Ἢ ὀρθότερα, τί γνωρίζουν καί φεύγουν;

Ἀδειάζει ἡ Ἐκάλη, ἡ Κηφισιά, τὰ ὑψηλὰ σὲ κόστος διαβιώσεως προάστια.

Γενικῶς ἐπώνυμοι φεύγουν!

Οἱ βιβλικοὶ λαοί: Ἑβραῖοι καὶ Σλαῦοι!

Τὸ ἀνέκδοτον τῆς χρονιᾶς!

Σκόπια: «Οι βιβλικοί λαοί» Εβραίοι και …Σλάβοι

Οχρίδα.

Συνέχεια →

Ἐπὶ τέλους ἡ βράβευσις ἔγινε!

Χρωστῶ κάτι στὸν μεγάλο (καὶ διάσημο πλέον) φίλο μου Δημήτρη Δεσποτάκη!

Τὴν Παρασκευὴ ποὺ μᾶς πέρασε, στὸ νέον μουσεῖον τῆς Ἀκροπόλεως, ἐπραγματοποιήθῃ ἡ βράβευσις τοῦ Δημήτρη ἐπὶ τέλους!

Ὁ Δημήτρης μας, ποὺ ζεῖ γιὰ νὰ μᾶς θυμίζῃ, μὲ τὴν ὑπέροχη γραφίδα του, τὸ πῶς εἶναι νὰ ζῇ κάποιος μὲ τὸν Ἔρωτα! Μέσα ἀπὸ τὸν Ἔρωτα! Γιὰ τὸν Ἔρωτα!

Ἡ εἴδησις ἐξαιρετικὰ ἐνδιαφέρουσα καὶ τὸ ἐπίτευγμα ἑλληνικόν!

Ἐὰν ἀληθεύῃ, διότι πέραν τῶν εὐχολογίων, χρειάζεται καὶ ἡ ἀπόδειξις, τοὐλάχιστον σὲ ἐπιστημονικὴ βάσι, τότε συζητᾶμε γιὰ κάτι πάρα πολὺ μεγάλο!

Ἤθελα νὰ βάλω γιὰ τίτλο μίαν φράσι τοῦ ἀειμνήστου Τάσου Παπαδοπούλου, ἀλλὰ δὲν χωροῦσε… Παρὰ ἦταν μεγάλη.

Ἤθελα λοιπὸν νὰ βάλω σὰν τίτλο αὐτό: «Εἶμαι πρόεδρος, εἶμαι πλούσιος, ἔχω καρκίνο, δὲν πρόκειται νὰ κάνω πίσω! Στ’ ἀρχίδια μου!»