Εἴπαμε, δὲν συμπαθῶ οὔτε τὴν βία, οὔτε τὰ δακρυγόνα, οὔτε τὶς ΜΟΛΟΤΩΦ.
Ἀλλὰ ἔχουμε πόλεμο πλέον!
Ἂνοικτόν!
Δὲν ἔχουμε ἄλλα ὅπλα, πλὴν αὐτῶν ποὺ μᾶς ἔδωσαν αὐτοὶ ποὺ μᾶς ἐξουσιάζουν!
Ὁ λόγος καὶ ἡ σκέψις εἶναι σοβαρότατα ὅπλα, μὲ τὴν προϋπόθεσιν πὼς ἐπιτρέπεται νὰ χρησιμοποιηθοῦν! Ἐὰν ὅμως φθάσῃ ἡ φίμωσις, τότε τὰ πράγματα περιπλέκονται! Κι ἐδῶ ἀρχίζει ὁ πολίτης νὰ ἀντιστέκεται μὲ τὰ φτωχά του μέσα. Ὅποια κι ἐὰν εἶναι αὐτά! Συνέχεια
Τὸ παιχνίδι κάποιοι τὸ ξέρουν πάρα πολὺ καλά!
Στὴν ἀρχὴ ἐντοπίζεται ὁ στόχος. Ὁ στόχος μπορεῖ νὰ εἶναι εἶτε κάποια χωματερή, εἶτε κάποιο ὀρυχεῖον εἶτε τὸ νερό μας… Δὲν ἔχει σημασία.
Σημασία ἔχει πὼς κάθε στόχος ἔχει σὰν στόχο ἐμᾶς!
Κάθε στόχος δικός τους, ἔχει μοναδικό του δρόμο τὴν ἀπαξίωσιν τοῦ ἀνθρώπου, τὴν ἐλαχιστοποίησιν τῶν πιθανοτήτων ὑγιοῦς διαβιώσεως καὶ φυσικὰ τὴν καταρράκωσιν τῆς αὐτοεκτιμήσεως καὶ τῆς προσωπικότητος!
Τὸ ἐπόμενον βῆμα εἶναι ὁ πλειστηριασμός.
Μὴν φαντασθεῖτε ὅμως κάτι νόμιμον, ἢ ἔστ’ ᾦ νομότυπον! Τς… Δὲν συμβαίνουν αὐτὰ σὲ τέτοιου εἴδους συμφωνίες.
Ἐδῶ ἔρχονται τὰ πορτοφόλια, ἀνοίγουν, παρουσιάζεται τὸ περιεχόμενόν τους, κι ἀναλόγως τοῦ περιεχομένου, κλείνουν οἱ πλειστηριασμοί. Συνέχεια
