Μεταναστευτικό, ἡ «μπίζνα» τοῦ αἰῶνος

Μετὰ τὸ κέντρο καὶ συνεχίζοντας νὰ ὑπηρετῶ τὴν στρατιωτική μου θητεία γιὰ 13 μῆνες στὸ Καρλόβασι τῆς Σάμου ἔρχεται σὲ ἐμένα καὶ ἄλλους 15 μετάθεσις σὲ τάγμα μὲ ἕδρα τὴν Καστοριά, ὅπου καὶ δύο ἡμέρες μετὰ φθάνουμε ἐκεῖ τὴν νύκτα. Τὸ πρωὶ βγαίνουμε στὴν ἀναφορά, παρουσιαζόμεθα καὶ μετὰ αὐτῆς μας ἐνημερώνουν ὅτι τὴν ἄλλη ἡμέρα τὸ πρωὶ θὰ μᾶς μεταφέρουν σὲ κάποιο συγκεκριμένο σημεῖο τῶν ἑλληνο-ἀλβανικῶν συνόρων στὸν νομὸ Φλωρίνης, ὥστε νὰ στήσουμε ὑπαίθριο φυλάκιο.

Φθάσαμε ἐκεῖ ὡς οἱ ἐκλεκτοί, τὰ «παιδιὰ τοῦ Ἀρταβάνη» (ὁ Διοικητὴς ποὺ εἶχα στὴν ΣΑΜΟ – Μάγκας / ΕΙΔΙΚΕΣ ΔΥΝΑΜΕΙΣ)
Τὴν ἑπομένη ἡμέρα, μετὰ ἀπὸ ὧρες ταξείδι, ὅταν σταμάτησε τὸ Ῥέο σὲ κάποιο σημεῖο, μετὰ μόνοι μας ἔπρεπε νὰ περπατήσουμε μερικὰ χιλιόμετρα (ὀρειβασία οὐσιαστικὰ) γιὰ νὰ φθάσουμε τελικῶς στὸ σημεῖο ποὺ μᾶς εἶχαν ὑποδείξη. Ἐκεῖ στήσαμε ὀκτὼ μεγάλες σκηνὲς (σκηνὲς λοχαγῶν) καὶ ὁ καθεὶς ἀπὸ ἐμᾶς εἶχε μαζύ του μίαν ἄδεια καὶ μίαν γεμάτη γεμιστήρα, ἀνεξαρτήτως ποὺ δὲν ὑπῆρχε διαταγὴ νὰ πυροβολήσῃ κάποιος. Ἡ διαταγὴ ἦταν ἁπλῶς νὰ περιπολοῦμε στὴν συγκεκριμένη περιοχὴ καὶ νὰ συλλαμβάνουμε ὅσους θὰ ἔμπαιναν παράνομα στὴν χώρα.

Μετὰ ἀπὸ 4 ἡμέρες καὶ ἀφοῦ δὲν εἴχαμε δῆ οὔτε ἕναν νὰ περνᾷ ἀπὸ ἐκεῖ, ἀπὸ σπόντα δὲν εἴχαμε γίνη παγοκολῶνες καὶ ἀπὸ τύχη δὲν μᾶς εἶχαν φάη οἱ λύκοι καὶ τὰ τσακάλια, ἦλθε εὐτυχῶς νέα διαταγὴ νὰ μᾶς πάρουν ἀπὸ ἐκεῖ καὶ νὰ μᾶς μοιράσουν σὲ φυλάκια (Βροντερό, Κρυσταλλοπηγή, Νέο-Μεγάλη Πρέσπα, Ἅι Γιάννης, Λαιμός, Διποποταμία, Οὐρίντα, Νίκη κλπ) ποὺ εὑρίσκοντο πάλι στὰ ἑλληνο-ἀλβανικὰ σύνορά του νομοῦ Φλωρίνης.
Ἐμένα μὲ ἔστειλαν μόνο μου στὸ φυλάκιο τῆς Κρυσταλλοπηγῆς ποὺ εὑρίσκεται ἀκριβῶς στὴν γραμμὴ τῶν συνόρων Ἑλλάδος – Ἀλβανίας καὶ πιὸ συγκεκριμένα ἐπάνω ἀπὸ τὸ ἑλληνικὸ τελωνεῖο στὸν νομὸ Φλωρίνης. Σύνολο μὲ μένα ἤμασταν 25 ἄτομα. Ὁ ἀρχιφύλαξ ἦταν Δόκιμος.

