Εἶναι γνωστότατον πὼς ἀπὸ αὐτὴν τὴν κρίσι, μὲ αὐτοὺς τοὺς τρόπους ποὺ τὴν διαχειρίζονται, εἶναι ἀδύνατον νὰ βγοῦμε. Κι ὄχι μόνον δὲν θὰ βγοῦμε, ἀλλὰ θὰ βουλιάζουμε ὅλο καὶ περισσότερο.
Οἱ ὑποδομὲς δὲν ὑπάρχουν, ἡ ἐπιχειρηματικότης διώκεται, ἡ ἀγορὰ στέγνωσε ἀπὸ ῥευστό, ἡ ἐγκληματικότης ἔχει φθάσει στὰ ὕψη καὶ οἱ κουδουνισμένοι εἶναι πανικόβλητοι!
Ἤδη πλέον ὁμολογοῦν τὴν ἀποτυχία τους σὲ κάθε τομέα.
Ὅμως αὐτὸ εἶναι τὸ λιγότερο.
Τὸ χειρότερον εἶναι πὼς ἄν καὶ βλέπουν, ἄν καὶ γνωρίζουν, ἄν καὶ κάθε μήνυμα ποὺ λαμβάνουν (πρὶν ἀπὸ ἐμᾶς γιὰ ἐμᾶς) εἶναι ξεκάθαρο, αὐτοὶ ἐπιλέγουν νὰ ἐξακολουθήσουν τὴν πορεία πρὸς τὴν ἐξαθλίωσι.
Δέν ἔχει ἄδικο:
Μοῦ ἔστειλαν αὐτό:
