Πάντα γύρω μας θὰ ὑπάρχουν αὐτὰ ποὺ δὲν μᾶς ἀρέσουν.
Πάντα κάπου ἐκεῖ ἔξω θὰ ὑπάρχουν αὐτοὶ ποὺ δὲν συμφωνοῦν μὲ τὴν ἐλευθερία τῶν ἄλλων.
Πάντα θὰ ἐμφανίζονται κάποιοι ποὺ ἀρέσκονται στὶς καταστροφὲς καὶ στὶς ἀτιμίες…
Μὰ ἐὰν θέλουμε νὰ ἀλλάξουμε κάτι σὲ αὐτὸν τὸν κόσμο, ἴσως ἔφθασε ἡ στιγμὴ ποὺ πρέπει νὰ πάψουμε νὰ κυττᾶμε γύρω μας, τὸ τὶ κάνουν οἱ ἄλλοι, γιὰ νὰ στραφοῦμε μέσα μας καὶ στὰ ὅσα ἐμεῖς μποροῦμε νὰ κάνουμε. Συνέχεια
Κυρίως αἷμα ἀθῴων… Αἷμα ποὺ θὰ προκαλέση τὸν μέγιστον πόνο, γιὰ νὰ μπορέσουν οἱ ὑπόλοιποι νὰ πολεμήσουν, μὲ σθένος μέγιστον, ὑπὲρ τῆς Ἐλευθερίας τους.

