Ἐπετειακὸ Ἐρώτημα:
«10.000 ἐξόριστοι στά ξερονήσια…
Ἤ 10.000 ἀπελπισμένοι πού αὐτοκτόνησαν;»
Ἀρχεῖα κατηγορίας: ἀφιερώματα
Ποιός θυμᾶται τόν Καψάλη;
Ἠ Β’ πολιορκία τοῦ Μεσολογγίου κράτησε ἕναν ὁλόκληρο χρόνο. Ἕναν ὁλόκληρο χρόνο οἱ Ἕλληνες ὑπερασπιστές του καθημερινῶς ἔχαναν συντρόφους, ἔχαναν ἐπαφὴ μὲ τὸν ἔξω κόσμο, μὰ δὲν ἔχαναν τὶς δυνάμεις τους.
Ὁ τελευταῖος ἀνεφοδιασμὸς δέ, ἀπὸ τὸν Ἡνωμένο Ἑλληνικὸ Στόλο, ἔγινε στὶς 25 Ἰανουαρίου τοῦ 1826. Δῆλα δὴ σχεδὸν τρεῖς μῆνες πρὸ τῆς Ἐξόδου.
Ἀπὸ τὸν τελευταῖο ἀνεφοδιασμὸ καὶ μετὰ οἱ Ἐλεύθεροι Πολιορκημένοι στερήθηκαν πολλά, μὰ κυρίως τὴν τροφή.
Παρ΄ ὅλα αὐτὰ πολεμοῦσαν καθημερινῶς ἀσταμάτητα, πολυαριθμο Συνέχεια
Ἱστορία σημαίνει νὰ μελετᾷς καὶ νὰ νοιώθῃς…
– «Τὰ μάτια μου δὲν εἶδαν τόπον ἐνδοξότερον ἀπὸ ἐτοῦτο τὸ ἁλωνάκι»
– «Ἐκεῖθε μὲ τοὺς ἀδελφούς, ἐδῶθε μὲ τὸν χάρο»
– «Ὅποιος πεθάνει σήμερα, χίλιες φορὲς πεθαίνει» Συνέχεια
Ὁ ἀπελευθερωτικὸς ἀγῶνας τῆς ΕΟΚΑ, 1955-1959
Γράφει ο κ. Κωνσταντίνος Πατιαλιάκας, Αντιστράτηγος ε.α.
*Από τον αγώνα της ΕΟΚΑ. Ο Γρίβας με Κυπρίους μαχητές
Την 4η Ιουνίου 1878 υπογράφτηκε, μεταξύ Βρετανίας και Οθωμανικής Αυτοκρατορίας, στην Κωνσταντινούπολη μυστική συνθήκη για την Κύπρο, η οποία προνοούσε Βρετανική βοήθεια στην Οθωμανική Αυτοκρατορία, εάν η Ρωσία, μετά τον Ρωσο-Τουρκικό Πόλεμο του 1877, διατηρούσε τα κεκτημένα του πολέμου ή προχωρούσε σε κατάληψη και άλλων εδαφών της.
Σε αντάλλαγμα των υπηρεσιών αυτών παρεχωρείτο η Κύπρος στην Βρετανία και στις 22 Ιουλίου ολοκληρωνόταν η κατάληψή της με την άφιξη του πρώτου Αρμοστή, του υποστρατήγου Garnet Wolseley. Με την Συνθήκη της Λωζάννης [1923] η Τουρκία ανεγνώρισε την προσάρτηση της Κύπρου στην Βρετανία και το 1925 η Κύπρος ανακηρύχθηκε αποικία του Αγγλικού στέμματος.
Ἡμέρες τοῦ Ἀκαπούλκο
Όπως θα έχουν διαπιστώσει οι αναγνώστες μου, είμαι άνθρωπος με περιπετειώδη ιδιοσυγκρασία και με έντονη ροπή προς την πολυτελή δίαιτα. Συνεπώς έχω αποθησαυρίσει πολλές ταξιδιωτικές και γαστριμαργικές εμπειρίες. Σε μια εποχή, λοιπόν, που εδώ στην Ελλάδα «δέναμε τα σκυλιά με τα λουκάνικα», προκειμένου να καλλιεργήσω τα ισπανικά μου στη μεξικανική τους εκδοχή, βρέθηκα στο Ακαπούλκο.
Μόλις, χάρη στον κινηματογράφο, είχε αποκτήσει την τρομερή διασημότητα που διατηρεί μέχρι σήμερα. Η Κοστερά Αλεμάν, η παραλιακή λεωφόρος ήταν γεμάτη από τουριστικά και ιδιωτικά αυτοκίνητα. Σμήνη τουριστών περπατούσαν θορυβωδώς στην προκυμαία, απολαμβάνοντας τα «ταμάλες», κέικ από καλαμπόκι, και τα «όχι ντι βενάδος» έναν περίεργο σπόρο που μοιάζει με μάτι βοδιού και θεωρείται πανίσχυρο φυλακτό. Κατά την άποψη ενός γέροντα πωλητή ήταν το πιο αποτελεσματικό θεραπευτικό για τις αιμορροΐδες! Συνέχεια
Μνῆμες τῆς 1ης Ἀπριλίου 1955…
Κάτι ποὺ ἀποδεικνύει τὰ αἰσθήματα ποὺ διακατεῖχαν τότε ἔντονα τὸν Ἑλληνισμὸ τῆς Κύπρου, ἀπὸ τὰ νηπία μέχρι τοὺς γέροντες, εἶναι καὶ τὸ πιὸ κάτω περιστατικό, ποὺ ἐπίσης τὸ θυμᾶμαι καὶ ποὺ συγκίνησε ἀκόμη κι αὐτὸν τὸν ἐχθρο.
Συνέβη πάλι στὸ χωριό…
Ἕνα ἀγόρι, πολὺ μικρό, ξεφυγε ἀπὸ τὴν προσοχὴ τῆς γιαγιᾶς του.
Τὸ σπίτι τοὺς ἦταν μέσα στὸν κεντρικὸ δρόμο τοῦ χωριοῦ, στάθηκε στὴν μέση τοῦ δρόμου, τὴν ὥρα ποὺ περνοῦσε Ἀγγλικὴ στρατιωτικὴ αὐτοκινητοπομπή, μὲ κίνδυνο νὰ σκοτωθῇ. Φυσικὰ αὐτὸ δὲν εἶχε αἴσθηση τοῦ κινδύνου, σήκωσε τὸ χεράκι του, μὲ τὸν δείκτη τεντωμένο, καὶ φώναζε: Ζήτω ΕΟΚΑ ΣΙΓΓΕΝΗΣ!!!
Δὲν ἦταν σὲ θέση νὰ ξεχωρίζῃ τὸ ΔΙΓΕΝΗΣ. Συνέχεια