Λατρεύοντας τὸν …δήμιό μας ὡς …«Θεό μας»!!!

Εἶναι γεγονὸς πὼς τὰ θύματα, μετὰ ἀπὸ κάποιο χρονικὸ διάστημα, φθάνουν ἀκόμη καὶ στὸ σημεῖον νὰ …λατρεύουν τοὺς δημίους τους. Σήμερα αὐτὸ ἀποκαλεῖται «σύνδρομον τῆς Στοκχόλμης», ἀλλὰ ὡς διαδικασία μᾶς συμβαίνει διαρκῶς, ἀπὸ τότε ἀκόμη ποὺ ἡ ἀνθρωπότης ἔκανε τὰ πρῶτα δειλά της βήματα στὸν πλανήτη…

Τὸ «Σύνδρομον τῆς Στοκχόλμης».

Ἐδῶ μάλιστα, στὴν Ἑλλάδα μας, μποροῦμε σήμερα πολὺ εὔκολα νὰ διαπιστώσουμε τὸ γιατὶ πανηγυρίζουν οἱ ψηφίσαντες κάποιο κόμμα. Μάλιστα, ὡς νέοι γενίτσαροι, εἶναι αὐτοὶ ποὺ γίνονται …«βασιλικότεροι τοῦ βασιλέως», ὅταν κατὰ κράτος ἡττηθοῦν. Τὸ εἴδαμε νὰ συμβαίνῃ στὴν Μακρόνησο, τὸ εἴδαμε στὴν «δοξασμένη περίοδο τῆς μεταπολιτεύσεως» καὶ τὸ βλέπουμε, ἀκόμη καὶ σήμερα, στὴν μετὰ μΠατΣοΚ ἐποχή, ὅπου τὰ ἡττημένα «συντρόφια», τὰ καπελωμένα πλέον ἐπισήμως ἐκ τοῦ σιωνιστικοῦ σοσιαλισμοῦ, συνειδητοποιημένα καὶ ὑπάκουα μαριονετίδια, σήμερα ἔχουν μετατραπῆ ἐφ΄ ἑνὸς στοὺς χειρίστους δημίους μας, ἀφ΄ ἑτέρου στοὺς πλέον φανατικοὺς χειροκροτητὲς τῶν δικῶν τους δημίων. 

Ἀκόμη καὶ τὰ πρῴην θύματα («καπελωμένοι», χειραγωγούμενοι) κομματάρχες, ταὐτιζόμενα κατόπιν τοῦ προσκυνήματός τους, μὲ τοὺς θῦτες τους (ναί, τὸ παθαίνουμε συχνὰ αὐτὸ ὡς κοινωνίες), φθάνουν στὸ σημεῖον ἐκεῖνον ποὺ νὰ …πανηγυρίζουν περισσότερο ἀπὸ τοὺς ἀδαεῖς πλανεμένους καὶ τὰ πραγματικὰ θύματα. Ὅ,τι τοὺς θυματοποίησε τὸν προσκυνοῦν εὐτυχισμένοι, παραμένοντες οἱ κυριότεροι ἐκπρόσωποι πλέον καὶ διαφημιστὲς τοῦ δημίου τους!!!! Ἡ κάθε νίκη δὲ τοῦ θύτου τους, αὐτομάτως γίνεται καὶ δική τους νίκη!!!
Καταλήγουν δῆλα δή, πολὺ περισσότερο ἀπὸ τοὺς ἄλλους, τοὺς πλανεμένους, ἀπὸ θύματα ἐπίσημοι θῦτες, θυματοποιώντας ἄλλους καὶ λατρεύοντας τὸν θύτη τους ὡς …θεό τους!!!
Κοινῶς… θεωροῦν πὼς ὁ θύτης τους εἶναι καὶ ὁ …σωτήρ τους, λησμονώντας ὅλα αὐτὰ ποὺ τοὺς θυματοποίησαν!!!

Αὐτὸ τὸ σύνδρομον ὅμως δὲν μᾶς προέκυψε ξαφνικά.
Ἰδίως ἐμεῖς οἱ Ἕλληνες ἔχουμε νὰ ἐνθυμούμεθα (ἀλλὰ δὲν τὸ κάνουμε) κάτι ἀνάλογον καί, καταληκτικῶς, σήμερα, πολὺ χειρότερον. Πρόκειται γιὰ τὸ ἴδιο τὸ δωδεκάθεον καὶ εἰδικῶς τὸν Δία, ποὺ θεωρήσαμε γιὰ αἰῶνες ἑλληνικὸ δημιούργημα καὶ τὸ ὁποῖον ἐπέρασε ἀκόμη καὶ στὸν …χριστανισμό, μὲ τὴν …γιαχβική του ἐκδοχή!!!

