Δὲν γίνεται νὰ ἐλευθερωθοῦμε ἐὰν δὲν ἀναγνωρίσουμε τοὺς δυνάστες μας…

…ὅσο ἐστιάζουμε στὰ ἐπὶ μέρους στοιχεία, ποὺ αὐτοὶ μᾶς παρουσιάζουν, τόσο θὰ χάνουμε τὸν στόχο μας….
…ὄσο κυττᾶμε τὸ …δάκτυλο ποὺ δείχνει τὴν ἱστορία, τόσο θὰ ἀπέχουμε τῆς ἀναγκαίας, γιὰ τὴν αὐτογνωσία μας, Ἱστορικῆς γνώσεως…
…ὄσο παραμένουμε αὐτοβούλως φυλακισμένοι στὶς …ἀπόψεις μας, τόσο θὰ διαιωνίζουμε τὰ δεσμά μας στὰ βάθη τῶν αἰώνων…

Γιὰ νὰ ἀναγνωρίσουμε τοὺς δυνάστες μας, σὲ ὅλο τους τὸ μεγαλεῖον, ὀφείλουμε, γιὰ ἀρχή, νὰ κυττάξουμε πίσω ἀπὸ τὶς βιτρίνες καί, ἰδίως νὰ παύσουμε νὰ …ἐρμηνεύουμε, κατὰ πῶς μᾶς ἐξυπηρετεῖ (πεποιθησιακῶς, ἠθικῶς, ἢ ἀκόμη καὶ …«λογικῶς») τὰ ὅσα τὰ μάτια μας (δὲν) μαρτυροῦν. Διότι βλέπουμε χωρὶς νὰ …βλέπουμε!!!

Λατρεύοντας τὸν …δήμιό μας ὡς …«Θεό μας»!!!

Συνέχεια