Καλὸ τὸ ἐρώτημα!
Πάρα πολὺ καλό!
Ἔχουμε τὸν τελευταῖον καιρό, κοντὰ ἕναν χρόνο τώρα, διαβάσει τὰ ἄπειρα περὶ ἀποχωρήσεως τῶν ἀμερικανῶν ἀπὸ τὸ Ἰράκ. Κι ὄχι μόνον.
Ἀρχεῖα ἐτικέττας: παλαιὰ καὶ νέα τάξις
Τὰ πλοκάμια τοῦ Συστήματος εἶναι παντοῦ!
Τα πλοκάμια του συστήματος είναι παντού!!! Γιʼ αυτό τέτοια παύση, τέτοια ησυχία.
Χθες διάβασα ένα πολύ εύστοχο κείμενο (εδώ: http://www.ramnousia.com/2011/12/arage-poy-phgan.html#.Turl19T858E). Συμφωνώ απόλυτα και με τη σειρά μου ερωτώ: Τι απέγιναν εκείνα τα Συνέχεια
Ὁ ἐθνικός μας προδότης
Ποιός ἄλλος; Ὁ Γεώργιος Ἀνδρέα Παπανδρέου. Ὅπου βάλει τό «χέρι» του ἐπέρχεται καταστροφή. Οὔτε μία φορά δέν ὑπηρέτησε τά οἰκονομικά ἤ ἐθνικά συμφέροντα τῆς Ἑλλάδος καί τῶν «ῥαγιάδων» πού τό ἐψήφισαν. Γιατί ἄραγε;
Μερικά δείγματα γιά τό τί ἐννοῶ: Συνέχεια
Δολοφονήθηκε ὁ πρώην ἀρχητὸς τοῦ FBI διότι ἀπεκάλυψε τοὺς ἀεροψεκασμούς;
Καὶ πολὺ τὸν ἄφησαν νὰ ζήσῃ!
Ἀπορῶ πῶς κατάφερε ἔως σήμερα νὰ κυκλοφορῇ γενικῶς, δίχως ἐπιθέσεις ἢ ἀπειλές.
Ἴσως κατὰ βάθος νὰ ἐπιθυμοῦν νὰ γνωρίζουμε πὼς μᾶς δολοφονοῦν.
Τοὺς ἡδονίζει; Τούς εὐαρεστεῖ; Τούς κάνει νά αἰσθάνονται ἄτρωτοι;
Δέν ξέρω.
Πάντως ὅλο αὐτὸ τὸ κρυφτούλι καταλήγει νὰ λειτουργῇ εἰς βάρος κάθε ἐμβίου ὄντος.
Τίποτα δὲν τοὺς προστατεύει, ἀκόμη κι αὐτούς, ἀπό τὰ ἔργα τους.
Στὸ μεταξύ, ἡ ἀνθρωπότης ἐξακολουθεῖ νὰ ἀπειλεῖται ἀλλὰ πλέον διαθέτει λιγότερες φωνές ἀντιστάσεως.
ΔΟΛΟΦΟΝΗΘΗΚΕ Ο ΠΡΩΗΝ ΑΡΧΗΓΟΣ ΤΟΥ FBI ΠΟΥ ΕΒΓΑΛΕ ΣΤΗ ΦΟΡΑ TOYΣ ΧΗΜΙΚΟΥΣ ΑΕΡΟΨΕΚΑΣΜΟΥΣ
Δημιουργοῦν ὑπερ-ἀσυνειδήτους στρατιῶτες!
Ἀναμενόμενον κι αὐτό!
Ἔτσι κι ἀλλοιῶς, τοὐλάχιστον τὰ ἀμερικανά, ἔως τώρα, τὸ μόνον ποὺ ἀπέδειξαν εἶναι πὼς δημιουργοῦν πολέμους γιὰ κατανάλωσι. Στὸν ὑπερασυνείδητο στρατιώτη θά κολλήσουν;
Ἀναρωτιέμαι ὅμως γιὰ κάτι: γιατί παραμένουν στό ἀνθρώπινο εἶδος;
Γιατί δέν περνοῦν στίς μηχανές; Ἔτσι κι ἀλλοιῶς μᾶς ἀντικαθιστοῦν στὰ πάντα. Στόν πόλεμο θά σταματήσουν;
Ὑπόθεσις Proton Bank.
«Περίεργη» ὑπόθεσις. Ἰδίως σὲ ἐκεῖνα τὰ σημεῖα ποὺ ὁ Λαυρεντιάδης «παραιτήθηκε».
Βέβαια, ἀκόμη πιὸ περίεργο εἶναι ποὺ πλέον τὸ βῆμα (καὶ ὁ ΔΟΛ) ἀπεφάσισαν νὰ ἀσχοληθοῦν μὲ τὸ θέμα.
Δὲν εἶναι πὼς τοὺς ἔπιασε ἡ συνείδησίς τους στὴν γωνία καὶ τοὺς ζήτησε τὸν λόγο.