Μέχρι νὰ φύγω ἀπὸ ἐκεῖ καὶ νὰ μὲ στείλουν στὸ φυλάκιο ΝΕΟ στὴν παραλία τῆς Μεγάλης Πρέσπας (2-3km ἀπὸ τὸν ΛΑΙΜΟ), 60 μέτρα ἀπὸ τοὺς Γιουγκοσλαύους (τὶς ἡμέρες ποὺ ἀπολυόμουν ἐγὼ διεσπάσθη ἡ Γιουγκοσλαϋΐα) ἀπὸ ὅπου καὶ ἀπολύθηκα, ἐκεῖ στὴν Κρυσταλλοπηγὴ ἔμεινα ἀκριβῶς 102 ἡμέρες! Ὅλες, μὰ ὅλες, οἱ ἡμέρες μεταξύ τους δὲν ἦσαν καθόλου ἴδιες ἐκεῖ! Κάθε ἡμέρα καὶ μία ἔκπληξις!

Στὴν ἀρχὴ ὅταν ἔφθασά μου ἔκαναν τέσσερα πράγματα ἐντύπωση, μέχρι ποὺ πολὺ σύντομα δὲν μοῦ ἔκανε ἀπολύτως τίποτα ἐντύπωση μίας καὶ εἶχα πεισθῆ ὅτι ἐκεῖ μποροῦσα τελικὰ νὰ δῶ τὰ …πάντα!!!
Τὸ πρῶτο πού μου ἔκανε ἐντύπωση (ὄχι κακὴ ἐντύπωση, ἀπεναντίας, ἁπλῶς γιατί δὲν τὸ ἐγνώριζα) ἦταν ὅτι ὁ σκοπὸς ποὺ ἦταν ἀκριβῶς δίπλα μὲ τὸν Ἀλβανὸ φυλοῦσε τὶς καθημερινὲς μὲ στολὴ Μακεδονομάχου καὶ ἀργίες καὶ Κυριακὲς μὲ στολὴ τσολιὰ (τσαρούχια, φουστανέλα κλπ).

Τὸ δεύτερο πού μου ἔκανε ἐντύπωση ἦταν ὅτι 3 ἀπὸ τοὺς 25 ἐδήλωναν Τοῦρκοι, μιλοῦσαν μονάχα μεταξύ τους καὶ πάντα τουρκικὰ φέροντας ὡστόσο πλήρη ὁπλισμό.

Τὸ τρίτο πού μου ἔκανε ἐντύπωση ἦταν ὅτι οἱ καθημερινὲς περιπολίες ἦσαν κανονικὲς ὀρειβασίες πολλῶν χιλιομέτρων καὶ εἶχαν διάρκεια περίπου στὶς 10 ὧρες!

Τὸ τέταρτο ἦταν τὰ τρία σκυλιὰ στὸ φυλάκιο. Γιὰ ἐκεῖνα ὑπῆρχε μόνον τὸ χακί! Ἐὰν φοροῦσες τὸ χακὶ ἦσαν ὅλα ἐντάξει, ἐνῶ ἐὰν ἔβλεπαν πχ. πάλι ἐμένα μὲ πολιτικὰ θὰ μὲ δάγκωναν.

Ἐκεῖ πέρα ἀντιλήφθηκα τί σημαίνει ἀγριότης, τί σημαίνει ἠλιθιότης, τί σημαίνει ἀνεκπαίδευτοι ἄνθρωποι μὲ ὄπλα καὶ χειροβομβίδες στὰ χέρια, πὼς ἡ ἠθικὴ πηγαίνει περίπατο καὶ ὅτι τελικὰ τὰ πάθη καὶ τὸ χρῆμα γιὰ μερικοὺς εἶναι τὸ πᾶν!
Οἱ διαταγὲς ἦσαν γιὰ τὰ μάτια τοῦ κόσμου ὅταν εὑρισκόσουν στὸ βουνὸ καὶ προσπαθοῦσες νὰ ἀποτρέψῃς (δῆθεν) τὴν παράνομο εἴσοδο τῶν Ἀλβανῶν στὴν χώρα.

