Ἐὰν αὐτός, ὁ κάθε αὐτός, ποὺ ὑποτίθεται διακυβερνᾶ, ἔκανε σωστὰ τὴν δουλειά του, ἐγὼ δὲν θὰ ἤμουν σήμερα στὸν δρόμο.
Ποιός αὐτός; Ὁ κάθε αὐτός! Ὁ κάθε ἐκπρόσωπος, ἀπρόσωπος, κομματόσκυλος, βολεμένος, ἀναίσθητος, ἀνήθικος, ντουντουκαδόρος, συνδικαλιστής, κόκκινος, πράσινος, κίίτρινος, μπλέ, πορτοκαλί, βυσσινί, φυστικί…
Τὸ ἄθλιο σήμερα ποὺ ζοῦμε… Τὸ γεμᾶτο κόπο, πόνο, ἀγωνίες..
Ποῦ ἡ ἀνεμελιά; Ἡ ἀσφάλεια; Τὰ ὄνειρα;
Μία κατάθλιψις ἡ ζωή μας πλέον…
Άλλὰ… Μήπως δὲν εἶναι μόνον ἔτσι;
Θεωρῶ, ὅπως ἔχω ξαναγράψει, πὼς τὰ προβλήματά μας δὲν εἶναι οἰκονομικὰ ἀλλὰ ἀξιακά. Τὰ προβλήματά μας εἶναι προβλήματα ἤθους, ἀξιοπρεπείας, συνειδήσεως, ἀνοχῆς, αὐτογνωσίας, αὐτοεκτιμήσεως…
Μου έστειλαν πρόσφατα ένα εγχειρίδιο οδηγιών, τρόπους για να είσαι καλά. Υπάρχουν τρικ για να είσαι καλά και υπάρχει και το… να είσαι καλά.
Παλιά έκανα αυτοσυγκέντρωση (διαλογισμό). Για τους δυτικούς έχουν βρεθεί κόλπα για να διαλογιστείς, στην ανατολή είναι κάτι σαν να ανασαίνεις, δεν σε μαθαίνει κανείς. Μπήκα σ’ αυτή τη διαδικασία θέλοντας να έχω τον έλεγχο. Ήθελα να με ξέρω, να με κρατάω σε συγκεκριμένα (υψηλά) επίπεδα συνειδητότητας, γιατί ήθελα να είμαι καλά…
Πώς είναι κάποιος που είναι καλά; Είσαι καλά αν δεν είσαι νευρικός, ανήσυχος, αν δεν σε κατακλύζουν άσχημες σκέψεις, αν δεν είσαι καταπονημένος, αν έχεις ενέργεια, αν έχεις χαλάρωση ψυχική, αν δεν έχεις άγχος, όταν το μυαλό σου είναι απελευθερωμένο;
Μέχρι πρότεινως πίστευα ότι αν είσαι ο εαυτός σου, τα παθαίνεις όλα αυτά. Αυτά έχεις σαν αποτέλεσμα. Και να σου πω την μαύρη αλήθεια, τα είχα. Τις περιόδους που δεν με τσίγκλαγε το μέσα μου να πάω σε επόμενο στάδιο, τα είχα όλα αυτά
Το ελαττωματικό της υπόθεσης είναι ότι ποτέ δεν τελειώνει (αέναος κύκλος που μόνιμα μέσα του κλωθογυρνάς) αν προκύπτουν από δική σου παρέμβαση. Δεν τελειώνει γιατί ποτέ δεν το φτάνεις ουσιαστικά. Για να φτάσεις να είσαι καλά, πρέπει να είναι ένα αποτέλεσμα που κανείς δεν θα το φέρει. Ούτε ο εαυτός σου. Κανείς, προκύπτει.
Συνέχεια
Ἀπὸ ὕπνον βαθύ. Ὕπνο αἰώνων.
Ξυπνήσαμε μίαν ἡμέρα, ξαφνιασμένοι, τρομαγμένοι, ἀγανακτισμένοι. Γεμάτοι θυμὸ καὶ πίκρα. Κυττάξαμε γύρω μας καὶ ἀντιληφθήκαμε πὼς αὐτὸ ποὺ βλέπουμε εἶναι ὁ θάνατος. Τότε γιατί μεγαλώσαμε μέσα στὸ ψέμμα; Ἢ αὐτό ποὺ βλέπουμε εἶναι ψέμμα; Μήπως ἐμεῖς εἴμαστε τὸ ψέμμα;
Ἕνα ἐξαιρετικὸ κείμενον ἀπό τὸν Θαλαμοφύλακα, ποὺ δὲν εἶναι καὶ τόσο …φρέσκο. Ὅμως καταγράφει τὸν πραγματικό ῥόλο μας καὶ τοὺς ῥόλους γιὰ τοὺς ὁποίους μᾶς προορίζουν.
Ἕνα ὁλόκληρο σύστημα δημιουργίας «κλώνων» κι ὄχι ἐλευθέρων ἀνθρώπων, ποὺ στηρίζεται ἀπό ἐμᾶς γιὰ νὰ μᾶς διαφεντεύῃ καὶ νὰ μᾶς ἐλέγχῃ. Αὐτὸ αὐτομάτως σημαίνει πὼς ἐὰν ἐμεῖς ἀπουσιάσουμε, τὸ σύστημα καταρρέει. Καὶ ἢ ποὺ θὰ γίνουμε ἐλεύθεροι ἄνθρωποι Συνέχεια
Η εξαφάνιση των ηλιακών κηλίδων (επάνω αριστερά, «πορτρέτο» μιας εξ αυτών από το τηλεσκόπιο της Σουηδικής Ακαδημίας Επιστημών) μας υπόσχεται απότομο βούτηγμα σε Εποχή Παγετώνων
Ἐδῶ καὶ μερικὰ χρόνια, ὅλο καὶ περισσότεροι ἐπιστήμονες «τολμοῦν» νὰ μιλήσουν εἰλικρινῶς γιὰ τὸ θέμα τῆς κλιματικῆς ἀλλαγῆς. Γιὰ τοὺς μύθους της, τὶς ἀλήθειες της καὶ τὰ παιχνίδια ποὺ ἔχουν (ἢ καὶ δὲν ἔχουν) στηθεῖ ἐπὶ αὐτοῦ τοῦ μύθου.
