Το σπίτι μου έχει τοίχους. Με τον γείτονά μου, με τον οποίο συνορεύω, μπορεί να έχουμε τον τοίχο κοινό, αλλά δεν έχουμε κοινό το σπίτι.
Επίσης, ως άνθρωπος είμαι πολύ φιλόξενη, όποιος έρχεται σπίτι μου νιώθει σαν να είναι δικό του. Σε περιόδους δε που λείπω δίνω τα κλειδιά μου χωρίς δεύτερη σκέψη και πολλοί το έχουν οικειοποιηθεί. Πού όμως τα δίνω; Τα κρεμώ στην εξώπορτα; ο οιοσδήποτε μπορεί να το οικειοποιηθεί; Δεν είμαι αγία οπότε όχι, δίνω τα κλειδιά του σπιτιού μου ΜΟΝΟ σε όσους το αξίζουν, αλλά και θα εκτιμήσουν την γενναιοδωρία μου, αλλά και θα τιμήσουν το σπίτι μου.
Υπάρχει επίσης κι αυτό που λέμε προσωπικά δεδομένα που προστατεύονται (εξ ου και η ύπαρξη των τοίχων), όπως αντίστοιχα υπάρχουν και απόρρητα εθνικά θέματα (ΕΤΝΑ).. Συνέχεια →