Ἐκεῖ εἶδα τὸν ἱερέα τοῦ χωριοῦ νὰ ἔρχεται στὸ φυλάκιο μία φορὰ τὴν ἑβδομάδα φορτωμένος μὲ χρῆμα καὶ νὰ ψαρεύῃ τὰ μεμέτια γιατί ἀπὸ τοὺς ὑπολοίπους εἶχε φάη «πόρτα»!
Ἐκεῖ εἶδα Ἕλληνες φαντάρους νὰ καβαλοῦν ἕνα BMX ποδήλατο ποὺ ὑπῆρχε στὸ φυλάκιο καὶ μὲ …σούζα νὰ περνοῦν τὸ σούρουπο ἐμπρὸς ἀπὸ τὸν ὁπλισμένο Ἀλβανὸ σκοπὸ (ὁ ὁποῖος ἁπλῶς κυττοῦσε) γιὰ νὰ πᾷν στὸ ἀλβανικὸ τελωνεῖο νὰ ἀγοράσουν …οὐΐσκι!
Ἐκεῖ εἶδα φαντάρους νὰ διαμαρτύρονται γιὰ πόνους στὰ ἀνδρικά τους ἐξέχοντα γνωρίσματα καὶ μετὰ τὴν μεταφορά τους στὴν Καστοριὰ ἡ διάγνωσις νὰ δείχνει …βλεννόῤῥοια!
Ἐκεῖ εἶδα μία 19 ἐτῶν Ἀλβανίδα μὲ τὸ παρατσούκλι «Μπριζὶτ Μπαρντὸ» νὰ γίνῃ αἰτία νὰ πλακωθοῦν οἱ φαντάροι μὲ τοὺς τελῶνες γιὰ τὸ ποὺ θὰ τὴν κοιμήσουν!
Ἐκεῖ εἶδα μετὰ τὴν περίπολο Ἕλληνας φαντάρος νὰ κατεβαίνῃ ἀπὸ τὸ βουνὸ κρατῶντας ἕνα …στερεοφωνικό!!!
Ἐκεῖ εἶδα τοὺς ἀστυνομικοὺς καὶ τοὺς τελωνειακοὺς ἀνὰ 6μηνο νὰ δηλώνουν παραιτήσεις γιατί δὲν εἶχαν ἀνάγκη νὰ ἐργάζονται ἄλλο!
Ἐκεῖ εἶδα τὸ μισὸ χωριὸ τῆς Κρυσταλλοπηγῆς νὰ κάνῃ τοὺς ταξιτζῆδες, μεταφέροντας τοὺς Ἀλβανοὺς ἀπὸ ἐκεῖ εἴτε στὴν Καστοριά, εἴτε στὴν Φλώρινα!
Ἐκεῖ εἶδα ὅταν τὰ μπουμπούκια τοῦ φυλακίου ἄνοιξαν στὴν κυριολεξία τὸ κεφάλι στὰ δύο μὲ τὸ κοντάκι τοῦ G3A3 ἑνὸς ἀπὸ τοὺς συλληφθέντες, μὲ τὴν γυναίκα του νὰ μοῦ ἐπιτίθεται ὅταν πῆγα νὰ τοῦ παράσχω πρῶτες βοήθειες καὶ ὅταν τελικὰ τὸν ἐπανέφερα, τοῦ ἔδεσα τὸ κεφάλι μὲ σεντόνι καὶ στὰ χέρια τὸν κατέβασα στὸ τελωνεῖο νὰ ἔλθῃ νὰ τὸν πάρῃ ἀσθενοφόρο, ἐκείνη μου ἔδωσε τὴν εὐχή της, ἐνῶ αὐτὸς ἔσκυψε καὶ μοῦ εἶπε στὸ αὐτί: «Στὴν Ἀλβανία μὲ ἔβαλαν 30 χρόνια φυλακὴ γιατί εἶμαι Ἕλληνας καὶ τώρα ποὺ ἦλθα στὴν Πατρίδα ὁρισμένοι μου ἄνοιξαν ἀπὸ τὴν χαρά τους τὸ κεφάλι!»
Ἐκεῖ εἶδα τὸν Δόκιμο νὰ δίδῃ ἐντολὴ γιὰ μεταφορὰ τῶν περίπου 70 συλληφθέντων Ἀλβανῶν τῆς ἡμέρας στὸ ὑπόγειο τοῦ φυλακίου (ποὺ μετὰ βίας χωροῦσε τοὺς μισοὺς) καὶ νὰ λέῃ δέστε τους χειροπόδαρα μὲ τριχιές, βάζοντας παράλληλα σκοπιὲς ἀνὰ δύο ἄτομα ἀπὸ ἐπάνω τους μὲ τὰ ὄπλα στὰ χέρια! Λόγῳ ποὺ ἀπὸ τοὺς 25 ποὺ ἤμασταν ἐκεῖ ἦταν ἀπορίας ἄξιο ἐὰν ἕνας ἀπὸ αὐτοὺς ἐκεῖ μέσα ἤξερε νὰ λύνῃ καὶ νὰ δένῃ ὅπλο (γιατί στὸ 574 ἐκπαίδευση ἦταν νὰ μαζεύῃς …γόπες τσιγάρων!) καὶ καθ’ ὅ,τι σὰν σειρὰ ὁ ἴδιος ὁ πιὸ παλαιὸς τότε προέτεινα θυμᾶμαι στὸν Δόκιμο νὰ τοὺς δώσῃ ὅλες αὐτὲς τὶς ἑκατοντάδες κονσέρβες ποὺ οὐδείς μας θὰ ἔτρωγε, νὰ τοὺς δώσουμε νερό, νὰ τοὺς ἀφήσουμε νὰ χαλαρώσουν γιατί περπατοῦσαν νηστικοὶ ἡμέρες καὶ τέλος πάντων γιὰ λόγους ἀσφαλείας νὰ κλειδώσουμε τὴν πόρτα στὸ μπουντρούμι ἀλλὰ οἱ δύο σκοποὶ νὰ φυλοῦν ἀπ’ ἔξω ἀπὸ αὐτὸ καὶ ὄχι μέσα! Μὲ ἔγραψε στὰ παπάρια του καὶ μέσα στὴ νύκτα ἐλύθησαν 2-3 ἀπὸ αὐτοὺς καὶ τὴν ἐπλήρωσαν καὶ οἱ 70 (μέσα καὶ γυναῖκες καὶ παιδιὰ) τελικὰ ἀφοῦ 24 μ@λάκες ἀφοῦ ἐξύπνησαν ἀλαφιασμένοι ἀπεφάσισαν ὅτι τὸ καλλίτερο ἦταν νὰ τοὺς δέρνουν μέχρι τὸ πρωί!

