Στὴ Νέα Τάξη πραγμάτων δὲν θ’ ἀναγνωρίζονται πιὰ ἐθνικὰ δικαιώματα. Μόνο τὰ δῆθεν ἀτομικά. Οἱ ἄνθρωποι θὰ «ἀπαλλαγοῦν» ἀπὸ ἐθνικὰ καὶ θρησκευτικὰ δεσμά. Τὸ ἄτομο θὰ τοποθετεῖται ἐπάνω ἀπὸ τὸ ἐθνικὸ ἢ τὸ θρησκευτικὸ σύνολο.
Ἔτσι θὰ ζῇ σὲ ἕνα πλαίσιο τάχα εὑρυτέρας ἐλευθερίας.
Ὅμως, αὐτὰ ποὺ οἱ κήρυκες τῆς παγκοσμιοποιήσεως ὀνομάζουν δεσμά, δὲν εἶναι τίποτα ἄλλο ἀπὸ δεσμοί. Συνέχεια →

Πολλὰ λένε καὶ γράφουν  κατὰ καιροὺς γιὰ τὴν Θράκη ἀνθρωποι που τὴν ἔχουν ἐπισκεφθεῖ, ζήσει  ἤ καὶ ἀφήσει. Πολιτικοί, πολιτικάντηδες, ἔνστολοι, ρασοφόροι, καλλιτέχνες, ἐπιστήμονες, ἀθλητές, ἐπιχειρηματίες. Οἱ ἀπόψεις τους λίγο-πολὺ ποικίλλουν, ὅμως ὅλοι συμφωνοῦν στὸ ἑξῆς. Ὅτι ἡ Θράκη εἶναι παρατημένη.

Τὸ μεταπολιτευτικὸ σύστημα  που ἐδῶ καὶ δεκαετίες «ἐξαγγέλλει», «σχεδιάζει», «προγραμματίζει», «ἐπενδύει», «ὑπόσχεται»καὶ«δρομολογεῖ»τὴν ἀνάπτυξη τῆς  Συνέχεια →

Ὡς πότε θὰ νοσταλγῆ ὁ Ἕλληνας τὴν πατρίδα του στὸν ἴδιο του τόν τόπο;
Αὐτὸ τὸ κράτος ἱδρύθηκε ὡς προτεκτοράτο καὶ ἐπίσημες ἐγγυήτριες δυνάμεις ὑπῆρξαν ἡ Βρετανία καὶ ἡ Γαλλία ἕως τὸν Β´ Παγκόσμιο Πόλεμο, ὅταν στὴ συνέχεια τοὺς Βρετανοὺς καὶ Γάλλους διαδέχθηκαν οἱ ΗΠΑ.
Οἱ δυνάμεις ποὺ ἀσκοῦσαν κυριαρχία ἐπάνω στὸ ἑλλαδικὸ προτεκτοράτο ἐξέθρεφαν καὶ προῆγαν πρόσωπα τῆς ἑλληνικῆς πολιτικο-οἰκονομικὴ ἐλὶτ, ἡ ὁποία οὐδεμία σχέση εἶχε μὲ τὴν ἑλληνικὴ κοινωνία ὡς ἄρχουσα τάξη. Συνέχεια →