Τὸ παρακάτω ἄρθρο τὸ διάβασα στὸ OnAlert καὶ ὁμολογῶ πὼς μὲ βρίσκει σύμφωνη. Δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ περνᾶ στὸν ἰατρὸ ἡ ἀπόφασις γιὰ τὸ ποιός θὰ ζήσῃ καὶ ποιός ὄχι! Μὲ ποιά κριτήρια; Μὲ ποιές καταβολές; Μὲ ποιό ἦθος;
Σάλος στο Ναυτικό Νοσοκομείο:”Ποιος έχει δικαίωμα στη περίθαλψη και τη ζωή;
Ἐχθὲς στὴν Λαμία (διόδια Ἁγίας Τριάδος Μώλου) ὁ βουλευτὴς τοῦ μΠΑτΣΟΚ Χρῆστος Μαγκούφης, ἔλαβε μέρος σὲ κάποια, ὄχι καὶ τόσο εὐπρεπῆ ἐπεισόδια.
Στὰ διόδια εἶχε στηθεῖ μία ὁμάδα ἀπὸ τὸ κίνημα πολιτῶν «δὲν πληρώνω» καὶ εἶχαν ἐπιτρέψει ἐλευθέρα δίοδο γιὰ ὅλα τὰ ὀχήματα. Ὅταν ἔφθασε τὸ ὄχημα τοῦ βουλευτοῦ, ἐκεῖνος ἐπέλεξε νὰ πληρώσῃ καὶ τότε κάποια κυρία, μέλος τοῦ κινήματος, τὸν ἐμπόδισε.
Εἰσάγετε τὸν συνθηματικό σας κωδικὸ γιὰ νὰ δεῖτε σχόλια.
Ὁ Ἑλληνικός λαός ἔχει γευθεῖ ἀμέτρητες φορές τὴν «τουρκική» κτηνωδία. Εἶτε μέσῳ βασανιστικῶν θανατώσεων, εἶτε μέσῳ ἁπλῶν θανατώσεων (σπανιότατον), εἶτε μέσῳ φρικιαστικῶν βασανιστηρίων, εἶτε μέσῳ ἐξανδραπονδισμῶν, εἶτε μέσῳ πολλῶν ἄλλων τρόπων, ποὺ μοναδικό τους μέλημα ἔχουν τὴν ἐπιβολή τῆς ὑπανθρώπου ἐξουσίας τῶν γειτόνων, ἐπὶ παντὸς ἀνθρωπίνου ὄντος! (Δεκάδες φυλῶν ἔχουν γευθεῖ τὴν τουρκική κτηνωδία καὶ μάλιστα, κάποιες ἀπὸ αὐτὲς ἔχουν ἐξαφανισθεῖ ἀπὸ τοὺς χᾶρτες πλέον.)
Δὲν ξέρω ἐὰν μποροῦμε νὰ τὸ κάνουμε.
Ὅμως πρέπει!
Οἱ Ἰάπωνες περνοῦν μέσα ἀπὸ τὴν φωτιά καὶ τὸ ἀτσάλι! Ἀλλὰ ΖΟΥΝ! Καὶ χαμογελοῦν! Κι ἀτενίζουν μὲ θάρρος τὸ μέλλον τους! Κι ὅσους ἔχασαν, τοὺς τιμοῦν καὶ συνεχίζουν!
Ἡ καλημέρα καὶ τὸ χαμόγελο! Πόσο μᾶς λείπουν….
Ἂς δοκιμάσουμε.
Τὸ χρωστᾶμε στὸν ἑαυτὸν μας.
Διαβάζω καὶ ξαναδιαβάζω τὴν ἀνάρτησι τῶν Ἰατρῶν δίχως (Ἑλληνικά) σύνορα καὶ τρελαίνομαι! Κάτι παθαίνω… Δὲν γίνεται λέω… Δὲν μπορεῖ νὰ εἶναι τόσο ἀθεράπευτα ἀνθέλληνες ἢ ἠλίθιοι κάποιοι… Δὲν γίνεται...
Ιατρική και ψυχολογική φροντίδα σε πρόσφυγες και μετανάστες
Πληθυσμός στόχος: 19.000
Κόστος προγραμμάτων: 420.803 €
Ιατρικές επισκέψεις: 3.806
Η κατάσταση στην χώρα
Η σοβαρή οικονομική κρίση και η αυξανόμενη ανεργία μαστίζουν τον πλέον ευάλωτο πληθυσμό που αποτελείται κυρίως από μετανάστες. Καθώς η Ελλάδα αποτελεί πύλη εισόδου, εκτιμάται ότι στη χώρα ζουν 200.000 με 500.000 μετανάστες χωρίς έγγραφα. Οι ανθρωπιστικές ανάγκες αυτού του πληθυσμού δεν καλύπτονται εξαιτίας της ανεπάρκειας υποστήριξης από τις αρχές, ενώ επιπλέον οι αιτήσεις ασύλου απορρίπτονται συστηματικά και οι πρόσφυγες εγκαταλείπονται στην τύχη τους.
