Θυμηδία μοῦ προκάλεσε ἡ προχθεσινή σύσταση τοῦ πρωθυπουργοῦ πρός τούς ὑπουργούς του, νέους καί παλιούς, νά πιάσουν “τόν ταῦρο ἀπό τά κέρατα”! Διερωτῶμαι: ἔχει δοκιμάσει νά πιάσει ὁ κ. Σαμαρᾶς ἀπό τά κέρατα ὄχι ταῦρο ἀλλά τράγο; Τότε θά βλέπαμε τά καζάντια του. Τήν ἴδια σύσταση εἶχε κάνει καί ὁ χρυσοστόλιστος ναύαρχος Κόχραν πρός τόν Καραϊσκάκη.
Ἀρχεῖα ἐτικέττας: ἀπόψεις
Ποιοί καί πόσοι φεύγουν ἀπό τήν Ἑλλάδα;
150.000 λαμπρὰ μυαλὰ λέει, ἔφυγαν ἀπὸ τὴν Ἑλλάδα καὶ ἄλλες 300.000 ἑτοιμάζονται νὰ φύγουν.
Ἐρώτησις: Ποιός ὁρίζει τὴν λαμπρότητα;
Μὴν τρελλαθοῦμε κιὅλας. Ἄν εἴχαμε 450.000 λαμπρὰ μυαλὰ σήμερα δὲν θὰ ἤμασταν ἡ Γκρεκολάνδη. Συνέχεια
Φιλόλογε, πολύ ἀργά γιά δάκρυα;
Και ξαφνικά εμείς οι φιλόλογοι, η ελίτ του σχολείου, οι θεματοφύλακες της ελληνικής παιδείας, συνειδητοποιήσαμε ότι εν τέλει μπορεί και να μην είμαστε τόσο απαραίτητοι στο σχολείο της αποικίας Ελλάδα και ότι υπάρχουν κι άλλοι που μπορούν να διδάξουν τα πολυπληθή και πολυποίκιλα διδακτικά μας αντικείμενα. Κι έτσι καθόμαστε και απελπιζόμαστε τώρα εδώ και άλλο δεν σκεπτόμαστε, τον νουν μας τρώγει αυτή η τύχη.
Αλλά δεν ακούσαμε ποτέ κρότον κτιστών ή ήχον; Ανεπαισθήτως μας απέκλεισαν από τας αναθέσεις;
Τὸ ἱερὸν χρῶμα τῶν Ἑλλήνων!
ΤΟ ΧΡΩΜΑ ΤΟΥ ΙΕΡΟΥ…
δι’ ἐμᾶς τοὺς Ἕλληνας εἶναι κατ’ ἐξοχὴν τὸ πορφυρόν. Συνέχεια
Ἡ σιωπὴ τῶν Ταύρων.
Ο πολιτικός λόγος στην Ελλάδα εδώ και πολλά χρόνια είναι μια μεγαλοπρεπής μπούρδα. Παρήλθον οι χρόνοι, που η πολιτική και ο λόγος της ξεκίναγε από ιδεολογικές αρχές για την νομή της εξουσίας ή την αντιπολιτευτική δραστηριότητα. Η προσπάθεια πολιτικοποίησης της σφαγής των Καλαβρύτων από τον διευθυντή του πολιτικού γραφείου του αρχηγού του ΣΥΡΙΖΑ, αλλά και του ιδίου του αρχηγού του κόμματος, επιβεβαιώνει για μια ακόμη φορά την φθήνια των νοσηρών εγκεφάλων που διάλεξαν τα κομματοτροφεία για να επιβιώσουν. Συνέχεια
Ἐμεῖς καὶ οἱ ἄλλοι γύρω μας…
Πάντα φταίνε οι άλλοι … πολύ σπάνια η κριτική μας στρέφεται κατά του εαυτού μας.
Αυτός που δεν επιλέγεται για φίλος, ερωτικός σύντροφος, σύντροφος ζωής, συνεργάτης ή για οποιονδήποτε άλλον λόγο που αφορά στη συνεργασία μεταξύ δύο ανθρώπων, συνήθως κατηγορεί αυτόν που δεν τον επιλέγει για έλλειψη γούστου.
Σπανίως κατηγορεί τον εαυτό του για έλλειψη αξίας…