Ἀρχεῖα συγγραφέως: Φιλονόη

Τόσα χρόνια ἡ WIND στήν Ἑλλάδα κι ἀκόμη δέν ἔμαθε πώς ΕΧΟΥΜΕ καί Ἕβρο καί νησιά;;;;;;;;

ἀπὸ τὸν/τὴν

0

Ἄν τὲ γιατὶ πολλὰ μᾶς τὰ ἔχουν κάνει πιὰ τὰ κάθε λογῆς τσοπανόσκυλα καὶ ἐθελόδουλα…
Καιρὸς νὰ τὴν κόβουμε τὴν ἐν λόγῳ ἑταιρεία, μήπως καὶ καταλάβουν ἐπὶ τέλους πὼς ἐδῶ ΑΚΟΜΗ ὑπάρχουν κι Ἕλληνες καὶ Ἑλληνικὰ ἐδάφη.
Κι ἐὰν δὲν συνέλθουν, θὰ διατηρήσουμε καθημερινῶς τὴν ὑπενθύμισιν, ἔως νὰ συνέλθουν.
Διότι τόσα ἀνθελλήνιστα σιχάματα, μαζεμένα, δὲν μᾶς ξαναπροέκυψαν… Συνέχεια →

«Πᾶμε τώρα, οἱ δύο μας» (ἀναδημοσίευσις).

ἀπὸ τὸν/τὴν

2

Εἶχα πολὺ καιρὸ νὰ δῶ τὸν Παναγιώτη.
Τὸν συνήντησα πρὸ μερικῶν ἡμερῶν στὸν δρόμο καὶ σταθήκαμε λίγη ὥρα νὰ κουβεντιάσουμε.
Στὴν ἀρχὴ γενικολογῶντας μιλούσαμε γιὰ τὰ τυπικά… «…Χαθήκαμε… Τά νέα μας… Πόσα παιδιὰ ἀπέκτησε ἀπὸ τότε ἔως τώρα, πόσο ἡ πίεσις στὴν ζωή του ηὐξήθη… Πόσο ἄλλαξε ἡ ζωή του…»
Ξέρετε… Συνέχεια →

Ἐφ’ ὅσον τὸ πῆρε ἐπάνω της ἡ ἐκκλησία….

ἀπὸ τὸν/τὴν

0

Ἡ κάρτα τοῦ πολίτου εἶναι ἕνα ἀπὸ τὰ μεγαλύτερα προβλήματα ποὺ καλεῖται νὰ ἀντιμετωπίσῃ ἡ ἀνθρωπότης.
Ὅμως τὸ μεγαλύτερον τμῆμα τοῦ πληθυσμοῦ δὲν γνωρίζει κἄν τὸ τὶ κρύβει.

Ἡ ἐκκλησία ἀπεφάσισε νὰ ἀντιδράσῃ καὶ νὰ τὸ πάρῃ ἐπάνω της.
Ἀλήθεια, ὅλα θά εἶναι καλά; Καί ποῦ εἶναι ὁ Ἱερόδουλος; Ἀπουσιάζει; Ἔχει κάτι καλλίτερον; Δέν συμφωνεῖ;
Χμμμμ…
Ἀναμένομεν… Συνέχεια →

Ἡ ὄψις τοῦ θρησκευτικοῦ μίσους εἶναι ἴδια;

ἀπὸ τὸν/τὴν

0

Ἔλεγε λοιπὸν κάποιος ὅτι «ἡ ὄψις τοῦ θρησκευτικοῦ μίσους εἶναι ἰδία», παρουσιάζοντας αὐτὴν τὴν ἐπεικόνισιν:

Καὶ θὰ συμφωνήσω ἀπολύτως. Πάντα ἡ ὄψις τοῦ θρησκευτικοῦ μίσους εἶναι αἰσχρή, ἀνεξαρτήτως τοῦ ἱερατείου ποὺ τὴν προωθεῖ καὶ τὴν ἐκφράζει.
Ὅμως… Τὸ σχόλιόν του, γενικῶς,περιεστρέφετο γύρω ἀπὸ τὸν θρησκευτικὸ φανατισμὸ τῶν Ταλιμπαν(έζων), ποὺ σφάζουν κάθε ἀλλόθρησκο (λέμε τώρα), ἐκφράζοντας τὸ μέγιστον τῶν ἐκφράσεων μίσους στὴν ἐποχή μας. Ὅμως παραλλήλως αὐτὰ τὰ ἐγκλήματα ἔτυχαν συγκρίσεως μὲ τὸν σχολιασμὸ τοῦ μητροπολίτου Γόρτυνος.  Συγκρίνονται ὅμως αὐτά;
Χμμμμ….  Ἀλήθεια; πῶς εἶναι δυνατόν νά συγκρίνουμε τομάτες μέ …πορτοκάλια; Μποροῦμε; Ἤ ὅχι; Συνέχεια →

1η Ἀπριλίου 1955. Κύπρος, ἡ ἀπαρχὴ μίας ἐποποιΐας.

ἀπὸ τὸν/τὴν

0

1η ΑΠΡΙΛΙΟΥ 1955-Κύπρος: Η απαρχή μιας Εποποιϊας

Παναγιώτη Χαρατζόπουλου
Φυσικού Msc
Προέδρου Συνδέσμου Επιστημόνων Πειραιώς

Καθόλου δέν ήταν πρωταπριλιάτικο αστείο αυτό το οποίο συνέβη στην Κύπρο, την 1η Απριλίου 1955. Ήταν λίγο μετά τα μεσάνυχτα της 31ης Μαρτίου προς την 1η Απριλίου 1955. Εκκωφαντικές εκρήξεις απο τη μιά άκρη του νησιού ως την άλλη, δόνησαν την ατμόσφαιρα κάνοντας τον κόσμο εκείνη την όμορφη, γαλήνια ανοιξιάτικη νύχτα να πεταχτεί στις βεράντες και τα μπαλκόνια προκειμένου να δει τι συμβαίνει. Ηταν το εντυπωσιακό αιφνιδιαστικό ξεκίνημα του ένοπλου απελευθερωτικού αγώνα του Κυπριακού Λαού, του Ελληνικού Επους της Κύπρου, του Αγώνα της ΕΟΚΑ 1955 – 59, για την αποτίναξη του Αγγλικού ζυγού και την Ενωση με τη Μητέρα Ελλάδα.
Ο τετραετής αγώνας της ΕΟΚΑ 1955-59 όμως δεν ήλθε απο τη μια στιγμή στην άλλη. Ηταν αποτέλεσμα μιας πολυετούς προετοιμασίας αλλά και καρπός του διαχρονικού πόθου και των πολυετών προσπαθειών των Ελλήνων της Κύπρου και των θυσιών τους για την ελευθερία, την αυτοδιάθεση, την Ενωση με την Μητέρα Ελλάδα. Συνέχεια →