Ἀναμενόμενον κι αὐτό!
Ἔτσι κι ἀλλοιῶς, τοὐλάχιστον τὰ ἀμερικανά, ἔως τώρα, τὸ μόνον ποὺ ἀπέδειξαν εἶναι πὼς δημιουργοῦν πολέμους γιὰ κατανάλωσι. Στὸν ὑπερασυνείδητο στρατιώτη θά κολλήσουν;
Ἀναρωτιέμαι ὅμως γιὰ κάτι: γιατί παραμένουν στό ἀνθρώπινο εἶδος;
Γιατί δέν περνοῦν στίς μηχανές; Ἔτσι κι ἀλλοιῶς μᾶς ἀντικαθιστοῦν στὰ πάντα. Στόν πόλεμο θά σταματήσουν;
Κοινῶς;
Μᾶς κτυποῦν πλέον ἄμεσα τὴν πόρτα μας!
Μία μία οἱ χῶρες τῆς Εὐρωπαϊκῆς Ἐνώσεως «κάμπτουν» τὶς ἀντιδράσεις τους καὶ ἀποδέχονται τὴν καλλιέργεια τῶν μεταλλαγμένων.
Κάτι ποὺ βέβαια ἀποσιωπᾶται ἀπὸ τὰ ΜΜΕ κι ὅμως θεωρεῖται ὁ ὑπ’ ἀριθμὸν ἕνας κίνδυνος τῆς ἐπιβιώσεως τοῦ ἀνθρωπίνου εἴδους ἐπὶ τοῦ πλανήτου.
Ἡ τροφὴ εἶναι τὸ Α καὶ τὸ Ω γιὰ τὴν ἐπιβίωσίν μας.
Ὅλοι μας γνωρίζουμε πὼς καθημερινῶς πέφτουμε θύματα πειραματισμῶν.
Πειραματισμῶν ποὺ ἔχουν νὰ κάνουν μὲ τὸν τρόπο διαβιώσεώς μας, μὲ τὴν σκέψι μας, μὲ τὴν δράσι μας, μὲ τὴν τροφή μας, μὲ τὴν ὑγεία μας, μὲ τὸν ὗπνο μας…
Γνωρίζουμε, μᾶλλον γενικολογῶντας, παρὰ σὲ βάθος.
Σήμερα, δειλὰ δειλά, ἔχουν ξεκινήσει κι ἐμφανίζονται τμήματα αὐτῶν τῶν πληροφοριῶν ποὺ ἀφοροῦν στὰ πειράματα.
Βέβαια, ἔως τῆς στιγμῆς ποὺ θὰ μάθουμε ὅλη τὴν ἀλήθεια, ἔχουμε δρόμο νὰ διανύσουμε.
Στὸ μεταξύ, συλλέγουμε αὐτὲς τὶς λίγες πληροφορίες.
Κάθε μία ἀπὸ αὐτὲς καὶ μία γνώσις.
Δυστυχῶς, ἀπὸ τοὺς πλέον ἐπικινδύνους καὶ χρονίους ἐθισμούς, εἶναι αὐτὸς ποὺ ἀποκτοῦμε πρὸς τὰ γλυκά.
Ἔχω δεῖ ἀνθρώπους νὰ λειτουργοῦν μέσα στὴν ὑστερία πρὸ κειμένου νὰ λάβουν τὴν …δόσι τους.
Ἔχω παρατηρήσει τὸν ἑαυτόν μου ὅταν τὴν κόβει, πόσο καλλίτερα κι ἐλεύθερα συμπεριφέρομαι.
Ἐδῶ καὶ πολλὰ χρόνια ἰσχυρίζομαι πὼς ὅσα φοβόμαστε, αὐτὰ παθαίνουμε.
Τὸ χειρότερο βέβαια προέρχεται ὅταν αὐτὰ ποὺ μᾶς ἔχουν πείσει πὼς πρέπει νὰ φοβόμαστε, γίνεται αὐτὸ ποὺ φοβόμαστε.
Διότι αὐτὸ μᾶς συμβαίνει πλέον.
Μᾶς ἔχουν πείσει γιὰ τὴν ἀθλιότητά μας…. Μᾶς ἔχουν πείσει γιὰ τὴν ἀνικανότητά μας. Μᾶς ἔχουν πείσει γιὰ τὴν ἀνηθικότητά μας. Κι ἐφ’ ὅσον ἐπέτυχαν τὰ πρῶτα στάδια, τώρα πασχίζουν νὰ μᾶς πείσουν γιὰ τὰ ὅσα κατ’ αὐτοὺς φυσικά, πρέπει νὰ πληρώσουμε.
Ἕνα «πείραμα» ποὺ ἐπέτυχε μέν, ἔπαψε δέ, διότι ὁδηγοῦσε οὐσιαστικῶς στὴν κατάρρευσι τοῦ τραπεζικοῦ συστήματος.
Ἕνα «πείραμα» ποὺ ἀπέδειξε περίτρανα τὴν ἀπάτη τῶν κυβερνώντων ἔναντι τῶν πολιτῶν τους.
Ἕνα πείραμα ποὺ ἀντὶ νὰ διδάσκεται στὶς οἰκονομικὲς σχολές, παραμένει ἄγνωστο καὶ ξεχασμένο.
Τὸ κράτος ὡς μηχανισμός, εἶναι καλός μόνον ὄταν ὑπηρετεῖ τὸν πολίτη του.
Ὅταν τὸ κράτος μετατρέπεται σὲ Κράτος, σὲ δεσμοφύλακα δῆλα δή (βλέπετε καὶ τὸν Προμηθέα Δεσμώτη) τότε ἀναρωτιέται κάποιος γιὰ τὴν χρηστικότητά του.
