Αὐτοί, οἱ πραγματικοὶ καὶ γνήσιοι ἰδεολόγοι, ποὺ τὸ βλέμμα τους ἀστράφτει διαρκῶς, εἶναι ἕνα ἀπὸ τὰ πολυτιμότερα κεφάλαια τοῦ κόσμου μας. Δὲν ἔχει τόσην σημασία τὸ ἐὰν εἶναι πλανεμένοι. Οὔτε τὸ ἐὰν εἶναι χειραγωγήσιμοι. Οὔτε τὸ ἐὰν στοχεύουν σὲ λάθος, γιὰ τὴν Ἀνθρωπότητα, σκοπούς. Σημασία ἔχει πὼς δίχως τους ὁ κόσμος μας δὲν μπορεῖ νὰ ὑπάρξῃ. Σημασία ἔχει πὼς ἐὰν δὲν ἦσαν τὰ δικά τους ὄνειρα πιὸ δυνατὰ ἀπὸ τοὺς φόβους τους, ὁ κόσμος μας θὰ ἦταν ἀκόμη στὰ νοητικὰ κι ἀντιληπτικὰ σπάργανα. Σημασία ἔχει πὼς ἐὰν αὐτοὶ δὲν εἶχαν πάθη, σήμερα θὰ ἀπαιτεῖτο νὰ ξεκινήσουμε κάθε ἀναγκαῖον μάθημά μας, γιὰ τὴν ἐπαναδόμησιν τοῦ κόσμου μας, ἀπὸ τὴν ἀρχή. Συνέχεια →

Νὰ μὴ μένουμε ἀκίνητοι.
Νὰ μὴ παραδίδουμε τὰ …ὅπλα.
Νὰ μὴν ἀπογοητευόμεθα.

Συνέχεια →

…καὶ στάδια αὐτῶν σημαίνει πὼς σὲ κάθε τομέα τῆς ζωῆς μας ἔχουμε κατακτήσει, βάσει τῶν προσωπικῶν μας βιωμάτων, διαβαθμίσεις ὑψηλῆς, μετρίας ἢ ὑψηλῆς κριτικῆς ἀντιλήψεως, λόγῳ τῆς προσωπικῆς μας καί, ὑπὸ ὁποιασδήποτε …«γωνίας», ὀπτικῆς μας γιὰ τὸν κόσμο. Συνέχεια →

Κι ἐάν τό ἀξίζουμε, τότε γιατί τό ἀξίζουμε; Ἔχουμε ἐνδιαφερθῆ νά μάθουμε;
Μήπως γιατί εἴμαστε Ἕλληνες; Ἤ μήπως διότι (ἀκόμη) αἰσθανόμεθα (σὲ ἕναν βαθμό) ἄνθρωποι; Συνέχεια →

Ἐκεῖ ποὺ δὲν φθάνει τὸ βλέμμα.
Ἐκεῖ, πίσω ἀπὸ τὶς σκιὲς, ποὺ κρύβουν τὴν ἀλήθεια.
Ἐκεῖ ποὺ τὸ Φῶς τὰ κάνει ὅλα διάφανα…
…καὶ ἀνακάλυψε ἕνα δικό σου μονοπάτι γιὰ τὴν ἀλήθεια. Συνέχεια →

Ὁ καθεὶς ἐξ ἡμῶν σκέπτεται, ὅ,τι σκέπτεται (σὲ ἀρκετὰ ἐκτεταμένον ἀκόμη ἐπίπεδον) θέτοντας τὶς ἀτομικές του προτεραιτότητες ἐπάνω ἀπὸ τὶς (ἐξ ἀνάγκης πλέον ἐπιβεβλημένες) προτεραιότητες τῆς ἐπιβιώσεως τοῦ συνόλου.
Αὐτὴ ἡ συμπεριφορά μας, αἰῶνες τώρα, σταδιακῶς μᾶς ἀπεμάκρυνε ἀπὸ τὴν οὐσία τῆς Πολιτείας, στὴν ὁποίαν ἅπαντες οἱ Πολῖτες ὀφείλουν νὰ ἔχουν (μὰ καὶ μὲ δική τους εὐθύνη νὰ συντηροῦν) ἔναν κοινό, καὶ ὠφέλιμο γιὰ ὅλους Σκοπό. Συνέχεια →