Ἦταν καὶ ἡ ὥρα ποὺ ξεχείλησε ποὺ λὲν τὸ ποτήρι. Ἀπὸ τότε λόγῳ ποὺ τοὺς χάλαγα τὴν σούπα ὁ Δόκιμος μὲ ἔβαλε νὰ φυλῶ μονίμως  σκοπὸς καθημερινῶς ἀπὸ τὸ πρωὶ μέχρι τὸ βράδυ σὰν Μακεδονομάχος ἢ σὰν Τσολιὰς στὴν σκοπιὰ δίπλα ἀπὸ τὸν Ἀλβανὸ σκοπό. Τὸ ὅ,τι δὲν μοῦ μιλοῦσε κάποιος στὸ φυλάκιο εἰλικρινῶς διόλου μὲ ἐνδιέφερε γιατί τὰ πήγαινα καλὰ μὲ τὸν ἑαυτό μου!

Σημείωσις:
Τὸ μεγάλο φαγοπότι σήμερα γίνεται ὀργανωμένα ἀπὸ τὶς ΜΚΟ, τότε ἦταν ὅποιος προλάβῃ τὸν Κύριο εἶδε, ὡστόσο ὅλοι ἤξεραν ὅτι ὅλοι βουτοῦσαν, ὅλοι ἔκαναν τὰ στραβὰ τὰ μάτια καὶ κυρίως ἡ ταρίφα ἦταν τὸ λεγόμενο …μὲ τὸ κεφάλι! Ἀπὸ ἐκεῖ πέρα ἔφυγαν ὁρισμένοι πλούσιοι καὶ τὸ παραμύθι τί νὰ κουβαλᾷ ὁ ξυπόλητος ἦταν μία μπαρούφα γιατί ἀφ’ ἑνὸς δὲν ἦσαν ὅλοι μπατίρηδες ἀφοῦ κουβαλοῦσαν ἀρκετοὶ χρυσὲς λίρες καὶ ἀφ’ ἑτέρου τὸ μεγάλο ἄρμεγμα ξεκίνησε μῆνες μετά, ὅταν αὐτοὶ ποὺ εἶχαν εἰσέλθη παρανόμως στὴν Ἑλλάδα καὶ εἶχαν ἐργασθῆ ἐπίσης παρανόμως στὴν χώρα, ἀπεφάσισαν γρήγορα νὰ γυρίσουν πίσω πάλι ἀπὸ τὰ βουνά. Ἀλβανὸς χρόνια μετὰ ποὺ ἔμαθε ὅτι ὑπηρέτησα ἐκεῖ μοῦ εἶπε ὅτι τὸ πρόβλημά μας τότε ἦταν ὅτι θὰ μᾶς τὰ ἅρπαζαν ἐὰν πηγαίναμε νὰ περάσουμε ἀπὸ Ἑλλάδα πρὸς Ἀλβανία στὸ τελωνεῖο οἱ ἴδιοι οἱ Ἀλβανοί. Στὸ βουνὸ ἀπὸ τὴν ἄλλη κινδυνεύαμε ὅμως ἀπὸ τοὺς Ἕλληνες φαντάρους ἢ τοὺς Ἀλβανοὺς μαφιόζους!

Τὸ τέλος τῆς θητείας μου:

Τὴν ἴδια ἐποχὴ στὴν περιοχὴ τοῦ Λαιμοῦ Φλωρίνης ὑπῆρχε ἕνα ἐπανδρωμένο φυλάκιο μὲ ἐπίσης περίπου 25 ἄτομα. 2-3 km ἀπὸ ἐκεῖ μὲ κατεύθυνση πρὸς τὴν παραλία τῆς Μεγάλης Πρέσπας ὑπῆρχε ἕνα φυλάκιο ἐν ὀνόματι ΝΕΟ τὸ ὁποῖο ἕδρευε ἀκριβῶς 50-60 μέτρα ἀπὸ τὸ φυλάκιο τῶν τότε Γιουγκοσλαύων. Ἡ περιοχὴ ἐλέγετο τριεθνὲς (ὑπάρχουν τρία τριεθνῆ σημεῖα – αὐτὸ ἦταν τὸ πρῶτο: ΕΛΛΑΣ – ΑΛΒΑΝΙΑ – ΓΙΟΥΣΚΟΣΛΑΥΙΑ) μιᾶς καὶ συνορεύαμε μὲ τοὺς Γιούγκους ἀπὸ στεριὰ καὶ θάλασσα καὶ μὲ τοὺς Ἀλβανοὺς ἀπὸ θάλασσα. Ἐκεῖ στὸ ΝΕΟ δὲν ὑπῆρχαν μεταναστευτικὲς ῥοές, ὑπῆρχαν στὸν ΛΑΙΜΟ ποὺ ἔκαναν τὰ ἴδια μὲ τοὺς ἄλλους στὴν Κρυσταλλοπηγή. Στὸ ΝΕΟ ἡσύχασε τὸ κεφάλι μου, ὡστόσο ἔχει πλάκα πὼς ἔφτασα νὰ μὲ στείλουν ἐκεῖ! Στὸ ΝΕΟ ἔστελναν ὅσους δὲν ἦσαν …ΗΣΥΧΟΙ! Ἐγὼ ἔφαγα μία φυλακὴ 40 ἡμερῶν μαζεμένη (εἶχα πλακωθῆ μὲ ἕναν Λοχαγὸ) καὶ σὲ συνδυασμὸ μὲ τὴν ἀκόλουθο ἱστορία τὸ φυλάκιο ἔμεινε χωρὶς προσωπικὸ ὅποτε ἔπρεπε νὰ ἐπανδρωθῇ ἐκ νέου!

