Χρῆμα κερνᾶ …Ἱστορία!!!

Ναὶ βρέ… δέν τό ξέρετε;
Τί κι ἐάν ὅλες οἱ Ἱστορίες τοῦ κόσμου, ἀκόμη καί οἱ σλαυϊκές, ἀναφέρονται σέ ἔλευσιν τῶν Σλαύων στήν Χερσόνησο τοῦ Αἵμου μετά τόν 7ον αἰῶνα; Ὁ πSoros πληρώνει, ποὺ εἶναι  βιτρίνα τῶν Rothschild, γιὰ νὰ ἔχουμε ἐμεῖς νὰ ἀντιμετωπίσουμε ὅλων τῶν εἰδῶν τὰ μορφώματα, τὶς θεωρήσεις, τὶς ἀπόψεις, τὶς πεποιθήσεις, τὶς ἐθνικὲς καὶ τὶς ἀντεθνικὲς κραυγές. Ὅλα μέσα ἐκεῖ εἶναι, στὸ χρῆμα ποὺ ῥέει, κατὰ τὰ συμφέροντα, πρὸς ὅλες ἐκεῖνες τὶς κατευθύνσεις. Ἀκόμη καὶ πρὸς αὐτὲς ποὺ φαντάζουν διαφορετικές…
…γιατὶ ἡ ὁμοιομορφία ὑποψιάζει… Καὶ δὲν χρειάζονται ὑποψιασμένα θύματα!!!

Καί εἶναι ἡ μόνη «ἱστορική» ἐκδοχή πού τήν «φιλτράρει» τό χρῆμα; Ἤ μήπως ὄχι;
Μήπως τελικῶς γνωρίζουμε λάθος ὅλην τήν ἱστορία μας;
Καί τί ἀκριβῶς ῥόλο παίζει σέ αὐτό ἡ «Ἐθνική Τράπεζα» τῶν Rothschild;

Ἡ Ἐθνικὴ Τράπεζα …κερνᾶ ἱστορία!!!

Τίποτα σπουδαῖο… μόνον νά… ὅλα ὅσα πρέπει νὰ ξέρουμε, δὲν τὰ ξέρουμε καὶ δὲν θὰ μᾶς ἐπιτραπῇ νὰ τὰ μάθουμε, διότι θὰ ἀντιλαμβανόμασταν τότε πὼς ἐκτὸς ἀπὸ τὴν Ἱστορία τὸ  χρῆμα κερνᾶ καὶ …«συνειδήσεις» καὶ «νόμους» καὶ «δίκαιον» καὶ «πολιτεύματα» καὶ «πολιτικούς» καὶ «ἐθνάρχες» καὶ στρατοὺς καὶ θύματα καὶ γενοκτονίες καὶ πρόσφυγες καὶ ἀφανισμοὺς καὶ κάθε εἴδους καταστροφές, ἀλλὰ καὶ ὅ,τι ἄλλο χρειάζεται, πρὸ κειμένου νὰ βλέπουμε ἐμεῖς μόνον τὸ …«δάκτυλο» καὶ οὐδέποτε τὸ «δάσος» τῶν διαπλεκομένων ποὺ τὸ διαχειρίζονται, τὸ μοιράζουν καὶ τὸ ἀπολαμβάνουν.

Καί τί εἶναι τό χρῆμα;
Χμμμ… ἐδῶ μᾶς θέλω… Διότι ἐὰν δὲν κατανοήσουμε τὸν μηχανισμό του, τότε εἶναι ἀδύνατον νὰ ἐξέλθουμε τῶν διαπλοκῶν τους.
Τὸ χρῆμα ἦταν καὶ παραμένει μέσον… Ἀπὸ τὴν στιγμὴ ὅμως ποὺ μετατρέπεται σὲ σκοπό, τότε ὅλη ἡ συνειδησιακὴ πραγματικότης ἀλλοιώνεται καὶ τὰ θύματα πολλαπλασιάζονται. Καὶ δὲν ἔχει τόσο μεγάλη σημασία τὸ ἐὰν λειτουργῇ ὡς πόλος ἕλξεως ἢ ὡς μέσον ἐπιβιώσεως, ἐφ΄ ὅσον στὴν πραγματικότητα «δένοντας» τὰ πάντα μαζύ του, ἀκόμη καὶ τὰ ἄυλα, ἐθελουσίως αὐτό-ὑποτασσόμεθα στὴν ἀνυπαρξία του.

