Η ολοκλήρωση της ψηφοφορίας στη Βουλή για την ανάδειξη των αντιπροέδρων ολοκληρώθηκε με τη Χρυσή Αυγή ως πέμπτο κόμμα να μην κατορθώνει τελικά να εκλέξει υποψήφιό της ως αντιπρόεδρο αφού ο κος Ζησιμόπουλος συγκέντρωσε 41 ψήφους έναντι των 75 που απαιτούντο. Ίσως δε, να είναι και η πρώτη φορά που το Κοινοβούλιο δε θα έχει έβδομο αντιπρόεδρο.
του Στρατή Μαζίδη
Η σύμπραξη τελικώς Συνέχεια
Γράφει ο Παναγιώτης Αποστόλου
Γράφει ο Πύρινος Λόγιος
Πρίν απο κανά δίμηνο, είχαμε δημοσιεύσει μια άκρως ενδιαφέρουσα ανάρτηση, αλλά μάλλον πέρασε απαρατήρητη. Είχε τον τίτλο“Επίκαιρο το πνεύμα της Οδύσσειας“ και ανέφερε τόσο το σχέδιο, όσο και το νόημα του σχεδίου του Οδυσσέα στο να πάρει πίσω την περιουσία του, που ήταν και το τελευταίο κομμάτι της 20άχρονης δοκιμασίας του, μετά την ασέβεια που έδειξε στους θεούς και ειδικότερα στον Ποσειδώνα, λίγο μετά το κούρσεμα της Τροίας που προήλθε απο το δικό του σχέδιο.
Τη θυμήθηκα πριν απο λίγο, όταν και άκουγα στην εκπομπή της Πόπης Τσαπανίδου στον ΣΚΑΙ, έναν τυχάρπαστο τύπο, που το …έπαιζε καθηγητής πανεπιστημίου (να φανταστείτε οτι ούτε το όνομά του δε συγκράτησα απ την οργή μου) να αναλύει τη σημερινή κατάσταση της οικονομίας της πατρίδας μας και οτι τελικά το…μνημόνιο δε φταίει και τόσο για τη κατάστασή μας, αλλά η …νοοτροπία μας που θέλει όλους μας να είμαστε….αφεντικά και όχι υπάλληλοι! Δηλαδή, ούτε λίγο, ούτε πολύ, ο κύριος αυτός μας θέτει….περιορισμούς για το άν θα πρέπει να έχουμε δική μας επιχείρηση, μικρή, μικρομεσαία, μεγάλη ή και γώ δε ξέρω τί, γιατί…δεν μπορούμε όλοι μας να είμαστε…μαγαζάτορες!
Οταν κάποιος ρώτησε τον Βασιλιά της Σπάρτης Δημάρατο, γιατί οι Σπαρτιάτες θεωρούν άτιμους αυτούς που πετούν την ασπίδα τους και όχι αυτούς που πετούν τις περικεφαλαίες και τους θώρακες, αυτός απάντησε:
“Γιατί τις περικεφαλαίες και τους θώρακες τους φορούν για δική τους προστασία, ενώ την ασπίδα την κρατούν για να υπερασπίσουν την από κοινού παράταξη.”
Πλούταρχος (Αποφθέγματα Λακωνικά, 220 Α) Συνέχεια
Ελλάδα, Μνημόνια και Ευρώ
Toυ Δημήτρη Κωνσταντακόπουλου
Είναι βέβαιο ότι επίκειται κάποια «αναθεώρηση» του Μνημονίου. Το αποφάσισαν οι έξω, δεν το ζήτησε η Ελλάδα. Γιατί ξέρουν ότι δεν βγαίνει, γιατί άρχισαν να γεύονται τις πιθανές συνέπειες αυτής της καταστροφής, με πρώτη την παρ’ ολίγον κατάληψη της εξουσίας στην Ελλάδα από τον ΣΥΡΙΖΑ, γιατί θέλουν να βοηθήσουν τις φιλικές δυνάμεις τους στην Αθήνα. Θα περιλαμβάνει πιθανώς ένα τράτο ενός ή δύο χρόνων και διάφορα άλλα μικροδωράκια, που θα τα εμφανίσουν ως «μεγάλες εθνικές επιτυχίες» οι άθλιοι του Κολωνακίου και της Εκάλης (αν οι κυβερνήτες μας ήταν Ιάπωνες και όχι ‘Ελληνες, είναι βέβαιο ότι θα είχαν κάνει προ πολλού μαζικό χαρακίρι, αντί να υποδύονται τους σωτήρες από την καταστροφή που προκάλεσαν!) Θα ξεσφίξουν λοιπόν λίγο τη θηλιά, δεν θα την απομακρύνουν όμως από το λαιμό του σταδιακά απαγχονιζόμενου ελληνικού λαού και κράτους. Συνέχεια
Είναι αλήθεια ότι ο ΓΑΠ ως μέλος πολλών οργανισμών και κλειστών λεσχών, λατρών της παγκοσμιοποίησης είναι συνεπής και στηρίζει την παγκόσμια διακυβέρνηση. Σε συνέχεια της ευκρινώς διατυπωθείσας θέσης του στο συνέδριο του Econoimist τον Απρίλιο του 2010 περί ανάγκης «να πάμε το συντομότερο σε μία παγκόσμια διακυβέρνηση…», σε χθεσινή συνέντευξή του στην βρετανική Guardian (http://www.guardian.co.uk/world/2012/jun/15/george-papandreou-supports-pro-european-parties) τονίζει την ανάγκη να έχει η Ελλάδα μία προ-ευρωπαϊκή κυβέρνηση ως προπομπό μιας άλλης πανευρωπαϊκής η οποία θα έχει ως πρωθυπουργό την φράου Μέρκελ και στην οποία ίσως ο ΓΑΠ διεκδικεί και θέση!.
