Κυνόδοντας: Τὸ λουλούδι τῆς παρακμῆς.
Γράφει ὁ Στέφανος Ληναῖος. Καὶ ξέρει τὶ γράφει. Ἁπλῶς εἶναι τόσο βαθὺ τὸ χάσμα ποὺ χωρίζει τὴν τέχνη ἀπὸ τὴν «τέχνη» ποὺ κανονικά δὲν χρειάζεται νὰ ἀποροῦμε!
Ἀναζητοῦμε μὲ ἀγωνία τὸν πᾶτο τοῦ βαρελιοῦ… Δὲν γίνεται νὰ εἶναι ἄπατο… Κάποιαν στιγμὴ θὰ πάψῃ ἡ κατρακύλα… Κάποιαν στιγμὴ θὰ τὸν πιάσουμε τὸν πᾶτο. Ἔτσι, γιὰ Συνέχεια
Βρὲ βρὲ βρέ… Τὰ παιδιά τὰ φωτισμένα… Τὰ παιδιά τὰ «δικά μας»… Τὰ παιδιά τοῦ λαοῦ… Τὰ παιδιὰ τοῦ σοσιαλισμοῦ…
Διαβάζω στόν φιλόλογο (αἰὲν ἀριστεύειν) γιὰ τὶς δηλώσεις Βενιζέλου καὶ …ἀνατριχιάζω…
«“ Το πετρέλαιο αυξάνεται και για τον φτωχό και για τον πλούσιο”!!!!
“ Ο φτωχός είναι συνηθισμένος στην φτώχεια του, ο εύπορος που χάνει εισοδήματα χάνει τον κόσμο κάτω απ’τα πόδια του”!!!!»
Ἔχουν ἀπίστευτο θρᾶσος ὅμως! Ἀπίστευτο! Ποιός πονάει περισσότερο ἀπό Συνέχεια
Μὰ καλά, τί παίρνουν αὐτοί ἐκεῖ μέσα; Πρέπει νὰ εἶναι πολύ ἰσχυρό πάντως γιατί ἔχουν χάσει κάθε ἔννοια τοῦ μέτρου! Πόλεμος κανονικός! Ποῦ; Στὸ κεφάλι τους! Ποιός θὰ νικήσῃ στὴν …βλακεία! Τὴν μία ὁ Λιακόπουλος λέει αὐτό. Τὴν ἄλλην κάνει ἐκεῖνο. Τὴν τρίτη ἀπειλεῖ καὶ ἐκβιάζει… Μεγάλη μορφή …ἀλητείας! Ἀπὸ ποῦ τὸ παίρνει αὐτό ποὺ παίρνει; Σὲ τὶ χρώμα; Ἤ δὲν τὸ βλέπει καὶ πάει κατ’ εὐθείαν στὸν …τραπεζικό του λογιαριασμό;
Υ.Γ. Εἶναι γενικότερο τὸ κακό! Ὅλοι αὐτοί ἔχουν καταφέρει μὲ ἕναν περίεργο τρόπο κι ἔχουν πείσει ἑαυτούς γιὰ τὸ δίκαιον τοῦ ..ἀδίκου τους! Ἔχουν κάνει Συνέχεια
Ὁ βωμὸς τῶν δώδεκα θεῶν ἦταν ἕνα ἀπὸ τὰ σημαντικότερα μνημεῖα ποὺ θὰ μποροῦσαν νὰ δοῦν τὸ φῶς τοῦ ἡλίου. Κι ὅμως τώρα κεῖται δίπλα στὶς Συνέχεια
Ὅταν ἡ ἀνθρώπινος ὕπαρξις εὐτελίζεται… Ὅταν ὁ νόμος ἐφαρμόζεται ἐπιλεκτικά…. Ὅταν οἱ ἄνθρωποι φθάνουν ὡς ὑποζύγια κατὰ χιλιάδες στὴν γειτονιά μας… Τί περιμένουμε;
Ἀρχῆς πάντων ὁ σεβασμός! Ὅταν τοὺς ἔχουν ἐξαθλιώσει σὲ τέτοιον βαθμό, τοὺς σέρνουν ὡς ἄλλους μαύρους μὲ ἁλυσίδες καὶ τοὺς συνωστίζουν ὡς κτήνη οἱ δουλέμποροι, περιμέναμε κάτι καλλίτερο;
Ἐγώ αὐτήν τὴν Ἑλλάδα δὲν τὴν θέλω… Θέλω τὸ κάθε ἀνθρώπινο ὂν νὰ ζῇ ἐλεύθερο στὸν τόπο του, δίχως νὰ πλανᾶται ἀνὰ τὴν ὑφήλιο ὡς κτῆνος… Ἐσεῖς, ἄλλα κτήνη, ἔμποροι ἐθνῶν, ἂς τοὺς ἐμπορεύεσθε… Κάποιαν στιγμή, μαζὺ μὲ ὅλα τὰ ἄλλα, ἡ βασιλεία σας θὰ χαθῇ… Γιατὶ ἔτσι ἐπιτάσσει τὸ φυσικόν δίκαιον…
Ἐὰν, μέ κάποιο νοητό τρόπο, μεταφέρουμε τήν κατάστασι ποὺ ζοῦμε, σέ μίαν ἂλλην ἐποχή, θά μπορούσαμε νά τήν προσομοιάσουμε μέ ἓνα πειρατικό πλοῖο, πού ὁ καπετάνιος, τό χειρότερο μοῦτρο, διευθύνει καί ὁδηγεῖ ἒνα πλήρωμα, τό ὁποῖον μοναδικό στόχο του ἒχει τίς πειρατείες καὶ τὴν …ἀνατροπὴ τοῦ καπετάνιου.
Συνεργάζονται ἐξ ἀνάγκης, δίχως νὰ ἐκτιμοῦν ὁ ἕνας τὸν ἄλλον, καὶ μοναδικός τους στόχος εἶναι, ἡ κατάληψις τῆς ἐξουσίας καὶ ἡ διατήρησις αὐτῆς.
