Ἅμα εἶσαι ὁ Ὁδυσσεὺς τὰ κερδίζεις ΟΛΑ!!!

Ὑπῆρχε πάντοτε κάτι ἀπροσδιορίστως ἐνοχλητικὸν εἰς τὸν «Νόστον» τοῦ Ὁδυσσέως, ὡς οὗτος παρουσιάζεται ἐν τῇ Ὁδυσσείᾳ.
Κάτι τὸ ὁποῖον ἔχει περάσει σχηματοποιημένον διὰ τοῦ περιληπτικοῦ ὅρου «Ἰθάκη».
Ἐνῷ ὁ τοποτηρητὴς τοῦ νοσταλγοῦ βασιλέως εἰς τὴν Ἰθάκην του, εἶναι μιὰ γυναίκα, ἡ Πηνελόπη, μαχομένη κατὰ πάσης ἐπιβουλῆς, ὁ Ὁδυσσεὺς δείχνει νὰ νοσταλγῇ κυρίως τὴν περιληπτικὴν Ἰθάκην του. Συνέχεια →

Ὁ μύθος ὡς τροφή.

Ὁ μύθος ὡς τροφή.

Οἱ λαοὶ τρέφονται περισσότερο μὲ τὸ μῦθο παρὰ μὲ τὸ ψωμί. Γι’ αὐτὸ οἱ πολιτικοὶ πάσης χώρας καὶ πάσης ἐποχῆς προσφέρουν στοὺς λαούς τους παραμύθια, μὲ τιμητικὴ ἐξαίρεση τὸν Τσώρτσιλλ ποὺ ὅταν ἔγινε πρωθυπουργὸς (10 Μαΐου 1939) εἶπε στοὺς Βρεταννοὺς τὰ ἀκόλουθα πειστικά: «Τὸ μόνο ποὺ εἶμαι σὲ θέση νὰ προσφέρω εἶναι αἷμα, ἐργασία, δάκρυα καὶ ἱδρῶτα»! Συνέχεια →

Ἀντί τῶν εἰδήσεων νά ἀναζητήσουμε τόν …Παναῆ;

Καλησπέρα μας…
Εἱδήσεις κι ἀπόψε…
Κι ἐγώ, ὅπως κάθε βράδυ, ἐπαναλαμβάνομαι…
Τί τίς θέλουμε αὐτές τίς τηλεοράσεις τέλος πάντων; Καί κυρίως, τί τίς θέλουμε τό βράδυ, λίγες ὧρες πρό τοῦ ὕπνου μας;
Δέν καταλαβαίνουμε πώς μᾶς κάνουν κακό; Δέν συνειδητοποιοῦμε πώς μέσῳ αὐτῶν μποροῦν κι ἀσκοῦν ἐπάνω μας ὅλην τήν προπαγάνδα τους, μέ ἀποτέλεσμα νά μᾶς ἄγουν καί νά μᾶς φέρουν κατά πῶς τούς βολεύει; Συνέχεια →

Ἡ συλλογικότης τοῦ χρέους σημαίνει ἀπαλλοτρίωσις.

Τὸ κράτος τρομοκρατεῖ, ἁπαλλοτριώνει καὶ ὑπερφορολογεῖ, ἐνῶ χρωστᾶ καὶ 8 δισεκατομμύρια σὲ ἰδιῶτες.
Παρ’ ὅλα αὐτά, ἔχει «πλεόνασμα», καθὼς τὴν ἴδια στιγμὴ 2,5 ἑκατομμύρια Ἕλληνες «χρωστοῦν» μὲ ληξιπρόθεσμες ὑπερτοκισμένες «ὀφειλές» περὶ τὰ 30 δισεκατομμύρια. Συνέχεια →

«Ἡ ἀπάντησις τῶν Ζαποροζίων Κοσσάκων».

Καὶ ἐν ἔτει χιλιοστῷ ἑξακοσιοστῷ ἑβδομηκοστῷ ἕκτῳ, ὁ βδελυρὸς χάνης τῶν ὀσμανῶν Μουχαμέτης ὁ Τέταρτος, τάδε γέγραπται τοῖς γενναίοις Οὐκρανοῖς Κοσσάκοις τῆς Ζαποροζίας: Συνέχεια →

Εἰς μνήμην…

Σήμερα κηδεύεται ἕνας παλαιὸς καὶ καλός, γιὰ χρόνια, φίλος.
Ἕνας ἄνθρωπος ποὺ ἐγνώρισα ὅταν ἤμουν ἑπτὰ μὲ ὀκτὼ ἐτῶν καὶ ποὺ ἐστάθη γιὰ πολλὰ χρόνια κοντά μου καὶ κοντὰ στὴν οἰκογένειά μου.
Ἦταν, ἐπίσης γιὰ χρόνια, ἕνας ἀπὸ τοὺς πιὸ ἐντίμους καὶ γλυκοὺς ἀνθρώπους ποὺ ἐγνώριζα.
Ὅμως τώρα πιὰ δὲν εἶναι…
Ὄχι γιατὶ ἀπέθανε ἀλλὰ γιατὶ ἔπαυσε νὰ εἶναι ἔτσι, ἀρκετὰ χρόνια πρὶν νὰ πεθάνῃ. Συνέχεια →