Τότε ἦταν Μητροπολίτης Φλωρίνης, Πρεσπῶν καὶ Ἐορδαίας ὁ Αὐγουστίνος Καντιώτης. Δὲν μιλᾶμε γιὰ τυχαῖο πρόσωπο. Περίπτωσις ὁ τύπος! Τέλος πάντων ὑπάρχουν μὲ τὸν Ἀρχιφύλακα τότε μόλις 6 ἄτομα στὸ φυλάκιο ΝΕΟ καὶ οἱ ἄλλοι ἀπὸ τὸν ΛΑΙΜΟ τοὺς στέλνουν μία πιτσιρίκα ἀπὸ τὴν Ἀλβανία καὶ ἐκεῖνοι τὴν κάνουν στὴν κυριολεξία δούλα. Τοὺς ἐπλένε, τοὺς μαγείρευε καὶ ὅποτε ἤθελαν τὸ προχωροῦσαν κιὅλας. Σὲ κάποια φάση δύο ἀπὸ τοὺς ἔξι ἔπεισαν τοὺς ἄλλους τέσσερις νὰ τὴν ἀφήσουν νὰ φύγῃ. Οὐδείς τους περίμενε τί θὰ ἔκανε ἡ πιτσιρίκα. Ἐκείνη ἔφθασε στὴν Φλώρινα καὶ πῆγε κι ἐζήτησε νὰ ἰδῇ τὸν Καντιώτη. Αὐτὸς μπορεῖ νὰ εἶχε φήμη ἀνθρώπου ποὺ δὲν συμφωνοῦσε μὲ τὴν παράνομο μετανάστευση ὡστόσο ἦταν δίκαιος καὶ ἠσχολήθη σοβαρὰ μαζύ της. Ὅταν τὸ πόρισμα τῶν ἰατρῶν ἔδειξε ὅτι ἔλεγε ἀλήθεια περὶ τῶν βιασμῶν κλπ τότε ἀνέλαβε ὁ ἴδιος τὴν ὑπόθεση ξεχέζοντας τὸν τότε Διοικητὴ τοῦ 574 ποὺ ὄντως κοιμόταν ἢ ἔκανε ὅτι κοιμᾶται (εἶχαν ἀνακαλύψη φωτογραφικὸ ὑλικὸ ἀπὸ φαντάρο ποὺ εἶχε πάρη ἄδεια καὶ ἐπέστρεψε)! Τότε λοιπὸν ἀφοῦ καὶ οἱ 6 ἐπέρασαν στρατοδικεῖο τὸ φυλάκιο ἄδειασε καὶ ἔπρεπε νὰ ἐπανδρωθῇ μὲ ὁρισμένους ἀτάκτους γιὰ νὰ κάνουν ἀποψίλωση ἀπὸ τὸ πρωὶ μέχρι τὴ νύκτα! Ἐγὼ ἀποψίλωση ἔκανα δύο ἡμέρες ἀλλὰ ἡ μ@λακία ἦταν ὅτι ὁ Λοχαγὸς εἶπε τοῦ Ἀρχιφύλακος νὰ μοῦ δώσῃ ἔξοδο 3-4 ὧρες γιατί εἶχε σκοπὸ νὰ ξαναέλθῃ καὶ σοῦ λέει ποιός μου ἐγγυᾶται ὅτι δὲν θὰ πλακωθοῦμε πάλι καὶ ἐγὼ κατὰ τὴν διάρκεια τῆς ἐξόδου ἐγνώρισα στὸ μοναδικὸ καφενεῖο στὸν Ἅγιο Γερμανὸ (τὸ πρῶτο χωριὸ βόρεια, 7-8 km μὲ τὰ πόδια, ἦταν τὸ μοναδικὸ ποὺ εἶχε τηλέφωνο) ἕναν τύπο (καλή του ὥρα ἂν καὶ δὲν πιστεύω νὰ ζῇ) καὶ τὸν ἔπεισα νὰ κάνῃ αὐτὸς τὴν ἀποψίλωση ἀντὶ γιὰ ἐμᾶς ἐπὶ πληρωμῇ!

