Ὄχι διότι μαζεύτηκαν τὰ ΜΑΤ. Οὔτε διότι κάθε καπελωτὴς στήθηκε ἐκεῖ καὶ πασχίζει νὰ διαφεντεύῃ, μὲ ἢ χωρὶς ντουντοῦκες καὶ μικρόφωνα. Οὔτε διότι θὰ βουλιάξῃ ἀπὸ τὸ πλῆθος!
Ἀρχεῖα κατηγορίας: παιδεύομαι καί ἐκπαιδεύομαι
Τό μεγαλύτερο διαπραγματευτικό χαρτί τῆς Ἑλλάδος
Ἡ Ἑλλάδα ὅπως ὑπογραμμίζουν οἱ New York Times, ἔχει σήμερα ἕνα τεράστιο διαπραγματευτικό χαρτί, πού δέν διέθεταν χῶρες ὅπως ἡ Ἀργεντινή, ἡ Οὐρουγουάη ἤ ἡ Ῥωσία. Τό χρέος τῶν χωρῶν ἦταν ὑπό τό καθεστώς τοῦ ἀμερικανικοῦ ἤ τοῦ βρετανικοῦ δικαίου. Ἀντίθετα, ἄνω τοῦ 90% τοῦ Ἑλληνικοῦ χρέους ὑπόκειται στήν Ἐλληνική νομοθεσία. Αὐτό ὑποστηρίζουν διεθνεῖς νομικοί ἐμπειρογνώμονες, μπορεῖ νά δώσῃ στήν Ἐλλάδα τήν δυνατότητα – ἄν τό ἀποφασίσῃ – νά μεταβάλῃ τούς ὅρους τῶν δανειακῶν συμβάσεων, ἐπιβάλλοντας στούς ξένους πιστωτές εὐνοϊκότερους ὅρους ἀναδιαρθρώσεως. Γιά παράδειγμα, τό Ἑλληνικό κοινοβούλιο θά μποροῦσε νά ψηφίσῃ μιά διάταξι πού νά ἐπιβάλῃ τόν ὑποχρεωτικό χαρακτῆρα μιᾶς ἀναδιαρθρώσεως, ἄν συμφωνήσῃ τό 51% τῶν πιστωτῶν. Ἤ ἀκόμη πιό δραστικά, ἡ Ἀθήνα θά μποροῦσε νά ἀρνηθῇ ἐντελῶς νά πληρώσῃ, Συνέχεια
Μερικὲς πιθανὲς ἀπαντήσεις γιὰ τὰ νετρίνα….
Τὶς παραθέτω δίχως σχόλια. Ἔτσι κι ἀλλοιῶς τὸ θέμα τυγχάνει μεγάλης προσοχῆς καὶ συντόμως θὰ μάθουμε ἐὰν ἀληθεὐῃ ἢ ὄχι. Πάντως, σὲ κάθε περίπτωσι, εἶναι μία κατάστασις, ποὺ ἐὰν ἰσχύῃ , ἀλλὰζει ὅλα τὰ γνωστὰ δεδομένα. Συνεπῶς ὅσοι ἐνδιαφέρονται παρακολουθοῦν καὶ ἀναμένουν. Συνέχεια
Τὸ ἄθλιο σήμερα καὶ τὸ καλλίτερο αὔριο.
Τὸ ἄθλιο σήμερα ποὺ ζοῦμε… Τὸ γεμᾶτο κόπο, πόνο, ἀγωνίες..
Ποῦ ἡ ἀνεμελιά; Ἡ ἀσφάλεια; Τὰ ὄνειρα;
Μία κατάθλιψις ἡ ζωή μας πλέον…
Άλλὰ… Μήπως δὲν εἶναι μόνον ἔτσι;
Θεωρῶ, ὅπως ἔχω ξαναγράψει, πὼς τὰ προβλήματά μας δὲν εἶναι οἰκονομικὰ ἀλλὰ ἀξιακά. Τὰ προβλήματά μας εἶναι προβλήματα ἤθους, ἀξιοπρεπείας, συνειδήσεως, ἀνοχῆς, αὐτογνωσίας, αὐτοεκτιμήσεως…
Ποιός εἶναι ὁ ἡγέτης; Ὁ Κανένας!
Ποιός εἶναι ὁ ἀρχηγός; Ποιός εἶναι ὁ ἡγέτης; Ποῦ στὰ κομμάτια πάει τὸ «πλῆθος»; Πῶς θὰ ἐλεγχθῇ; Πῶς θὰ καταφέρουμε νὰ τὸ ὁδηγήσουμε κάπου; Πῶς θὰ μπορέσουμε νὰ «σπρώξουμε» τοὺς δικούς μας ἐμπρός καὶ νὰ τὸ «πείσουν» νὰ ἀκολουθήσῃ;
Τῆς τρελλῆς γίνεται στήν πλατεία. Τό ἔχω ξαναγράψει ἀρκετὲς φορές. «Παλληκάρια» σφάζονται στὴν ποδιά τῆς ἐξουσίας. «Παλληκάρια» καὶ «κοπελλιές» ξημερώνονται ἐκεῖ καὶ πασκίζουν μὲ κάθε τρόπο νὰ «περάσουν» τὴν δική τους γραμμή, ὁδηγῶντας τὸ πλῆθος στὸν δικό τους δρόμο….
Ἡ ἐποχὴ θέλει νὰ φτιάξουμε πρῶτα τοὺς ἑαυτούς μας.
Με ζόρισε τόσο ώστε να αναγκαστώ να αλλάξω. Η αλλαγή δεν αφορά στον χαρακτήρα μου, αλλά στην προοπτική μου. Έπαθα δύο πράγματα ταυτόχρονα, άνοιξα κι έπεσα.
Άνοιξα σημαίνει, αποφάσισα ότι δεν θέλω να ξέρω ό,τι ήξερα, για να ανακαλύψω καινούργια. Και έπεσα σημαίνει, έκανα πράγματα που θα θιγόμουν, έτσι για να θιχτώ. Και θίχτηκα… Όταν μου πέρασε το θίξιμο ένιωσα αλλιώς. Δεν με ενδιαφέρει αν είμαι σωστή, δεν έχω πρόβλημα αν μετανιώσω, δεν θέλω να καταλάβω τι συμβαίνει, δεν θέλω να έχω τον έλεγχο καμίας κατάστασης, δεν θέλω να προκαλέσω τίποτα, δεν με νοιάζει κανένα αποτέλεσμα. ΑΥΤΟ ΕΙΝΑΙ Συνέχεια