Συμφωνῶ… Ἀλληλεγγύη…
Καὶ μετὰ σοῦ λέν πὼς οἱ ἄλλοι εἶναι ἄδικοι…
Νὰ χαρῶ λοιπὸν ἀνεγκεφάλους ποὺ θέλουν νὰ λέγονται κι ἄνθρωποι…
Ὅταν ὅλος ὁ πλανήτης γονατίζῃ ἐμπρὸς στὸ κάλος καὶ στὸ μεγαλεῖο τῶν ἔργων τῶν παππούδων μας, οἱ ἀνεγκέφαλοι «δικοί μας» ἀποκαλύπτουν Ἁπλῶς πὼς εἶναι ἱκανοὶ νὰ καταστρέψουν κάθε ὀμορφιὰ καὶ νὰ τὴν μετατρέψουν σὲ καφρίλα.
Μία μεταπολεμικὴ φωτογραφία.
Περίπου τὸ 1950 καί …
..σὲ ἕνα Δημοτικὸ σχολεῖο τῶν Γρεβενῶν…
Βούρδουλας καὶ καρότο! Βούρδουλας καὶ καρότο. Μία στὸ καρφὶ καὶ μία στὸ πέταλο.
Τί σοῦ κάνει ὅμως ἡ ἐπιτυχημένη συνταγή; Σωστά;
Γιὰ κάποιους φίλους ποὺ δὲν ἔχουν διαβάσῃ τὸ κείμενον μὲ τὶς περιπέτειες τοῦ Καραγκιόζη, ἄς τοῦ ῥίξουν μίαν ματιά:
πρὶν διαβάσουν τὸ παρακάτω.
Ἤ τό ἀνάποδο;
Πάντως τὸ πλιάτσικο ἔχει πρὸ πολλοῦ ξεκινήσῃ καὶ οὐδόλως δείχνει νὰ περιορίζεται ἤ νὲ ἐλέγχεται.
Ἀπὸ τὴν βάσι ἔως τὴν κορυφή, ἤ ἀπὸ τοὺς κλεφτοκοττάδες ἐὰν θέλετε, ἔως τοὺς μεγαλοκαρχαρίες καὶ φυσικὰ πρῶτο καὶ καλλίτερο τὸ κράτος, τὸ πλιάτσικο ἐξαπλώνεται.
Φυσικὸν ἐπόμενον.
Συνέχεια
Γιὰ τὸ ΕΛΙΑΜΕΠ πολλὲς φορὲς ἔχουμε γράψῃ.
Γιὰ τὶς μελέτες του (παρακαλῶ;;;;) ποὺ ἀφοροῦν σὲ ὁπλικὰ συστήματα ὅμως δὲν ἔχουμε ἀρκετὲς φορὲς ἀναφερθῇ.
Παραμέναμε πάντα στὰ ἔργα καὶ τὶς ἡμέρες τῶν πρωταγωνιστῶν του, ποὺ ἐπίσης οὔκ ὁλίγες φορὲς καταπιάστηκαν μὲ ζητήματα ἱστορίας, ἐθνικῆς μας μνήμης καὶ συνειδήσεως καὶ φυσικὰ μὲ τὴν ἀποδόμησι κάθε δεσμοῦ τοῦ Ἕλληνος μὲ τὸ παρελθόν του.
Σήμερα ὅμως συμβαίνουν αὐτὰ ποὺ ἔπρεπε νὰ συμβοῦν ἀπὸ καιρό.
Συνέχεια
Ἔχω μίαν εὐαισθησία μὲ τὰ ἀνασφάλιστα ὀχήματα γενικῶς.
Ἔχω πάθει ἀπὸ ἀνασφάλιστο κι ἀπὸ τότε εἶμαι πάρα πολὺ ἐπίμονη καὶ ταὐτοχρόνως πολὺ προσεκτική.
Δὲν ἔχω νὰ πληρώσω ἀσφάλιστρα, δὲν μετακινῶ ὄχημα. Ἔχω νὰ πληρώσω, μετακινῶ.
Δὲν ἔχει νὰ κάνῃ μὲ τὸ κράτος αὐτὸ ἀλλὰ μὲ τὸν ὑποψήφιο παθόντα. (Πολὺ πιθανὸν καὶ μὲ ἐμέναν!!!)
Ἐὰν ὅλοι βασισθοῦμε στὸ ἐπικουρικὸ ταμεῖον τῶν ἀσφαλιστικῶν ἑταιρειῶν, τὴν πατήσαμε. (Κι αὐτὸ γιὰ κλείσιμο πάει στὸ Συνέχεια
