Εντέλει η φάμπρικα δημιουργίας του “τεμπέλη βρωμοέλληνα” δεν είναι καθόλου τυχαία. Οι αστικοί μύθοι τύπου “Μανωλάδας” που τον συντρίψαμε τις τελευταίες ημέρες και υποχρεώσαμε τον ΟΑΕΔ να παραδεχθεί τα ψεύδη, εχουν τον στόχο τους. “Είστε τεμπέληδες, απατεώνες, οπότε καλά σας κάνουμε και σας σκίζουμε”.
Νέο “χτύπημα” αυτό που λάβαμε πρωΐ στο μέιλ από ιστοσελίδα της Κρήτης. “Προσφέρει δουλειά αλλά … καμμία δεν ενδιαφέρθηκε!” Αποκαλύπτει το άρθρο. Ξεκινά έτσι: Συνέχεια
Θέλω μια μέρα να ξυπνήσω σε αυτή εδώ την χώρα και να νιώσω ελεύθερος. Να μην έχω για ένα 24ωρο μία αόρατη θηλιά στον λαιμό και μία πλάκα μαρμάρου στο στήθος μου. Να δω αυτή την χώρα αλλιώς. Πάνε χρόνια που έχω να ζήσω ξέγνοιαστα για μία μέρα. Δεν είναι τα δικά μου άγχη, ούτε η δική μου απαισιόδοξη ψυχή. Είναι οι άλλοι. Αυτοί που σε περιμένουν στην γωνία κάθε πρωί για να σε κάνουν να νιώσεις απόγνωση.
Συνέχεια
Οφείλουμε να αντιληφθούμε πλέον όλοι ότι δεχόμαστε επίθεση! Επίθεση εναντίον της χώρας, του Έθνους, της ζωής μας της ζωής των παιδιών μας.
Αυτό πρέπει να βοηθήσουμε να καταλάβουν και οι ανόητοι ψηφοφόροι από την άκρα δεξιά έως την άκρα αριστερά
Στην επίθεση προκύπτει ότι συμμετέχουν πέραν των Τροϊκανών και της τετράποδης Κυβέρνησης (δηλ. κυβέρνηση στα τέσσερα όπως λέει ο Ν. Νικολόπουλος ) και όλοι ανεξαιρέτως οι Βουλευτές και οι παρατρεχάμενοι οι οποίοι είτε σε συνεργασία, είτε σε Συνέχεια
Αν η ζωή μας είχε αξία θα το είχαμε ήδη αποδείξει πολεμώντας με νύχια και με δόντια για να την διατηρήσουμε έστω και ακρωτηριασμένη. Αναρωτιόμαστε, γράφουμε και προσπαθούμε να αναλύσουμε τι πάει στραβά σε αυτόν τον τόπο και μένουμε άπραγοι στην κατακρεούργηση της θεωρητικής αξιοπρέπειας μας. Θεωρητικής, διότι δεν έχουμε αξιοπρέπεια εφόσον δεν έχουμε αξία ως ζωές. Έχουμε τιμή. Κοστολογηθήκαμε για την εκπαίδευσή μας, την εργασία μας, για την υγεία μας, για την ψήφο μας, για τον φόρο μας, την κηδεία μας, κι εμείς αυτή την στιγμή δεν παλεύουμε για την υποτίμηση της αξίας μας παρά μόνο για την έκπτωση του κόστους ζωής μας απέναντι στο κράτος. Παλεύουμε για να μην πέσει κι άλλο η τιμή μας. Αυτό είναι το μέλημά μας: Ένα νομοσχέδιο και ένα μνημόνιο. Πουθενά ανάμεσα στις χιλιάδες σελίδες των προϋπολογισμών που συντάσσουν λογιστές της κακιάς ώρας δεν υπάρχει η αξία της ζωής. Μόνο η τιμή. Καταντήσαμε εμπόρευμα με πολύ μικρή ημερομηνία λήξης κατασκευασμένο με χειρίστης ποιότητας πρώτες ύλες. 
Μέ τό κεφαλαιογράμματο ΧΑΛΙΑ δέν ἐννοῶ τά χαλιά πού ἔστρωσαν κάποιοι ἐπιτήδειοι γιά νά πατήσουν ἀνωδύνως οἱ 13 μεταρρυθμίσεις πού ἔγιναν ἀπό τό 1976 κι ἐδῶθε. Ὅμως χάρη στά χαλιά πού πάτησαν τήν… πατήσαμε! Ἡ παιδεία μας σήμερα ἔχει τό μαῦρο της τό χάλι. Ἀπό τό 1976, μετά τήν ἀπορρύθμιση τοῦ Ράλλη, πῆρε τό… ράλλυ τῆς κατιούσας. Στά διδακτικά μου χρόνια ἴσχυε τό λεχθέν ἀπό τόν Γκαῖτε: “Ὅλο ψηλότερα ν΄ ἀνεβαίνεις, ὅλο μακρύτερα νά κοιτᾶς”. Σήμερα ἰσχύει τό ἀντίθετο:
Το τι έχουμε ορίσει ως αξία προσωπικώς ο καθένας, αφήστε το, γιατί χωράει συζήτηση που δεν τελειώνει. Το τι επιλέγουμε από τροφή μέχρι και κυβέρνηση, αυτό θέλει ανάλυση σε εργαστήριο εξωγήινης νοημοσύνης. Όπως είπαν κάποιοι σοφοί «αξία είναι καθετί που ικανοποιεί μια ανάγκη ή μια ορμή και προκαλεί ευχάριστα συναισθήματα». Για την επιλογή της αξίας δεν μίλησε κανένας σοφός.
