Δίχως Ἀρετὴ δὲν ὁδηγούμεθα κάπου…

Τὸ ἀστεῖον (ὅσο καὶ τρομακτικόν!!!) τῆς καθημερινότητός μας εἶναι πὼς μόνον οἱ μὴ ἔχοντες Ἀρετὴ προβάλλονται, ἀναδεικνύονται καὶ ἐπιβάλλονται στοὺς γύρω τους, μὲ ὅλο καὶ πιὸ θρασεῖς τρόπους.
Τὸ τρομακτικὸν δὲ τῆς ὑποθέσεως εἶναι πὼς ἐπὶ πλέον ἔχει παγιωθῆ ἡ ἄποψις πὼς πάντα θὰ κρατοῦν τὰ ἡνία τοῦ κόσμου μας αὐτὰ τὰ κατακάθια, καταδεικνύοντας ἐκτὸς ἀπὸ τὴν ἀνισοῤῥοπία τῶν ὀλίγων, ἐπὶ προσθέτως καὶ τὴν ἡττοπάθεια τῶν πολλῶν, ἀλλὰ καὶ παγιώνοντας μίαν μεμψιμοιρία καταστροφικὴ γιὰ τὴν λογική μας. Συνέχεια →

21 Αὐγούστου 1866. Διακήρυξις Ἑνώσεως τῆς Κρήτης μὲ τὴν Ἑλλάδα.

Πατώντας στὸν παρακάτω σύνδεσμο θὰ διαβάσετε ὅλην τὴν ἔρευνα:

21 Αὐγούστου 1866. Διακήρυξις Ἐνώσεως τῆς Κρήτης μὲ τὴν Ἑλλάδα.