Το Ανώτατο πολεμικό συμβούλιο συνεδριάζει από τον Ιούνιο του 1918 στις Βερσαλλίες, μέχρι τα τέλη Αυγούστου, οπότε και αποφασίζεται οριστικά η έγκριση του σχεδίου ντ’ Εσπεραί. Ως χρόνος έναρξης της γενικής επίθεσης ορίζεται η 1η Σεπτεμβρίου, εφόσον ο Αρχιστράτηγος συναινεί και εγγυάται την ετοιμότητα των στρατευμάτων του. Ο Αρχιστράτηγος προσανατολίζεται στην πλήρη καταστροφή του βουλγαρικού στρατού και την απομόνωση της Τουρκίας, η οποία χρησιμοποιήθηκε ευρέως από τους Γερμανούς ως σύνδεσμος, στην απελευθέρωση των σερβικών εδαφών, για να μπορούν να κινηθούν στρατεύματα μέσω της κοιλάδας του Δούναβη και κατόπιν μετωπική επίθεση στις Κεντρικές Αυτοκρατορίες. Συνέχεια
Ἀρχεῖα συγγραφέως: Σεμέλη
Οἱ τραγικοὶ Ἑλληνόφωνοι μουσουλμάνοι τοῦ Πόντου.
Μια ιδιαίτερα τραγική κατηγορία κατοίκων, που διαβιούν ακόμη σήμερα στον Πόντο, είναι οι ελληνόφωνοι μουσουλμάνοι των περιοχών Tόνυας, Όφεως, Σουρμένων και Mατσούκας, οι οποίοι αλλαξοπίστησαν βίαια το 17ο και 18ο αιώνα, αλλά στην πλειοψηφία τους δεν ξέχασαν την καταγωγή τους.
Του Κωνσταντίνου Φωτιάδη, Καθηγητή Ιστορίας του Νέου Ελληνισμού στο Πανεπιστήμιο Δυτικής Μακεδονίας, Προέδρου του Κέντρου Ποντιακών Μελετών Συνέχεια
Ἡ δολοφονία τοῦ Ἰωάννου Τσιγάντε.
Του Δημοσθένη Κούκουνα
Πρόσφατα κυκλοφόρησε το βιβλίο της Ιζαμπέλλας Παλάσκα (με τίτλο “ΑΓΓΕΛΟΣ Ή ΔΑΙΜΟΝΑΣ – Ο ΑΜΦΙΛΕΓΟΜΕΝΟΣ ΠΑΤΕΡΑΣ ΜΟΥ”), που αναφέρεται στη ζωή του πατέρα της, του περίφημου Ιωάννη Βουλπιώτη. Σ’ αυτό υπάρχει μια εκτενής αναφορά για την Ελβετίδα ερωμένη του Τσιγάντε, που το πραγματικό της όνομα ήταν Μαλού (στο βιβλίο της Παλάσκα το όνομα αναφέρεται ως Αναμπέλ), η οποία αναγράφεται στο βιβλίο ότι είχε επίσης συνάψει σχέση με τον Βουλπιώτη. Οι ερωτικές περιπέτειες του Τσιγάντε κατά τη διάρκεια της τελευταίας και μοιραίας αποστολής του δεν αποκλείεται να συνδέονται με το μυστήριο της δολοφονίας του τον Ιανουάριο του 1943. Σ’ ένα παλαιότερο κείμενό μου είχα γράψει για την όλη υπόθεση:
«Νύκτα σκέπασε τὴν γῆ. Δὲν ἦτανε τοῦτος ὁ κόσμος πλασμένος ἀπὸ χέρι Θεοῦ! Ὄχι, δὲν ἦταν!»
Πάντα πίστευα πως η ιστορία έχει δύο όψεις.
Συνήθως η επικρατούσα πλευρά, γράφεται από τους νικητές, οι οποίοι θα «διορθώσουν» τα σημεία που τους ενοχλούν και καταδεικνύουν τα λάθη τους.
Οι ηττημένοι μένουν με την πίκρα της ήττας και το παράπονο πως η δική τους άποψη-εκδοχή,δεν εισακούεται, ούτε καταγράφεται επισήμως, αλλά σπανίως κάνουν την αυτοκριτική τους για το που έφταιξαν ενδεχομένως και συνέβησαν όσα συνέβησαν.
Κάπως έτσι συμβαίνει και με την περίπτωση της Μικρασιατικής καταστροφής.
Οταν έχουμε να κάνουμε με μια τέτοιας τεραστίας έκτασεως εθνική καταστροφή, η ανάλυση των αιτίων είναι υπόθεση, που θέλει βάθος χρόνου για να αναλυθεί από τους ιστορικούς, αποστασιοποιημένα από το συναίσθημα.Και συνήθως είναι πολλά και τραγικότατα τα λάθη και πολλοί οι υπαίτιοι.
Πῶς ἡ CIA ἔκανε πρωθυπουργό τόν Καραμανλῆ;
Δεν στέκομαι στις γνωστές πολιτικές απόψεις του συγγραφέως του κειμένου που θα διαβάσετε.
Το σωστό είναι να μείνουμε στο τι αναφέρει το κείμενο, αν και πώς το τεκμηριώνει ο συγγραφέας κι από εκεί κι ύστερα αν θέλουμε το δεχόμαστε αν όχι …..στα σκουπίδια.
Ἀρχαῖα Σύμβολα
Μακροσκελέστατο,αλλά το βρήκα εξαιρετικά ενδιαφέρον,τεκμηριωμένο κι επιμορφωτικό!
Σύμβολα. Απο την αρχή του χρόνου ο άνθρωπος προσπάθησε να δώσει νόημα σε χαοτικά πράγματα της πορείας του ,απο την δίψα για την τελειότητα μέχρι και την κοσμογενία και τον θάνατο και μέσα από τους αιώνες το κάθε σύμβολο απέκτησε αν οχι μία αλλά πολλές σημασίες . Υπάρχουν παντού και μας ακολουθούνε χωρίς βέβαια να πέρνουμε σημασία το πως η ίδια αρχέγονη πράξη κρύβεται μέσα σ αυτά .