Ὅταν οἱ Σπαρτιᾶτες ἀπεφάσισαν νὰ ξεκινήσουν γιὰ πόλεμο μὲ τὰ στρατεύματα τοῦ Ξέρξου, ἀν τὶ νὰ ἀναμένουν τὸν θάνατό τους, ποὺ ἦταν βέβαιος, ἐπέλεξαν νὰ περιποιοῦνται ἑαυτούς, νὰ στολίζονται καὶ νὰ προετοιμάζονται καταλλήλως, ὄχι γιὰ θάνατο, ἀλλὰ γιὰ …γλέντι.
Αὐτὴ ἡ συγκλονιστικὴ πληροφορία γιὰ τὰ μάτια καὶ τὶς ἀντιλήψεις τοῦ μεγάλου ἡγεμόνος ἦταν ἀκατανόητη καὶ παράλογη. Τοῦ ἦταν ἀδύνατον νὰ ἀντιληφθῇ τὸ γιατὶ αὐτοὶ οἱ ἄνθρωποι, ποὺ γιὰ ἕναν κότινο μποροῦσαν νὰ θυσιάσουν μίαν ζωή, εὑρίσκοντο ἀπέναντί του, πανέτοιμοι νὰ τὸν ἀντιμετωπίσουν, ἀδιαφορώντας γιὰ τὸ θανατικὸ ποὺ τοὺς περίμενε καὶ περιφρονώντας τὸν μέγα βασιλέα, ποὺ ἅπαντες προσκυνοῦσαν. Συνέχεια


Πρέπει νὰ μᾶς εὕρῃ καθαρούς.