Τί λέτε λοιπόν; Πῶς τά πάει τό χρῆμα διεθνῶς; Νικᾶ ἤ ὄχι τήν Ἱστορία;
Χμμμ… Ἐκ πρώτης ὅψεως βεβαίως βεβαίως… Ἔτσι ἦταν καὶ ἔτσι φαίνεται νὰ εἶναι, ἢ ἀκόμη καὶ νὰ ἐξακολουθήσῃ νὰ εἶναι γιὰ κάποιο χρονικὸ διάστημα ἀκόμη. Ἄγνωστον πόσο, ἀλλὰ σαφῶς ὄχι μεγάλο.

Γιατί πιστεύω πώς ἡ πλάνη τοῦ χρήματος θά παύση σχετικά σύντομα;
Διότι ἡ Ἀνθρωπότης βιώνει τὰ ἀδιέξοδά της καί, ἂν κι ἀκόμη παραμένει παγιδευμένη, ἐν τούτοις ὅλα αὐτὰ ὁμοιάζουν μὲ χύτρα ἕτοιμη νὰ ἐκραγῇ. Οἱ ἐκτονώσεις ποὺ συμβαίνουν, κατὰ κύριον λόγο τεχνητά, δὲν εἶναι ἀρκετὲς γιὰ νὰ μειώσουν τὸν πόνο καὶ τὶς παργματικὲς ἀνάγκες. Ἀντιθέτως μάλιστα. Ὅσο αὐξάνονται οἱ πιέσεις, τόσο ὁ πόνος αὐξάνεται καὶ τόσο ἡ Ἀνάγκη καταλαμβάνει μεγαλύτερο χῶρο στὸ ὑπαρξιακὸ πεδίο τοῦ κάθε ἑνός. Κι αὐτὸ δὲν θὰ συμβῆ… Συμβαίνει ἤδη, ἀλλὰ χρειάζεται τὸν δικό του χρόνο γιὰ νὰ ἐκδηλωθῇ πλήρως.

Γιὰ τὴν ὥρα ἐμεῖς ἕνα χρέος ἔχουμε. Μὲ ἀφορμὴ τὰ ἐθνικά μας ζητήματα μὲ τὴν Μακεδονία, ἂς ξεκινήσουμε νὰ σκαλίζουμε τὴν Ἱστορία. Ὄχι αὐτὴν τὴν ἐκδοχή της ποὺ μᾶς ἐπιτρέπει τὸ παραμάγαζο τῶν Rothschild νὰ δοῦμε, ἀλλὰ τὴν ἄλλην, τὴν κρυφή, ποὺ δὲν πλησιάζεται. Ἂς μάθουμε νὰ σκεπτόμεθα, νὰ ἐπεξεργαζόμεθα τὰ δεδομένα, νὰ συνυπολογίζουμε ἀνούσιες, ἐκ πρώτης ὅψεως, πληροφορίες καί, ὅποτε θὰ μποροῦμε, νὰ τὶς μοιραζόμεθα καὶ νὰ τὶς διακινοῦμε. Ἡ νίκη τοῦ Ἀνθρώπου ἐπὶ τῆς Ὕβρεως καὶ τοῦ Σκότους εἶναι ἕνας μακρὺς ἀγών, κοπιαστικός, ἀγωνιώδης ἀλλὰ μὲ πολλές, μικρές, καθημερινὲς νίκες. Εἶναι ἕνας ἀπότομος ἀνήφορος ποὺ ξεκινᾶ μὲ τὴν ἀτομικὴ συνειδητότητα, περνᾶ στὴν κοινωνικὴ καὶ καταλήγει στὴν πανανθρώπινο. Τὰ βήματα αὐτὰ ὅμως ὁ κάθε ἕνας ἀπὸ ἐμᾶς μόνος του θὰ τὰ διανύση, δίχως πατερίτσες καὶ ἄλλα ὑποστηρίγματα. Τὶς ἀλήθειες μόνοι μας θὰ τὶς ξεθάψουμε, δὲν θὰ μᾶς τὶς χαρίσουν.

Γιὰ τὴν ὥρα μποροῦμε φυσικὰ νὰ χαζεύουμε τὴν ἀγωνιώδη καὶ ἀσθμαίνουσα προσπάθεια τῶν σαπροφύτων νὰ μᾶς κρατοῦν διαρκῶς, πνευματικῶς, ἠθικῶς καὶ συνειδησιακῶς, σὲ ἐν ὑπνώσει καταστάσεις. Ἔχει πλάκα, ὅσο σκληρὸ κι ἐὰν εἶναι. Κι ἔχει πλάκα διότι ἐμεῖς σιγὰ σιγὰ ἀνακαλύπτουμε τὸ ποιὸ θὰ εἶναι τὸ τέλος.
Αὐτοὶ τὸ ἀγνοοῦν.

Φιλονόη 

(Visited 218 times, 1 visits today)




Leave a Reply