Δ.Καμ­πού­ρο­γλου

ΤΗΝ ΙΔΙΑ ΗΜΕΡΑ γι­όρ­τα­σαν οἱ Χρι­στια­νοὶ τὴν Λαμ­πρή τους καὶ οἱ Τοῦρ­κοι τὸ μπα­ϊ­ρά­μι τους – ἔ­τσι ἔ­τυ­χε.

Ἡ γρῃ­ὰ ἡ κλη­σά­ρισ­σα τῆς Σω­τή­ρας, τὰ με­σά­νυ­κτα τοῦ Με­γά­λου Σαβ­βά­του, ἀ­φοῦ ἔ­κα­μαν οἱ Χρι­στια­νοὶ Ἀ­νά­στα­ση κι’ ἀ­πό­λυ­σεν ἡ ἐκ­κλη­σιά, κλεί­στη­κε στὸ κελ­λί της μέ­σα, δι­πλο­αμ­πά­ρω­σε τὴν πορ­τί­τσα της κ’ ἔ­βα­λε γιὰ κα­λὸ καὶ γιὰ κα­κὸ ἀ­πὸ πί­σω καὶ τὸ φορ­τσέ­ρι της γε­μά­το μ’ ὅ­λο της τὸ νοι­κο­κυ­ριό, για­τὶ τὸ τούρ­κι­κο ξε­φάν­τω­μα μπο­ροῦ­σε νὰ ξε­σπά­σῃ ἀ­πά­νω της.
Συνέχεια →

«Ημέρες που ‘ναι και πάλι θα κουβαλούν λαμπατέρ απ’ τα Ιεροσόλυμα», ας μνημονεύσω τα λόγια του Ψαριανού παπά Νικόλα, μακαρίτη πια.

«Εγώ Σοφία μου, δεν θέλω να φέρνει το Λιμενικό το Άγιο Φως απ’ έξω, δεν το παραλαμβάνω, είναι κοροϊδία τα έξοδα, οι μπενζίνες, τόσοι άνθρωποι να τρέχουν, τόσες παράτες και φιέστες. Συνέχεια →