Ἔτσι σωθήκαμε μὲ τὰ σκαπανικὰ καὶ ἀφοῦ ὑπηρέτησα καὶ περίπου ἔναν μῆνα φυλακὴ μετὰ τὴν 40αρα ἀφοῦ εἶχα καὶ κάτι ἄλλες, τελικὰ μίαν ἡμέρα στὰ μέσα τοῦ Αὐγούστου 1991 ποὺ ἡ φυλακὴ ἔληγε ἐκτύπησε τὸ τηλέφωνο στὸ φυλάκιο καὶ στὴν ἄλλη γραμμὴ ἦταν ὁ Λοχαγὸς ποὺ εἶχε πάη στὸ φυλάκιο τοῦ ΛΑΙΜΟΥ γιὰ ἕφοδο. «Ἀρχιφύλαξ πὲς στὸ κωλόπαιδο νὰ πάρῃ λουκάνικο καὶ ὅλα τὰ ἄλλα καὶ νὰ τρέξῃ μήπως καὶ μὲ προλάβῃ γιατί σὲ λίγο φεύγω ἀπὸ τὸ φυλάκιο γιὰ Καστοριά. Ἐὰν δὲν προλάβῃ ἔχει 5 ἡμέρες φυλακὴ καὶ τὴν αἰτία ἂς τὴν εὕρῃ ὁ ἴδιος καὶ τέλος πάντων ἂς περιμένῃ γιὰ νὰ ἀπολυθῇ τὴν ἕφοδο τῆς ἑπομένηςἑβδομάδος».

Οὐδέποτε θὰ ξεχάσω ἕναν κοντὸ τύπο σὰν νάνο στὸ φυλάκιο, ποὺ ἦταν 3-4 σειρὲς πιὸ νέος ἀπὸ μένα μὲ καταγωγὴ ἀπὸ τὴν Καστοριὰ ἐν ὀνόματι Θεοχαρίδης καὶ μοῦ εἶπε: «Ἐγὼ θὰ πάρω τὰ μισὰ στὸν ὦμο μου ῥὲ φίλε ἀρκεῖ νὰ προλάβουμε τὸν μ@λάκα!» Καλή του ὥρα!

Στὸν δρόμο γιὰ τὴν Καστοριὰ ὁ Λοχαγὸς «ἀνεκάλυψε» ὅτι κάτι νὰ κουνιέται σὲ κάτι θάμνους (νὰ ‘χαμε νὰ λέγαμε) καὶ ἀφοῦ μετὰ ἀπὸ ἐντολή του ὁ ὁδηγό του σταμάτησε τὸ αὐτοκίνητο, ἐκεῖνος κατέβηκε καὶ ἄδειασε στοὺς θάμνους μία γεμιστήρα! Στὴν ἐρώτηση τοῦ ὁδηγοῦ γιατί δὲν βγῆκα νὰ βοηθήσω ἀπήντησα: «Ἐσὺ ῥὲ βύσμα βάλε τοὺς κάλυκες στὸν κῶλο σου» ἐνῶ στὸν Λοχαγὸ …«ἐγὼ ἤδη ἀπολύθηκα!».
Στὸ τάγμα μου ἐτράβηξε ἄλλες 5 ἡμέρες φυλακὴ (καὶ τὴν αἰτία τὴν ξέρω ἢ ἐναλλακτικῶς νὰ τὴν ἀνακαλύψω ὁ ἴδιος) καὶ τελικῶς κάπου μέσα στὸν …Αὔγουστο τοῦ 1991 ἀπολύθηκα!

Συμπερᾶς Δ. Λουκᾶς

(Visited 407 times, 1 visits today)




Leave a Reply