Ὅλοι οἱ ἄνθρωποι εἶναι φιλόσοφοι…
Ἔχουν μιὰ θεωρία γιὰ τὰ πάντα.

Στὴν πορεία τῆς ζωῆς τους μαθαίνουν παρὰ πολλὰ ἀλλὰ ξεχνοῦν καὶ παρὰ πολλά…
Ἀκόμη καὶ οἱ πιὸ φιλελεύθεροι ἀφ’ ὅτου ἐνστερνισθοῦν μιὰν θεωρία, ἐγκλωβίζονται μέσα σὲ αὐτὴν καὶ τοὺς εἶναι δύσκολο νὰ κυττάξουν ὀ,τιδήποτε εὑρίσκεται ἔξω….
Καὶ ἐνῶ στὴν ἀρχὴ αὐτὴ ἡ θεωρία τοὺς δίδει τὴν αἰσθήσι τῆς ἐλευθερίας, σιγὰ σιγὰ καὶ μὲ τὸν καιρό, γίνεται ἡ φυλακή τους. Συνέχεια →

Ὅταν οἱ ἄνθρωποι γύρω σου, σοῦ λὲν τὰ προβλήματά τους, προσπάθησε νὰ μὴ βυθισθῇς στὴν θλίψι τους, σηκώνοντας τὸ βάρος τῶν προβλημάτων τους, ἀλλὰ νὰ δῇς τὴν εὐρυτέρα εἰκόνα τους. Μὴ μένῃς στὰ προβλήματά τους.
Κύτταξε τὶς ἀπεριόριστες δυνατότητές τους πίσω ἀπό τὶς προκλήσεις ποὺ ἀντιμετωπίζουν. Συνέχεια →

Τὰ πιὸ σπουδαῖα καὶ τὰ πιὸ σημαντικὰ πράγματα ποὺ ἔμαθα στὴν ζωή μου εἶναι αὐτὰ ποὺ ἔμαθα ἀπὸ τὰ ἁπλᾶ καὶ τὰ ὁλίγα.
Τὰ λιτὰ καὶ τὰ ξεκάθαρα.

Ὅσο καλλίτερα κατέχει κάποιος ἕνα ἀντικείμενον, τόσο ἁπλούστερα μπορεῖ νὰ τὸ μεταδώσῃ καὶ νὰ τὸ παρουσιάσῃ.
Ὅσο πιὸ λιτὸς καὶ σαφῆς εἶναι ὁ λόγος του, τόσο καλλίτερος δάσκαλος εἶναι. Συνέχεια →

Ἀκούω παρὰ πολλοὺς ἀνθρώπους νὰ λὲν ὅτι ζοῦν μίαν ζωὴ ποὺ δὲν τοὺς ἀρέσει, ἀλλὰ τὸ κάνουν γιὰ τὰ παιδιά τους, γιὰ τοὺς γονεῖς τους καὶ γενικὰ γιὰ τοὺς ἄλλους.
Θυσιάζονται γιὰ τοὺς ἄλλους…
Ἡ θυσία πολλὲς φορὲς μοιάζει μὲ τὴν ἀγάπη…
Στὴν πραγματικότητα ὅμως δὲν εἶναι μιὰ πράξις ἀγάπης… Συνέχεια →

Κάθε μεγάλη ἀπόφασις, σὲ ὅλα τὰ ἐπίπεδα τῆς ζωῆς μας, ἀπαιτεῖ μικρὰ καθημερινὰ βήματα, ποὺ ἐπιβεβαιώνουν καὶ ἰσχυροποιοῦν τὴν ληφθήσα ἀπόφασιν  καὶ τὰ ὁποῖα μᾶς ὁδηγοῦν πλησιέστερα στὸν στόχο μας. Συνέχεια →

Εἶναι δύσκολο νὰ μάθῃς τὸ πῶς νὰ εἶσαι ὁ καλλίτερος φίλος τοῦ ἑαυτοῦ σου…
Τὸ πῶς νὰ εἶσαι πιὸ ἀνοικτός, πιὸ εὐαίσθητος καὶ πιὸ συνειδητός.
Ἀκόμη πιὸ δύσκολο εἶναι νὰ βουτήξῃς σὲ αὐτὸ τὸ σημεῖο μέσα σου, ποὺ κρύβεις ὅλη τὴν ἀγάπη, ὥστε νὰ ἀνασύρῃς ἀρκετὴ γιὰ νὰ θρεύσῃς τὸν ἑαυτό σου, ἀλλὰ καὶ νὰ τὴν μοιρασθῇς μὲ τοὺς ἀνθρώπους γύρω σου. Συνέχεια →