Γιαχβέ ἤ Διόνυσος;

Ἐμεῖς οἱ Ἕλληνες, ὡς ἀπ’ εὐθείας ἀπόγονοι Προμηθέως (βάσει τῆς Ἑλληνικῆς Ἱστορίας-Μυθολογίας) ξεχάσαμε. Ξεχάσαμε, γιὰ παράδειγμα, πὼς ὁ πάππος μας ὁ Προμηθεύς, πατὴρ τοῦ πατρὸς τοῦ Ἕλληνος Δευκαλίωνος, ἦτο υἱὸς τοῦ Τιτάνος Ἱαπετοῦ (Ἰαφέθ;;;), ἀδελφοῦ τοῦ Κρόνου.

Ξεχάσαμε πὼς στὴν Τιτανομαχία οἱ Τιτάνες, μαζὺ καὶ ὁ …«μισητός» μας Τιτὰν Ἱαπετός, ἀλλὰ καὶ ὁ Προμηθεύς, ἔχασαν καὶ κατέληξαν φυλακισμένοι ἀπὸ τὸν σφετεριστὴ τῆς Ἀρχῆς Δία, στὰ μαῦρα Τάρταρα…

Ξεχάσαμε πὼς ἐπὶ Κρόνου (βλέπε καὶ Ἡσίοδο), ἡ Ἀνθρωπότης ἐβίωσε τὴν καλλιτέρα καὶ δικαιωτέρα περίοδο διακυβερνήσεώς της.

Ὁ Κρόνος καὶ οἱ ἂνθρωποι.

Ξεχάσαμε… Κι ὄχι μόνον ξεχάσαμε, ἀλλὰ ἐπὶ πλέον περάσαμε στὸ …ἄλλο ἄκρον, λατρεύοντας τὸν …δήμιό μας, ἀκόμη καὶ σήμερα, ποὺ ἀλλάζει ὀνόματα, ἀλλὰ ἀκόμη ἐδῶ παραμένει!!!!
Ἕναν δήμιο, ποὺ ἀκόμη καὶ μέσα ἀπὸ τὶς μασσωνικὲς στοὲς μᾶς ἐπιδεικνύει τὸ ποιὸς πράγματι εἶναι, ἐφ΄ ὅσον ὅλα αὐτὰ τὰ σαπροφυτικὰ ἀποβράσματα, ποὺ λυμαίνονται τὴν ἐξουσία, ἀκόμη αὐτὸν τὸν ἴδιον Δία ἐπικαλοῦνται καὶ λατρεύουν.

Πολὺς Δίας μᾶς ἔζωσε….

Κι αὐτὸν τὸν ἴδιον Δία, σήμερα, μὲ τὰ ὅποια ὀνόματά του, ὄχι μόνον δὲν τὸν …μισοῦμε, ἀλλὰ ἐπιμένουμε καὶ νὰ τὸν λατρεύουμε, ἀλλὰ καὶ νὰ πολεμοῦμε μὲ σθένος κάθε προσπάθεια τῶν συμπολιτῶν μας νὰ ἀναδείξουν τὶς ἀλήθειες…

Διός ἐπικράτησις στήν …Γαλλία;

Ἀπροκάλυπτα πλέον μᾶς ἐμφανίζουν τὸ ἀληθές του πρόσωπο, δίχως ἀλλοιώσεις καὶ παραποιήσεις.

Νὰ δῇς ποὺ σὲ μερικὰ χρόνια θὰ χειροκροτοῦμε γιὰ τὸν ἀφανισμὸ τῆς Λιβύης, τῆς Συρίας, τῆς Οὐκρανίας, ἐφ΄ ὅσον ἔτσι ἠθέλησε, προεγραμμάτισε κι ἐπέβαλε ὁ διο-λατρευόμενος καὶ διο-ἐλεγχόμενος καὶ διό-κρατούμενος μασσωνικὸς κόσμος μας.
Δυστυχῶς μας!!!!!!
(Ἐκεῖ, στὰ σύμβολα, κρύβονται οἱ ἀπαντήσεις καὶ τοῦ ἐπικρατήσαντος καὶ τῆς πλαστότητός του μά, κυρίως, τοῦ δικοῦ μας συνδρόμου… Ψάχνουμε, σκαλίζουμε, ἀναθεωροῦμε…!!!)
Καί, δυστυχῶς μας, διότι ὅσο ἐμεῖς (ὡς Προμηθεϊκοὶ ἀπόγονοι) παραμένουμε ἁλυσοδεμένοι, τόσο κάποιος (ἀετὸς ἐκ Διός) θὰ μᾶς κατατρώγη τὸ συκώτι αἰωνίως, ἐνᾦ οἱ φυσικοί μας σύμμαχοι θὰ παραμένουν ἀλύτρωτοι κάτω ἀπὸ τὰ δεσμὰ τοῦ συνδρόμου τοῦ …Διός!!!

