Γράφει ο Παναγιώτης Αποστόλου
Διαβάζω σε σημερινή (11/10/2012) ηλεκτρονική ανάρτηση του «Πρώτου Θέματος» τις νέες απαιτήσεις των τροικανών, που από ότι φαίνεται, με την ανοχή της οσφυοκαμπτικής τρικομματικής μνημονιακής κυβέρνησης Σαμαρά, έχουν αποθρασυνθεί τελείως: Tην εκκένωση όλων των ελληνικών νησιών που έχουν έως 150 κατοίκους ζήτησε η Τρόικα από την ελληνική κυβέρνηση. Το επιχείρημα των τροϊκανών ήταν ότι επιβαρύνουν τον κρατικό προϋπολογισμό. Συνέχεια
Τοῦ Σαράντου Καργάκου
Θαρρῶ ὅτι ὁ Ἕλληνας (ὄχι Ἕλλην) τοῦ παρόντος κακοῦ, ψυχροῦ κι ἀνάποδου καιροῦ μας ἀπὸ τίς τέσσερεις κλασσικὲς πράξεις τῆς ἀριθμητικῆς ἔχει ἰδιαίτερη ἐπίδοση μόνον σὲ δυὸ: Τὴν ἀφαίρεση καὶ τὴ διαίρεση.
Στὴ διαίρεση βέβαια ἀρχαιόθεν εἶχε ἐπίδοση. Γι’ αὐτὸ ἡ ἑλληνικὴ ἱστορία, καλῶς ἐξεταζομένη, εἶναι κατὰ κύριο λόγο πόλεμοι Ἑλλήνων ἐναντίον ἄλλων Ἑλλήνων. Ἡ διαίρεση κατὰ πόλεις, κατὰ φυλές, κατὰ τόπους, κατὰ τάξεις, κατὰ αἱρέσεις, κατὰ ἀθλητικὲς προτιμήσεις (προχείρως θυμίζω τὴ Στάση του Νίκα), κατὰ δόγματα καὶ κόμματα εἶναι ἱστορικὸ πεπρωμένο μας. Συνέχεια
Τελικά είμαι πολύ άτυχη και το κατάλαβα προσφάτως!
Είχα την τύχη και την άφησα να φύγει …
Είχα δίπλα μου άτομα τεραστίου πολιτικού μεγέθους, ικανά κι άξια να μου διδάξουν τι εστί πολιτική, πατριωτισμός κι αγώνες κι εγώ η ανόητη, άφησα την ευκαρία να φύγει μέσα από τα χέρια μου!
Πρέπει να είμαι λογικά, ο θηλυκός Φόρεστ Γκαμπ της Ελλάδος, που έζησε τα πιο σημαντικά γεγονότα του κόσμου, είδε σημαντικές προσωπικότητες, χωρίς να πάρει χαμπάρι τι γινόταν και τώρα…τρέξε Σεμέλη…τρέξε!!
Ἔφυγε ἡ Ἀγγέλα καὶ ἔρχεται ὁ μεγάλος βεζύρης.
Ναί, νὰ μὴ μᾶς ἀφήσουν μόνους μας…
Νὰ περάσουν ὅλα τὰ τσιράκια γιὰ νὰ δώσουν τὸ «παρόν»…
Μὴ καὶ χάσουμε κάποιον ἀπὸ τοὺς γνωστοὺς ἐγκληματίες τοῦ ἔθνους.
εκμεταλλεύεται τις Συνέχεια
Πάει καιρός πια που δεν μένει εδώ…
Ευλογημένη γη, ευλογημένη χώρα η Ελλάδα. Πόσες φορές το έχω ακούσει. Ο ήλιος, η θάλασσα, ακόμη και το υπέδαφος. Γνωστό άλλωστε και ανέκδοτο που όταν ο Θεός μοίραζε τον κόσμο όταν έφτασε στον Έλληνα και δεν υπήρχε άλλος χώρος του είπε “να πάρε αυτήν εδώ τη γωνιά που είχα φυλάξει για μένα”.
