€υτυχία, €υδαιμονία, €λευθερία, €λλάς …
Οι μεγαλύτερες και ομορφότερες Αξίες της Ανθρωπότητος γίνονται άσχημες, με την αλλαγή ενός και μόνο γράμματος … πόσο μάλλον του αρχικού.
“Ἀρετή έστί μεσότης”, έλεγε ο Αριστοτέλης. Και η Αρετή είναι Ερατή… όχι €ρατή.
Το € ορίζει υλικά μεγέθη … όταν το Ε, πολύ πριν τους Δελφούς, ήταν Φλόγα Ύπαρξης και όριζε πνευματικά και ψυχικά μεγέθη.
Συνέχεια
Φρόντισα μ’ όλη μου τη δύναμη να ερευνήσω
και με σοφία να διακρίνω όλα όσα γίνονται στον κόσμο αυτό·
ασχολία δυσάρεστη που ο Θεός έδωσε στους ανθρώπους,
για να τους ταλαιπωρεί.
– Εκκλησιαστής 1:13
Ο φιλόσοφος Πύρρων ευρισκόμενος μια μέρα πάνω σε πλοίο με θαλασσοταραχή, έδειχνε σε αυτούς που φαίνονταν οι πιο φοβισμένοι γύρω του, και τους εμψύχωνε με το παράδειγμα ενός γουρουνιού που ήταν εκεί, το οποίο δεν νοιαζόταν καθόλου για την καταιγίδα. “Τολμάμε να ισχυριστούμε ότι το πλεονέκτημα της λογικής, για το οποίο τόσο υπερηφανευόμαστε, και εξαιτίας του έχουμε ορίσει τους εαυτούς μας κυρίους και αυτοκράτορες των υπολοίπων δημιουργημάτων, μας έχει δοθεί, για να μας βασανίζει;¹”
Ένα Σύμπαν είναι ο Άνθρωπος …
Χωρίς Αρχή και Τέλος …
Μέσα του τόσο το Φως, όσο και το Σκοτάδι.
Ένα Λυκόφως και ένα Λυκαυγές η ζωή του μετρημένου ανθρώπου.
Πυκνό Σκοτάδι την μια και Υπέρλαμπρο Φως την άλλη, η ζωή του Αναζητητή.
Η ελληνική κοινωνία τις τελευταίες ημέρες παρακολουθεί αποσβολωμένη (για μια ακόμη φορά) τα τεκταινόμενα με τους γιγαντάκους και πέφτει από τα σύννεφα (για μια ακόμη φορά). Παρακολουθεί σοβαρούς δημοσιογράφους(;) να δίνουν βήμα σε επιχειρηματίες(;) με μπράβους και συμβόλαια θανάτου (για μια ακόμη φορά). Βλέπει σοβαρούς δικηγόρους να αναλύουν το δίκιο του πελάτη τους (για μια ακόμη φορά). Αναρωτιέται πώς ξεκινάς από το χωριό σου ξεβράκωτος και γίνεσαι γιγαντάκος σε κάμποσα χρόνια (για μια ακόμη φορά). Περιμένει από τη δικαιοσύνη τη λύση (για μια ακόμη φορά).
Συνέχεια
Πριν καμιά πενηνταριά χρόνια προτάθηκε σε μια γερόντισσα πρόσφυγα να αγοράσει ένα ακίνητο στον τόπο που την έριξαν να ζήσει μετά την γενοκτονία στον Πόντο. Η απάντηση ήταν αφοπλιστική: «Όχι παιδί μου γιατί ο πρόσφυγας είναι πάντα πρόσφυγας και από εδώ θα μας διώξουν κάποια στιγμή». Κάθε φορά που ακούω και βλέπω τα ρεπορτάζ της πουλημένης δημοσιογραφίας για την «μετανάστευση» των Ελλήνων αυτούς τους καιρούς στ’ αυτιά μου έχω την φωνή της γερόντισσας, διότι σήμερα δημιουργούν ακριβώς με την ίδια ψυχολογία πρόσφυγες που θα αισθάνονται ξένοι παντού χωρίς την δυνατότητα να κάνουν πράξη τον νόστο για την εστία τους.
Συνέχεια
Και πάλι μας την έφεραν οι…υπέρμαχοι της Δημοκρατίας και του Συντάγματος, Βενιζέλος και Κουβέλης και τα παπαγαλάκια τους;