Οὔτε σὲ …μολυσμένα ἐδάφη.
Οὔτε σὲ κάτι λιγότερο ἀπὸ τὸ ἀπόλυτον καὶ τὸ Ἀληθές!!! Συνέχεια →

Μιὰ φορὰ κι ἔναν καιρὸ ἔνας βασιλιὰς ζοῦσε στὰ σκοτεινὰ καὶ γεμάτα ὑγρασία ὑπόγεια τοῦ παλατιοῦ του. Ὅλοι προσπαθούσαν νὰ τοῦ περιγράψουν τὸ πανέμορφο παλάτι, μὲ τοὺς ὑπέροχους κήπους, ἐκεῖνος ὅμως δὲν πίστευε κανέναν καὶ θεωροῦσε παλαβὲς αὐτές τὶς περιγραφές.
Ἔτσι λοιπὸν πέρασε ὅλη του τὴν ζωὴ στὸ ὑπόγειο, μέσα στὸ μισοσκόταδο.

Ἡ ζωή μας εἶναι ὅπως πιστεύουμε, περιμένουμε καὶ τελικὰ θέλουμε νὰ εἶναι. Συνέχεια →

Ἀκαδημία Ἀθηνῶν.
Ἐσωτερικὸ κιονόκρανο Ἰωνικοῦ Ῥυθμοῦ, πλήρως διακοσμημένο σύμφωνα μὲ τὴν ἀρχαία ἑλληνικὴ ἀρχιτεκτονική. Συνέχεια →

Τὸ μεγαλύτερο δῶρο εἶναι ἡ ἐπικοινωνία ποὺ ἔχουμε μὲ τὸν ἑαυτὸ μας.
Καὶ τὸ μεγαλύτερο λάθος μας εἶναι ἡ κατασπατάληση αὐτῆς τῆς ἐπικοινωνίας. Συνέχεια →

Ὅταν εἴμαστε ἐρωτευμένοι θὰ μοῦ ἀπαντήσετε…
Ἐν τάξει… Σωστό…
Μά γίνεται νά παραμένουμε κάθε ἡμέρα τῆς ζωῆς μας ἐρωτευμένοι;
Ἤ μήπως πρέπει; Συνέχεια →

Πόσο σημαντικὸ θὰ ἦταν γιὰ ὅλους μας, καὶ πόσο σπουδαῖο, τὸ νὰ μποροῦμε νὰ ξεδιαλέγουμε, ἀπὸ ὅλα αὐτὰ ποὺ καθημερινῶς συναντοῦμε, τὰ καλλίτερα καὶ τὰ σημαντικότερα.
Μέσα ἀπὸ τὰ σκουπίδια θὰ ἦταν ὑπέροχο νὰ ξεχωρίζαμε, καὶ νὰ κρατούσαμε, μόνον τὰ διαμάντια. Συνέχεια →