…μὰ καὶ ἄχρηστοι συναισθηματικοὶ ἐγκλωβισμοί!!!

Ἀναζητῶντας τρόπο νὰ ἐκτονωθοῦν ὅλες αὐτὲς οἱ ἀνασφάλειες, οἱ προβληματισμοὶ καὶ οἱ ἀμφιβολίες μας, ποὺ διαρκῶς πολλαπλασιάζονται, διαπιστώνουμε πὼς παραμένουμε ἐγκλωβισμένοι σὲ …φανταστικὲς φυλακές. Αὐτὲς οἱ, τελικῶς, περιττὲς σωρεύσεις, προέρχονται ἀπὸ τὴν ἀδυναμία μας νὰ ἀποφασίσουμε γιὰ τὰ χρήσιμα καὶ γιὰ τὰ περιττά, καθὼς φυσικὰ καὶ ἀπὸ τὴν ἄρνησίν μας νὰ διαχειρισθοῦμε τὰ συναισθήματά μας.  Συνέχεια →

Ὅταν ἔχουμε μάθει, ὡς Ἀνθρωπότης, γιὰ αἰῶνες, νὰ στοχεύουμε ἁπλῶς στὰ στοιχειώδη καὶ τὰ ἀναγκαία, εἶναι σὰν νὰ ἔχουμε χάσει τὴν οὐσία τῶν στόχων μας. Διότι ὁ ἕνας καὶ μοναδικὸς στόχος τοῦ Ἀνθρώπου πρέπει νὰ εἶναι ἡ Ἐλευθερία.
Κάθε ἡμίμετρον ἢ συμβιβασμὸς εἶναι ἔκπτωσις.
Κάθε ἔκπτωσις δηλώνει ὑποταγή. Συνέχεια →

Ὁριστικῆς ἀποκοπῆς μας καὶ ἀπομακρύνσεώς μας ἀπὸ αὐτὰ ποὺ μᾶς κρατοῦν δεσμίους… Συνέχεια →

Μέσα στὶς τόσες ὑποθέσεις, ποὺ καθημερινῶς ἔχουμε νὰ ἀντιμετωπίσουμε, φορτωμένοι μὲ συναισθήματα φόβου καὶ ἀνασφαλείας, κρατᾶμε μόνον αὐτὰ ποὺ θεωροῦμε ἀναγκαία γιὰ νὰ πορευόμεθα, ξεχνώντας τὰ σημαντικὰ καὶ τὰ σπουδαία. Κι αὐτὰ τὰ σημαντικὰ καὶ τὰ σπουδαία ἐξακολουθοῦν νὰ εἶναι ΚΑΙ οἱ δικοί μας ἄνθρωποι. Συνέχεια →

Γιὰ νὰ γίνουν πραγματικότης.
Τὰ ὄνειρά μου χρειάζονται τὸ πιστεύω μου σὲ αὐτά.
Χρειάζονται δεσμεύσεις καὶ ἀποφασιστικότητα.
Χρειάζονται ἀκόμη καὶ στερήσεις, μαζὺ μὲ τὴν προσήλωσιν. Συνέχεια →