Ξημέρωσε Ἕλληνες! Ὥρα γιὰ τὸν δρόμο!
Ἐὰν κάτσουμε νὰ ἀναζητήσουμε τὶς ἀλήθειες τῆς ἱστορίας, καὶ δὲν φορᾶμε παρωπίδες, τότε θὰ διαπιστώσουμε πὼς εἶναι κοινὲς γιὰ ὅλους μας.
(Παρωπίδες στὴν μελέτη τῆς ἱστορίας σημαίνει ἑρμηνεία γεγονότων. Ἡ μελέτη τῆς ἱστορίας δὲν εἶναι ἑρμηνεία. Εἶναι ἐν σειρᾷ καταγραφὴ τῶν γεγονότων. Ὄχι ὅ,τι θέλουμε… Ὅ,τι βλέπουμε! Ἐὰν φυσικὰ βλέπουμε….)
Ὅλοι ἔχουν τὴν δική τους φωνή….
Οἱ περισσότεροι ὅμως ἐπιτρέπουν στὶς γνῶμες τῶν ἄλλων νὰ σκεπάσουν αὐτὴν τὴν φωνή…
Ἄκουσε αὐτὴ τὴν φωνή, ποὺ βγαίνει ἀπὸ μέσα σου.
Κι ὅταν αὐτὴ ἡ φωνὴ σωπαίνει νὰ εἶσαι σίγουρος ὅτι κάτι δεν πάει καλά… Συνέχεια
Ἡ κόρη ἀρχαιολόγος…
Ὁ πατέρας διευθυντὴς ὀρθοπεδικῆς κλινικῆς μεγάλου νοσοκομείου τῆς Θεσσαλονίκης.
Ἡ ἀρχαιολόγος, στὴν διάρκεια ἀνασκαφῆς σὲ περιοχὴ τῆς Β. Ἑλλάδος, ἔπεσε σὲ φρεάτιο ἀπὸ μεγάλο ὕψος καὶ ὑπέστη κατάγματα, ποὺ ἀπαιτοῦσαν ἄμεσο προσθετικὴ χειρουργικὴ ἐπέμβασι.
Διεκομίσθη στὸ νοσοκομεῖο ποὺ ἐργάζεται ὁ πατέρας της. Συνέχεια
Ἐμφύλιος πόλεμος στὸ Νότιο Σουδάν.
Ὁ ἴδιος ἔμπορος ὁπλίζει καὶ τὶς δύο παρατάξεις.
Εἶμαι ἕνα μικρὸ πεντάχρονο παιδὶ στὴν Συρία… Συνέχεια
«Πρὶν ἀπὸ τὸν πατριώτη ἔχει μπεῖ ὁ προδότης…».
Μία φράσις, ὁλίγον …ἀκραία, πρὸ ἐτῶν, ἀπὸ ἀγαπημένο φίλο, μοῦ ἔμαθε νὰ προσέχω καὶ τὴν σκιά μου. Μία φράσις «κλειδί» καὶ συγχρόνως αἴνιγμα. Μία φράσις ποὺ ὀφείλει νὰ προηγεῖται τῶν βημάτων μας, τῶν σκέψεων καὶ τῶν ἀποφάσεών μας, ἐὰν πράγματι θέλουμε νὰ ξεκαθαρίσουμε τὸ τὶ συμβαίνει στὶς ζωές μας καὶ στὴν (χαμένη) Πατρίδα μας…
Τὸ ἐρώτημα ἐτέθη καὶ γιὰ τὴν «στέγη ἀστέγων» Βοτανικοῦ, κάπως ἀορίστως, ἀλλὰ ταὐτοχρόνως πολὺ συγκεκριμένως. Ἰσχύει κι ἐδῶ; Ἤ ὄχι; Πράγματι ἐπέτυχαν αὐτοί οἱ ἄνθρωποι νά διαφύγουν τῆς προσοχῆς τῶν ἐγκαθέτων, νά ἀφήσουν πίσω τους πρακτοράκια καί νά κόψουν τά νήματα συνδέσεως μέ τό χρῆμα;
Ποιοί εἶναι; Εἶναι πολῖτες; Εἶναι ὁπλίτες; Εἶναι παλαβοί; Εἶναι πατριῶτες;
Ἤ μήπως μία ἀπό τά ἴδια;
Ἀκούστηκαν πολλά, ἀρκετοὶ ἔσπευσαν μὰ ἀκόμη περισσότεροι παραμένουν πάντα ἐπιφυλακτικοί.
Καὶ μᾶλλον πράττουν θαυμάσια… Συνέχεια
