Ἁνάβουν κάθε στιγμὴ γύρω μας…
Ἐκατομμύρια φωτιὲς ἁνάβουν κάθε στιγμὴ μέσα μας…
Δισεκατομμύρια φωτιὲς ἁνάβουν κάθε στιγμὴ σὲ ὅλον τὸν πλανήτη…
Μὰ τάχιστα σβήνουν καὶ χάνονται καὶ λημονῶνται ἀπὸ τὸν φόβο πὼς ἴσως καὶ νὰ εἶναι περιττὲς ἤ ἄκαιρες ἤ πολὺ μικρές… Συνέχεια →

Χρειάζεται νὰ ἐπανατοποθετηθοῦμε στὰ πάντα. Κι ὄχι μόνον σὲ ὅσα ἐμεῖς διαπιστώσαμε πὼς κάτι κάναμε λάθος.

Χρειάζεται νὰ διευρύνουμε τὶς ὀπτικές μας, νὰ τὶς ἀπαλλάξουμε ἀπὸ κατάλοιπα καὶ νὰ ἐπανεξετάσουμε τὸν κόσμο μας μὲ ἄλλα πρίσματα. Τὸ νὰ ἐμμένουμε σὲ ὅλα αὐτά, ποὺ ἕνα πρὸς ἕνα, ἀποδεικνύονται λάθος, συνιστᾶ βλάβες, ἀτομικὲς καὶ κοινωνικές. Συνέχεια →

Πολλὰ πράγματα τὰ μπερδέψαμε…
Πολλὲς ἔννοιες μᾶς τὶς ἀλλοίωσαν…
Πολλὲς ἀλήθειες μᾶς τὶς ἀπέκρυψαν…
Πολλὰ ψέμματα παπαγαλίσαμε…
Πολλὲς ἀνοησίες μιμηθήκαμε…
Πολλὲς βρωμιὲς ἀνεχθήκαμε… Συνέχεια →

Θυμήσου μόνον τὰ ὄμορφα…
…γιὰ νὰ πάρῃς δυνάμεις!!! Συνέχεια →

Ὅσο οἱ καθημερινές μας πιέσεις πολλαπλασιάζονται, σὲ ἀτομικὰ καὶ κοινωνικὰ ἐπίπεδα, τόσο ἡ ἀμφιβολία φωλιάζει μέσα μας καὶ τόσο περισσότερο ἀναφύονται κάθε λογῆς φόβοι καὶ ἀνασφάλειες. Λογικῶς καὶ μόνον ὅλα μᾶς ὁδηγοῦν σὲ μίαν ἀχαρτογράφητο ἄβυσσο, ἀλλὰ ἀκόμη καὶ κάτω ἀπὸ αὐτὲς τὶς συνθῆκες, ποὺ  διαρκῶς δυσχεραίνουν, κάτι μέσα μας μᾶς ὑπενθυμίζει διαρκῶς πὼς πρέπει νὰ σφίγγουμε τὰ δόντια, νὰ ἐντείνουμε τὶς προσπάθειές μας καὶ νὰ ἐξακολουθήσουμε τὴν πορεία μας. Συνέχεια →