Ὁ ἄλλος, ὁ Ἀθηναῖος μὲ τὴν τζιπάρα, ἔρχεται μέσα στὸ δάσος, ἐκεῖ ποὺ περπατῶ καὶ μοῦ ἐπιτάσσει…: δέσε τὸ σκυλὶ γιατὶ φοβᾶμαι, ἀπαγορεύεται νὰ τὸ ἔχῃς λυτό.
Ἅμα φοβᾶσαι ῥὲ μεγάλε τὰ ζῷα μὴν ἔρχεσαι στὸ δάσος! Συνέχεια →

Χρόνο μὲ τὸν χρόνο ἡ πολυπλοκότης αὐτοῦ τοῦ κόσμου, ποὺ στριφογυρίζει ἀσταμάτητα, μᾶς μπερδεύει ὅλο καὶ περισσότερο κι ἔτσι χρόνο μὲ τὸν χρόνο νοιώθουμε ὅλο καὶ περισσότερο τὴν ἀνάγκη νὰ ἀναζητήσουμε τὴν γαλήνη στὶς μικρές, ἀπλὲς Συνέχεια →

Τὴν Γιῶτα τὴν γνωρίζουμε ὅλοι μας, λίγο ἔως πολύ, ἀπὸ ἐδῶ μέσα (κι ὄχι μόνον!!!).
Ἡ Γιῶτα μας λοιπόν, ὅπως συνηθίζει, μᾶς ἑτοιμάζει κάτι πολὺ ὄμορφο, γιὰ νὰ μάθουμε, νὰ σκεφθοῦμε καὶ νὰ ἐπικοινωνήσουμε γιὰ ἀκόμη μία φορά, ἀληθινά, εἰλικρινῶς καὶ οὐσιαστικῶς κυρίως μὲ …ἐμᾶς!!! Συνέχεια →

Γαλάζιος ὁ οὐρανὸς σήμερα…
Ἄς ἀδράξουμε τὴν ἡμέρα..
Ἂς εἴμαστε ἀποφασιστικοί, παραγωγικοί… Συνέχεια →