Ἀρχεῖα κατηγορίας: παιδεύομαι καί ἐκπαιδεύομαι

Ἡ ἐποχὴ θέλει νὰ φτιάξουμε πρῶτα τοὺς ἑαυτούς μας.

ἀπὸ τὸν/τὴν

1

Με ζόρισε τόσο ώστε να αναγκαστώ να αλλάξω. Η αλλαγή δεν αφορά στον χαρακτήρα μου, αλλά στην προοπτική μου. Έπαθα δύο πράγματα ταυτόχρονα, άνοιξα κι έπεσα.

Άνοιξα σημαίνει, αποφάσισα ότι δεν θέλω να ξέρω ό,τι ήξερα, για να ανακαλύψω καινούργια. Και έπεσα σημαίνει, έκανα πράγματα που θα θιγόμουν, έτσι για να θιχτώ. Και θίχτηκα… Όταν μου πέρασε το θίξιμο ένιωσα αλλιώς. Δεν με ενδιαφέρει αν είμαι σωστή, δεν έχω πρόβλημα αν μετανιώσω, δεν θέλω να καταλάβω τι συμβαίνει, δεν θέλω να έχω τον έλεγχο καμίας κατάστασης, δεν θέλω να προκαλέσω τίποτα, δεν με νοιάζει κανένα αποτέλεσμα. ΑΥΤΟ ΕΙΝΑΙ Συνέχεια →

Ἐπιστροφή στήν φύσι (α)

ἀπὸ τὸν/τὴν

3

Εἶναι μιά καλή ἰδέα. Οὕτως ἤ ἄλλως ὁ ἄνθρωπος ἀργά ἤ γρήγορα θά ἐπιστρέψῃ ἐκεῖ πού ἀνήκει. Στή Φύσι! Ὅσοι πιστοί προσέλθετε ἀπό τώρα.

Διερχόμεθα καιρούς χαλεπούς. Έχω την αίσθηση πως η πείνα θα επιτεθεί απότομα και θα βρει πολύ κόσμο απροετοίμαστο. Εύχομαι φυσικά, μετά από κάποια χρόνια να διαβάζουν αυτές τις αράδες κάποιοι και να χαμογελάνε ειρωνικά, επειδή τίποτα άσχημο δε θα έχει συμβεί.
Το 2008 οι 20 ισχυρότερες οικονομικά δυνάμεις του πλανήτη, πήραν αποφάσεις για εμάς, χωρίς εμάς.   Όμως αυτό που πολλοί αποκαλούν παγκόσμια τάξη πραγμάτων, δείχνει να αλλάζει καθημερινά και τα πράγματα να παίρνουν απότομες στροφές, με στόχο την εξαθλίωση των μεσαίων και των πιο αδύναμων κοινωνικά ομάδων (οι οποίες αποτελούν  και τη συντριπτική πλειοψηφία του παγκόσμιου πληθυσμού) και να ενισχύεται η θέση των ισχυρότερων. Συνέχεια →

Νέα ἢ παλαιὰ τάξις πραγμάτων;

ἀπὸ τὸν/τὴν

5

Ἐδῶ καὶ μερικὰ χρόνια διαβάζουμε, ἀκοῦμε, μαθαίνουμε γιὰ τὴν παγκόσμια διακυβέρνησι ποὺ μᾶς ἔρχεται. Αὐτὴν ποὺ μὲ τόσην χαρὰ διαφημίζουν κουδουνισμένα καὶ πλανητάρχες. Αὐτὴν  ποὺ ἀκόμη καὶ νόμισμα ἔχει κυκλοφορήσει! Αὐτὴν ποὺ ἑτοιμάζει τὸ δικό της σύστημα ἐξουσίας Συνέχεια →

Τὸ δικό μας μικρο«τσίπ»….

ἀπὸ τὸν/τὴν

5

Ποὺ λέγεται παιδεία! Ἕνα «προγραμματάκι» ποὺ ἔχουμε μέσα στὸ κεφάλι μας καὶ μᾶς δίδει ἐντολὲς γιὰ τὴν συμπεριφορά μας, τὶς σκέψεις μας, τὶς σχέσεις μας, τὴν πορεία μας, τὴν ὀπτική μας, τὴν ἀνάγκη μας….

Δὲν μὲ πιστεύετε; Κακῶς!

Συνέχεια →

Ἡ ἀλήθεια μου, ἡ ἀλήθεια σου, ἡ ἀλήθεια του….

ἀπὸ τὸν/τὴν

1

Πρὸ χθὲς κάπου καθόμουν, παρέα μὲ τὸν σύντροφό μου καὶ μᾶς ἐπλησίασε ἕνα ἀγοράκι. Φθάνει δίπλα στὸν σύντροφό μου καὶ γεμᾶτο ἀπορία, τὸν ἐρωτᾶ:

«γιατί εἶναι τόσο κόκκινο τό χέρι σου»;

Ξαφνιασθήκαμε. Σηκώνει τὸ χέρι του ὁ σύντροφός μου καὶ σχεδὸν ταὐτόχρονα τοῦ ἀπαντᾶμε:

«δὲν εἶναι κόκκινο!!!»

Τὸ παιδάκι ἐθύμωσε κι ἐξηκολούθησε: 

«Εἶναι κατακόκκινο. Καὶ τὸ δικό σου πόδι (ἀπευθυνόμενο σὲ ἐμένα)  εἶναι Συνέχεια →