιά!!!

Μελετώντας τὸν Ὅμηρο θὰ διαπιστώσουμε πὼς οὐδὲ μία περιγραφὴ δίδεται γιὰ τὸ πῶς ἀκριβῶς ἦταν αὐτὴ ἡ πανέμορφη Ὡραία Ἑλένη ἐξωτερικῶς. Οὔτε κἂν μποροῦμε νὰ ὑποψιασθοῦμε τὴν εἰκόνα της, ἐφ΄ὅσον τὸ Ὡραῖον εἶναι πάντα διαχρονικόν, ἀναλλοίωτον καί, συνήθως, ὑποκειμενικόν. Συνέχεια →