Κάθε ἡμέρα εἶναι ἔνας καινούργιος καμβᾶς καὶ ἔχεις τὴν εὐκαιρία νὰ ζωγραφίσῃς ἐπάνω σὲ αὐτὸν ἕνα ἀριστούργημα τῆς ἐπιλογῆς σου.
Μπορεῖς νὰ ζωγραφίσῃς τὴν χαρά, τὴν ἀγάπη, τὸν ἐνθουσιασμό, τὴν εὐγνωμοσύνη. Συνέχεια
Ἀρχεῖα κατηγορίας: παιδεύομαι καί ἐκπαιδεύομαι
Νά ξαναγίνουμε Ἄνθρωποι;
Λίγες στιγμές, κάθε ἡμέρα, καλούμαστε νὰ ἀποφασίσουμε ἐὰν θὰ παραμείνουμε Ἄνθρωποι ἤ ἐὰν θὰ κατρακυλήσουμε κι ἐμεῖς στὸν βόρβορο τῆς ἀνυπαρξίας.
Καὶ ἡ ἀνυπαρξία δὲν εἶναι κάτι ποὺ μᾶς σώζει ἀπὸ τὸν θάνατο. Ἡ ἀνυπαρξία εἶναι θάνατος. Συνέχεια
Οἱ ἀπαντήσεις μέσα μας εἶναι…
Γιὰ τὰ πάντα…
Ἀπὸ τὰ πιὸ σοβαρά, ἔως τὰ ἀσήμαντα…
Ἀρκεῖ μόνον νὰ σταθοῦμε, νὰ πάρουμε βαθειὲς ἀνάσες καὶ νὰ μᾶς …ἀκούσουμε. Συνέχεια
Κατηγοριοποιήσεις.
Μιὰ ἀπό τις κυριότερες λειτουργίες τοῦ νοῦ μας εἶναι τὸ νὰ ταξινομῇ καὶ να ὀργανώνῃ τὰ πράγματα σὲ κατηγορίες. Ἔτσι ὀτιδήποτε καινούργιο προσλαμβάνουμε μέσα ἀπό τις αἰσθήσεις μας, χωρὶς νὰ τὸ καταλαβαίνουμε, τὸ κατατάσσουμε σὲ κάποια ἀπὸ τὶς προϋπάρχουσες κατηγορίες.
Συνδέουμε δηλαδὴ τὸ ἄγνωστο μὲ κάτι γνωστό.
Γιὰ παράδειγμα…
Ἄν δοκιμάσουμε μιὰ καινούργια γεύσῃ ἀμέσως εἴμαστε σὲ θέση νὰ ποῦμε μὲ τὶ μοιάζει, τὶ μᾶς θυμίζει… Κάνουμε δηλαδὴ ἀναφορὰ στὶς καταγεγραμμένες ἐμπειρίες ποὺ ἔχουμε ἀπὸ τὰ ταξείδια μας στον κόσμο τῶν γεύσεων. Συνέχεια
Πόλεμος εἶναι ἡ ζωή…
Διαρκής, καθημερινός, ἀσταμάτητος.
Μία στιγμὴ νὰ σταματήσῃς, γιὰ νὰ ἀναπαυθῇς, δὲν ἔχεις.
Μᾶχες καθημερινές, ἀσταμάτητες, μὲ ἐμᾶς, μὲ τοὺς γύρω μας, μὲ τὰ πιστεύω μας…
Ἀναθεωρήσεις, ἀνακατατάξεις, ἀναπροσαρμογές… Συνέχεια
Ποιά κρίσις;
Αὐτὸ ποὺ συχνὰ πυκνὰ ἀκούω εἶναι γιὰ τὰ ὅσα σκέπτεται ὁ κάθε ἑνας ἀπὸ ἐμᾶς γιὰ τὴν ὑποτιθεμένην κρίσιν.
Τὴν κρίσιν, στὴν ὁποίαν μπήκαμε, μπαίνουμε ἀκόμη βαθύτερα, συνεχίζουμε, ἐξακολουθοῦμε ἀλλὰ φῶς δὲν φαίνεται στὸ πέρας τῆς πορείας.
Βυθιζόμεθα, βουλιάζουμε, καταστρεφόμεθα… Ἐλπίδες πολλές, ἀλλὰ κουτσουρεμένες… Κάθε ἡμέρα καὶ περισσότερο κουτσουρεμένες…. Ἀλλὰ ὄχι ἀνύπαρκτες… Ἐδῶ παραμένουν καὶ μᾶς κρατοῦν ζωντανούς, ἤ… ἡμιθανεῖς!!!
Τί δέν καταλάβαμε; Συνέχεια