Η ελληνική κοινωνία τις τελευταίες ημέρες παρακολουθεί αποσβολωμένη (για μια ακόμη φορά) τα τεκταινόμενα με τους γιγαντάκους και πέφτει από τα σύννεφα (για μια ακόμη φορά). Παρακολουθεί σοβαρούς δημοσιογράφους(;) να δίνουν βήμα σε επιχειρηματίες(;) με μπράβους και συμβόλαια θανάτου (για μια ακόμη φορά). Βλέπει σοβαρούς δικηγόρους να αναλύουν το δίκιο του πελάτη τους (για μια ακόμη φορά). Αναρωτιέται πώς ξεκινάς από το χωριό σου ξεβράκωτος και γίνεσαι γιγαντάκος σε κάμποσα χρόνια (για μια ακόμη φορά). Περιμένει από τη δικαιοσύνη τη λύση (για μια ακόμη φορά).
Συνέχεια
Ἀρχεῖα συγγραφέως: Φιλονόη
Ὁ ἐχθρὸς εἶναι τόσο δυνατὸς ὅσο ἐσὺ τὸν φαντάζεσαι…
Ο εχθρός είναι τόσο δυνατός, όσο εσύ τον φαντάζεσαι. Κοιτάζοντάς τον στα μάτια, δεν σε απασχολεί το μέγεθός του, τα μάτια είναι το μόνο σημείο που χρειάζεσαι … η υπόλοιπη επιφάνεια που κατέχει στον Χώρο, σου είναι απλά αδιάφορη.
Όσο μικρός ή όσο μεγάλος και αν είναι …
όταν κυριαρχήσεις στο βλέμμα του …
Συνέχεια
Συναγερμός γιά τό ῤῆγμα τῆς Ἀνατολίας;
Αὐτὸ ποὺ γνωρίζω ἐγὼ εἶναι πὼς ἐπίσημες μέθοδοι ἐλέγχου καὶ προβλέψεως σεισμῶν δὲν ὑπάρχουν. Κάτι πῆγε νὰ πῇ ὁ ἕνας, κάτι νὰ προσθέσῃ ὁ ἄλλος, κάτι νὰ ὑποψιαστῇ ὁ τρίτος… Ἀλλὰ προσθετικῶς ἐὰν τὰ βάλῃς ὅλα αὐτὰ δὲν βγάζεις συμπέρασμα…
Κατάφεραν ὅμως νὰ κάτσουν κάτω καὶ νὰ καταλήξουν σὲ συμπέρασμα οἱ γείτονες…
Διαβάζουμε λοιπὸν ἀνακοινώσεις τώρα γιὰ τὸν σεισμὸ ποὺ ἀναμένεται στὸ ῥῆγμα τῆς Ἀνατολίας.
Στημένο ἀτύχημα τό ΤΣΕΡΝΟΜΠΙΛ;
Ὅταν συνέβῃ ἤμουν ἀρκετὰ μικρὴ γιὰ νὰ μπορῶ νὰ ἀντιληφθῶ τὸ ἐὰν κάποιος μποροῦσε ἤ ὄχι νὰ παίξῃ μὲ τὴν ὑγεία ἐκατομμυρίων ἀνθρώπων.
Στὴν πορεία τῶν ἐτῶν ὅμως, κι ὅσο περισσότερο μελετοῦσα τὰ περὶ πυρηνικῆς ἐνεργείας, τόσο περισσότερο συνειδητοποιοῦσα τὸ ὅ,τι τελικῶς τὰ πυρηνικὰ ἀτυχήματα εἶναι ἀποτέλεσμα ἀνθρωπίνου λάθους κι ὄχι τυχαίου γεγονότος.
Τί θέλω νά πῶ;
Εἶναι πολὺ εὔκολο νὰ κατηγορήσουμε τοὺς χειριστὲς τῶν ἐν λόγῳ μηχανημάτων.
Εἶναι ἀκόμη εὐκολότερον νὰ κατηγορήσουμε τὴν πυρηνικὴ ἐνέργεια γενικῶς.
Εἶναι ὅμως πολὺ δύσκολο, κατὰ πῶς ἔλεγα καὶ σὲ μίαν φίλη πρὸ ἡμερῶν, νὰ χωνέψουμε πὼς ΑΠΑΓΟΡΕΥΕΤΑΙ νὰ στραφοῦμε πρὸς τὴν πυρηνικὴ ἐνέργεια. ΑΠΑΓΟΡΕΥΕΤΑΙ!!! Σκέτο.
Μία τέτοια στροφὴ θὰ ὁδηγοῦσε τοὐλάχιστον τὸ 30% τῶν ἐργαζομένων τοῦ πλανήτου σὲ θάνατο ἀπὸ ἀσιτία. Συνέχεια
Οἱ φυλακές μας.
Ἔκανα μίαν βόλτα πρὸ ἡμερῶν καὶ ἐτράβηξα κάποιες φωτογραφίες, μὲ στόχο νὰ διαπιστώσω τὸ πόσο πολὺ αἰσθανόμεθαε ἀσφαλεῖς ἤ ἀνασφαλεῖς ἐντὸς τῶν συνθηκῶν ποὺ διαβιοῦμε.
Ὁπουδήποτε κι ἐὰν ἔστρεφα τὸ βλέμμα μου ἔβλεπα κάγκελα, κάγκελα, κάγκελα…
Κατάθλιψις….
Εἶναι ἀπέραντο τὸ βάσανο νὰ βλέπῃς τὸ ἐλάχιστον φῶς ποὺ φθάνει στὰ διαμερίσματά μας μέσα ἀπὸ τὰ κάγκελα.
Παρ’ ὅλα αὐτὰ συνέχισα.
Ὁπουδήποτε κι ἐὰν ἔστρεφα τὸ βλέμμα μου κάγκελα. Οἱ δικές μας φυλακές.
Αὐτὲς ποὺ πλέον μόνοι μας δομοῦμε, πρὸ κειμένου νὰ κερδίσουμε λίγα γραμμάρια ψευδοῦς ἀσφαλείας. Διότι περὶ ψεύδους πρόκειται, ἐὰν ἀναλογιστοῦμε πὼς ὅταν ἐμεῖς τοποθετήσουμε τὰ τάδε κάγκελα, μὲ τὸν Ἄλφα βαθμὸ ἀσφαλείας καὶ προστασίας, ὁ κακοποιὸς ἔχει ἤδη ἀνακαλύψῃ τὴν ἀκύρωσι τοῦ Ἄλφα σὺν ἕνα βαθμοῦ ἀσφαλείας.
