Τα «κοινά» και το «κοινό καλό»
χαχαχα πόσο διασκεδαστικό ακούγεται..
είναι σαν το γνωμικό που συνηθίζουμε να διαβάζουμε “τρέλα είναι να προσπαθείς κάνοντας τις ίδιες ενέργειες, να έχεις διαφορετικό αποτέλεσμα”..
έτσι ακριβώς..
τα ίδια “υλικά”, -εμείς-, να προσπαθήσουμε να αλλάξουμε τον κόσμο που -εμείς- αφήσαμε να γίνει..
Ὁ φίλος μου ὁ Γιῶργος εἶπε νὰ ζυγίσῃ μὲ καντάρι τὸν πατριωτισμό μας. Ἔκατσε λοιπὸν κι ἔγραψε πέντε ἀρᾶδες, τὰ εἶδε ἀπὸ ἐδῶ, τὰ εἶδε ἀπὸ ἐκεῖ, τὰ ἐζύγισε, τὰ ξανὰ ἐαζύγισε… καὶ κατέληξε σὲ συμπεράσματα. Ἡ ζυγαριὰ ἔγειρε πρὸς τὸ μέρος τῶν χριστιανῶν! Ἔχουν, κατὰ τὸν Γιῶργο πάντα, μεγαλυτέρα βαρύτητα, συνεπῶς καὶ περισσότερα καντάρια «πατριωτισμοῦ»…
Εἶχα πρὸ καιροῦ ἀσχοληθεῖ μὲ τὸ θέμα. Κάποιοι μὲ διέγραψαν διὰ παντὸς ἀπὸ τὶς λίστες τους, κάποιοι μὲ σκυλόβρισαν καὶ κάποιοι μὲ ἀπείλησαν. Σημασία δὲν ἔδωσα. Σιγὰ τώρα μὴν ἀσχοληθοῦμε μὲ τὸν κάθε ἀνεγκέφαλο, εἶπα…
Διάβασα τὸ παρακάτω κείμενον καὶ μὲ ξανάπιασε τὸ «περίεργο» μου… Πρὶν φθάσουμε στὶς δικές μου σκέψεις, πᾶρτε μίαν ἰδέα γιὰ ὅσα σκέπτονται οἱ συνάνθρωποί μας. (Τὰ ὁποῖα θεωρῶ ἰδιαιτέρως σημαντικά!)
Πολύς λόγος γίνεται τον τελευταίο καιρό για το πολίτευμά μας, την κοινοβουλευτική δημοκρατία. Ακούμε να σχολιάζεται άλλοτε περισσότερο και άλλοτε λιγότερο καυστικά η αποτυχία της, να αμφισβητείται ο χαρακτηρισμός της ως δημοκρατία, ενώ παράλληλα εκφράζεται και από πολλούς το αίτημα για άμεση δημοκρατία. Τί είναι όμως η άμεση δημοκρατία; Είναι το να συναποφασίζουμε όλοι μαζί για όλα. Ας δούμε τώρα για ποιό λόγο αυτό ούτε γίνεται, ούτε χρειάζεται να γίνει.
Ἴσως τὰ καλὰ νέα νὰ ἀργοῦν!
Ἐδῶ καὶ κάποιες ἑβδομᾶδες ἀντιμετώπισα ἕνα βουνὸ ἀπὸ προβλήματα. Πάσης φύσεως. Ὅλα ἀπαιτοῦσαν χρόνο καὶ σωματικὴ κόπωσι γιὰ νὰ ἐπιλυθοῦν. Σήκωσα λοιπὸν τὰ μανίκια καὶ ἔπιασα τὴν δουλειά. (Διότι περὶ δουλειᾶς πρόκειται! Δουλεία κανονική!!!)
