Δυστυχῶς μᾶς ἔμειναν οἱ τραγάκηδες…

Ὑποθέσεις σὰν καὶ αὐτὴν τοῦ τρισαθλίου Τραγάκη ἔχουν καὶ τὰ καλά τους, ἐπειδὴς ἡ ἀντίθεσις ποὺ δημιουργεῖται ἀπὸ τὴν προβολή τους, (τὸ κοντρὰστ ποὺ λέμε καὶ στὴν φωτογραφία), μᾶς κάνει νὰ προσέχουμε καὶ τοὺς σεμνούς, καλοὺς ἀνθρώπους, ποὺ ὑπὸ διαφορετικὲς συνθῆκες, ἀλοίμονο, περνοῦν ἀπαρατήρητοι, διότι ἡ καλοσύνη, ἡ τιμιότης, ἡ εἰλικρίνεια καὶ τὸ ἦθος δὲν ἔχουν πέραση στὶς ἡμέρες ποὺ ζοῦμε.

Γιὰ παράδειγμα… Ἀκούσατε ποτέ ἀπαιτήσεις καί ὑπερφίαλες δηλώσεις ἀπό τόν Ἀχιλλέα Καραμανλῆ, ἕναν ἐπὶ δεκαετίες στρατιώτη τῆς παρατάξεως, ποὺ ὅταν λόγῳ προκεχωρημένης ἡλικίας καὶ φυσικῆς κοπώσεως ἠναγκάσθη νὰ ἐγκαταλείψῃ τὸ μετερίζι τῶν Σεῤῥῶν, ἀπὸ τὸ ὁποῖο ἔδινε τοὺς ἀγῶνες; Ἀκούσατε ποτέ νά ἀπαιτῇ σάν μικρέμπορος νά πάρῃ τήν θέση του ὁ υἱός του Κώστας Καραμανλῆς ὁ Γ΄;

Συνέχεια