Ὑπάρχουν οἱ πολλοὶ καὶ οἱ ὀλίγοι…

Ὑπάρχουν οἱ πολλοὶ καὶ οἱ ὀλίγοι…

Οἱ πολλοὶ θὰ ἀρνηθοῦν νὰ κάνουν μίαν ἀλλαγή. Οἱ ὀλίγοι θὰ ἀγωνισθοῦν γιὰ νὰ συμβῇ μία ἀναγκαία ἀλλαγή.

Ζωὴ μέσα ἀπὸ τὸν …θάνατο!!!

Ζωὴ μέσα ἀπὸ τὸν …θάνατο!!!

Κάθε στιγμὴ κύτταρά μας πεθαίνουν καὶ εἴτε ἀπομακρύνονται μὲ ὅλους τοὺς τρόπους ἀπὸ τὸ σῶμα μας, εἴτε «ἀποῤῥοφῶνται» ἀπὸ τὸ ἴδιο τὸ σῶμα μας μέσῳ τῆς φαγοκυτταρώσεως. Οἱ διεργασίες αὐτὲς εἶναι αὐτόματες καὶ οὐδέποτε τὶς ἀντιλαμβανόμεθα μὲ τὶς αἰσθήσεις μας. Ἡ φαγοκυττάρωσις ὅμως, ποὺ ἀξίζει κάθε στιγμὴ νὰ ἐνθμούμεθα, εἶναι ἐκείνη ἡ διεργασία ποὺ ὅλα τὰ … Συνέχεια

Δὲν ὑπάρχει ζωὴ δίχως (ἀτομικὸ) σκοπό

Δὲν ὑπάρχει ζωὴ δίχως (ἀτομικὸ) σκοπό

Δικό μας σκοπό… Ἀτομικό… Ὄχι τῶν ἄλλων… Διότι ὅταν ὑπηρετοῦμε κάτι ἔξω ἀπὸ ἐμᾶς τότε δὲν ζοῦμε… Διαβιοῦμε …ἐλπίζοντες!!! Ἡ φρίκη τοῦ νὰ συνειδητοποιῇς πὼς διαβιεῖς ὅπως σὲ ἔχουν ἐκπαιδεύση καὶ πὼς ὑπηρετεῖς ἕναν ἔξω ἀπὸ ἐσέναν, ἐπίκτητο καὶ τεχνητό, σκοπό, δὲν περιγράφεται. Ἡ συνειδητοποίησις αὐτῆς τῆς πραγματικότητος σὲ φέρνει πρὸ τῶν εὐθυνῶν σου, ἐὰν … Συνέχεια

Ἀκόμη χαμογελᾶτε…

Ἀκόμη χαμογελᾶτε…

Ἡ τσίκνα ἔχει ἀνέβει ψηλὰ στὸν οὐρανό, μὲ τὴν μορφὴ ἀραιᾶς νεφώσεως. Τὸ κέφι φαίνεται νὰ διατηρῇ τὴν δυναμική του… Τὸ Σαββατοκύριακο πρὸ τῶν πυλῶν…

Ἡ Δική μας Εὐθύνη!!!

Ἡ Δική μας Εὐθύνη!!!

Δὲν ἀφορᾶ μόνον στὴν ἐπιβίωσίν μας ἤ στὴν συντήρησιν τῆς οἰκογενείας μας… Ἡ Δική μας Εὐθύνη, τώρα πιά, ὅπως ἐξελίσσονται οἱ καταστάσεις, ἀφορᾶ στὸ σύνολον τῆς Ἀνθρωπότητος καὶ τοῦ Πλανήτου. Δὲν εἴμεθα ξεκομμένοι. Εἴμεθα τμῆμα τῶν πάντων κι ὥς τέτοιοι πρέπει τώρα πιὰ νὰ βλέπουμε τὸν Κόσμο μας!!!