Κι ἐφ΄ ὅσον ἐμεῖς ξεχάσαμε, καταντήσαμε, ὡς ἄλλοι πάσχοντες ἐκ τοῦ συγκεκριμένου συνδρόμου, ὄχι μόνον νὰ μὴν ἐχθρευόμεθα τὸν Δία καὶ τὰ παρακλάδια του, ἀλλὰ ἀκόμη καὶ νὰ τὸν λατρεύουμε ὡς …θεὸ καὶ …«δημιουργὸ θεῶν τε καὶ ἀνθρώπων», κάτι ποὺ παραμένει ὡς μία ἐκ τῶν μεγαλυτέρων παρανοιῶν μας, ἀποκρύβοντας καὶ τὶς γενοκτονίες μας καὶ τὶς ἱστορικὲς παραχαράξεις μά, κυρίως, τὴν ἀμνημοσύνη μας.

Ἀφ΄ ἑνὸς λοιπόν, ὡς λαός, εἴμαστε τὸ πλέον κραυγαλέον δεῖγμα ἐκφράσεως τοῦ ἐν λόγῳ συνδρόμου, ἀφ΄ ἑτέρου, ὄχι μόνον παραμένουμε στὴν κοσμάρα μας, ἀλλὰ εἴμαστε καὶ πανέτοιμοι νὰ πολεμήσουμε κατὰ τῆς ἀληθείας καὶ τῆς ἐλευθερίας μας, διότι ἔτσι θέλει ὁ «θεός μας».

Ἔχετε μήπως ἀντιῤῥήσεις;
Εὐπρόσδεκτες…

Φιλονόη

Σημειώσεις

Μαλάκ@ς εἶναι ῥέ φίλε ὁ Ἰάπων πού λατρεύει τόν Προμηθέα καί τόν ἐπικαλεῖται καθημερινῶς; Ἔ;

Ἕνας Προμηθεὺς στὸ Τόκυο.

Ὁ Ῥῶσσος πού, γιὰ περισσότερο ἀπὸ τρεῖς αἰῶνες, ἐπικαλεῖται καί χρησιμοποιεῖ, μὲ ὅλες τὶς εὐκαιρίες, τήν θεά Ἀθηνᾶ, φυσικό καί αὐτονόητον σύμμαχο τοῦ Προμηθέως;

 

Ἡ θεὰ Ἀθηνᾶ στὴν Ῥωσσία.

(Ὄχι, δὲν ἔγινα φιλορώσσα, ἐφ΄ ὅσον καὶ ὁ Ῥῶσσος πασχίζει μόνον γιὰ ἐξουσία. Ἄλλο οἱ στόχοι του καὶ ἄλλο τὰ σύμβολά του!!! Τὰ πραγματικά του σύμβολα εἶναι τοῦ Διός!!!)

Τί συμβαίνει μέ τά σύμβολα; (ζ)

Οἱ κάθε κατά τόπους ἰθαγενεῖς τοῦ πλανήτου μας πού γνωρίζουν καί δηλώνουν πώς ἡ Σοφία θά νικήση;

Σοφία νικᾶ Δύναμιν!

Ἤ μήπως κάποιος ἄλλος εἶναι ὁ πραγματικός μαλάκ@ς;

 

εἰκόνες ἀπὸ ἐδῶ, ἐδῶ κι ἐδῶ.

 

(Visited 1,384 times, 1 visits today)




5 thoughts on “Λατρεύοντας τὸν …δήμιό μας ὡς …«Θεό μας»!!!

  1. Εξαιρετική έρευνα . Μπράβο σας. Μήπως θά μπορούσατε νά ερευνήσετε καί τό σύμβολο τού όφεως; Ό όφις είναι γιά τούς εβραίους τό κακό καί πονηρό πού εξ’ αιτίας του εξέπεσαν οί πρωτόπλαστοι από τόν Παράδεισο. Γιατί έφαγαν από τόν καρπό τής γνώσεως….!!!! Αλλά ό όφις είναι τόσο διαδεδομένος στήν αρχαία Ελλάδα….Ό αετός δέ είναι ό βασικός του εχθρός….Ή Θεά Αθηνά τό έχει υποταγμένο στό ραβδί της καί ό Ασκληπιός επίσης…

    • Ὁ ὄφις, ἐκ πρώτης ὄψεως πάντα, συνδέεται καὶ μὲ τὴν ὑγεία, καθὼς ἐπίσης καὶ μὲ τὰ Ἀσκληπιεία. Οὔτε αὐτὸ εἶναι τυχαῖον, νομίζω.
      Ὡραία ἡ ἰδέα σου. Θὰ τὸ ἐξετάσουμε μὲ τὴν πρώτη εὐκαιρία. Εὐχαριστοῦμε!

Leave a Reply