Τὸ ἀστεῖον (ὅσο καὶ τρομακτικόν!!!) τῆς καθημερινότητός μας εἶναι πὼς μόνον οἱ μὴ ἔχοντες Ἀρετὴ προβάλλονται, ἀναδεικνύονται καὶ ἐπιβάλλονται στοὺς γύρω τους, μὲ ὅλο καὶ πιὸ θρασεῖς τρόπους.
Τὸ τρομακτικὸν δὲ τῆς ὑποθέσεως εἶναι πὼς ἐπὶ πλέον ἔχει παγιωθῆ ἡ ἄποψις πὼς πάντα θὰ κρατοῦν τὰ ἡνία τοῦ κόσμου μας αὐτὰ τὰ κατακάθια, καταδεικνύοντας ἐκτὸς ἀπὸ τὴν ἀνισοῤῥοπία τῶν ὀλίγων, ἐπὶ προσθέτως καὶ τὴν ἡττοπάθεια τῶν πολλῶν, ἀλλὰ καὶ παγιώνοντας μίαν μεμψιμοιρία καταστροφικὴ γιὰ τὴν λογική μας.
Ναί, ὁ κόσμος μας, ἀπὸ ἀρχαιοτάτων ἐτῶν, ἦταν καὶ παραμένει βίαιος, ἀνήθικος καί, καταληκτικῶς, παγιδευμένος σὲ ἀενάους κύκλους σαπίλας, Ὕβρεως καὶ παθῶν. Ὅμως πάντα ὑπῆρχε ἡ δυνατότης ἐπιλογῆς καί, τελικῶς, ἡ συνειδητὴ (ἢ μή) ἀποστασιοποίησις ἀπὸ τὴν πεπατημένη. Κι ἀκριβῶς αὐτὴ ἡ ἐπιλογὴ ἦταν τὸ σημεῖον τῆς διαφοροποιήσεως τῶν ὀλίγων ἔναντι τῶν πολλῶν.
Βέβαια, κρίνοντας ἀπὸ τὰ παρελθόντα γεγονότα, θὰ μπορούσαμε νὰ ὑποθέσουμε πὼς μᾶλλον ὁδεύουμε πρὸς μίαν ἐπανάληψιν τῶν αἰσχροτήτων καὶ τῆς Ὕβρεως. Ἐκ πρώτης ὄψεως κάτι τέτοιο διαφαίνεται, ἀλλά, ἐὰν ἐμβαθύνουμε περισσότερο, θὰ διαπιστώσουμε πὼς κάτι μεγάλο καὶ σημαντικὸ ἀλλάζει, ἐπὶ τέλους στὸν πλανήτη μας. Ὄχι διότι θὰ ἐκλείψῃ ἡ βία ἢ διότι θὰ παύσουν νὰ ἀναπαράγονται οἱ ἀδικίες, ἀλλὰ διότι πλέον διακρίνεται ἐμφανῶς ἡ ἐκ τῆς Φύσεως γενικὴ ἀλλαγὴ ἰσοῤῥοπιῶν. Κι αὐτὴ ἡ ἀλλαγὴ ἰσοῤῥοπιῶν, μὲ ἁπλές, δικές μας κουβέντες σημαίνει πὼς ὅποιος θὰ τολμᾶ νὰ διεκδικῇ τὸ δίκαιον, θὰ τὸ κερδίζη, πρὸ κειμένου ἡ Ἀρετὴ καὶ πάλι νὰ γίνῃ αὐτοσκοπός, μὰ καὶ τρόπος ζωῆς.
Εἶναι μονόδρομος γιὰ ὅλους μας τελικῶς.
Ὅσοι συνειδητῶς θὰ τὴν ἐπιλέξουν, ἤδη γνωρίζουν τὸ γιατί, ἀλλὰ καὶ τὸ πῶς θὰ φθάσουν ἐκεῖ ποὺ ὀφείλουν.
Ἀποποίηση εὐθύνης
Οἱ συντάκτες τῶν ἄρθρων ἀποδέχονται ὅτι φέρουν τὴν ἀποκλειστικὴ εὐθύνη γιὰ τὴ νομιμότητα, ἀλλὰ καὶ γιὰ τὴν ὀρθότητά του περιεχομένου τῶν ἄρθρων τους, ἀπαλλάσσοντας τὸ filonoi.gr ἀπὸ ὁποιανδήποτε σχετικὴ εὐθύνη.