Εἶναι γεγονός, τὸ ὁποῖον δὲν ἀμφισβητεῖται πλέον, πὼς τὸ μεγαλύτερον τμῆμα τῆς ἀνθρωπότητος «πείθεται» καὶ «ὑπακούει» καὶ ἀναπαράγει πανομοιότυπες, μαζικὲς συμπεριφορές. Αὐτὲς οἱ συμπεριφορὲς ἑδράζονται στὸν φόβο, ὅπου ἐπάνω του δομοῦνται, κατὰ περίπτωσιν, διάφορες ἀπόψεις, ἀναλόγως τῆς συλλογικῆς μνήμης τῶν ἑκάστοτε τοπικῶν κοινωνικῶν ὁμάδων. Πρὸς τοῦτον, γιὰ παράδειγμα, ὁ δεσποτισμὸς ἐξεφράζετο διαφορετικῶς στὴν Εὐρώπη καὶ … Συνέχεια
Ὥρα νὰ ἐπιλέξουμε τὸ ἐὰν θὰ εἴμαστε παρατηρητὲς τῶν γεγονότων ἢ ἐὰν θὰ «βγοῦμε» ἀπὸ τὰ γεγονότα γιὰ νὰ ἀναλάβουμε τὶς ζωές μας καὶ τὴν τύχη τῆς Πατρίδος μας. Ὥρα εἶναι πιὰ νὰ ἐπιλέξουμε τὸ ἐὰν θὰ δράσουμε καὶ θὰ ἀντιδράσουμε ἢ στρουθοκαμηλίζοντας θὰ ἀποδεχθοῦμε τὴν «Μοίρα» τοῦ ἡττημένου.
Τοῦτος ὁ παράδεισος, Ἑλλάδα, ζωγραφιὰ μοναδική… Κι ἐμεῖς μικροὶ θεοὶ τῆς δημιουργίας ἢ τῆς καταστροφῆς…
Αὐτὸ εἶναι μία ἀρχὴ ποὺ πάντα, γιὰ ὁ,τιδήποτε, ὀφείλουμε νὰ τὴν κρατᾶμε διαρκῶς σὲ ἰσχύ, μόνοι μας. Ἐμεῖς τὴν περιφρουροῦμε. Ὄχι οἱ ἄλλοι. Δὲν θὰ ἐλθη ποτὲ κάποιος νὰ μᾶς προστατεύσῃ. Ποτὲ κάποιος δὲν θὰ μᾶς προσφέρη κάτι ἔτσι, γιατὶ τοῦ …περίσσεψε*!!! Ἐὰν συνειδητοποιήσουμε αὐτὴν τὴν ἀλήθεια, τότε τὰ δεδομένα τῆς ζωῆς μας αὐτομάτως θὰ … Συνέχεια
Ἔχουμε ἀναρωτηθεῖ ἔως σήμερα γιατί σπανιότατα οἱ εὐχές «πιάνουν»; Ἔχουμε προβληματισθεῖ κατ’ ἐλάχιστον ἀναφορικῶς μέ τό πότε διακινῶνται οἱ εὐχές καί γιά ποιούς λόγους; Ἡ εὐχή, (εὔ-χομαι—> καλῶς νὰ ἔχω -;;;-) δηλώνει κάτι ποὺ θὰ θέλαμε νὰ συμβῇ. Εἶναι ὑποπροϊὸν (ἢ καὶ σὲ κάποιες περιπτώσεις πανομοιότυπον) τῆς ἐλπίδος καὶ συνήθως ἐμπεριέχει μπόλικες ἐλπίδες καὶ διόλου … Συνέχεια
Ὅταν τὸ σπίτι σου ἔχει κτυπηθῇ ἀπὸ τοὺς σεισμούς, πολλὲς φορές, εἶναι τραυματισμένο, ἔχει μπαλώματα, τσιμεντοενέσεις, ὑποστηλώματα καὶ σὲ ἕναν ἐπερχόμενον σεισμό, ἴδιον ἤ μεγαλύτερον, θὰ καταπέση καὶ θὰ σὲ πλακώση, μαζὺ μὲ τοὺς ἀγαπημένους σου. Κάθε ἐπὶ πλέον στιγμὴ παραμονῆς σὲ ἕνα τέτοιο κτίριο εἶναι ἐπικίνδυνη.
