Θὰ μαθαίνουμε πορευόμενοι, διότι ἐὰν δὲν κατέχουμε τὶς ἀναγκαῖες γνώσεις, ποὺ θὰ μᾶς βοηθοῦν νὰ κρίνουμε ὀρθά, μόνον θὰ παθαίνουμε. Ὅμως τὰ μαθήματά μας, ἀπὸ ἐδῶ καὶ πέρα, δὲν θὰ προέρχονται τόσο, πλέον, ἀπὸ τὰ λάθη τοῦ παρελθόντος, ἀλλὰ ἀπὸ τὰ «σημάδια» τώρα πιὰ ποὺ πρέπει νὰ ἀρχίσουμε νὰ διακρίνουμε, νὰ παρατηροῦμε καί, τελικῶς νὰ … Συνέχεια
Ἡ ἀφοσίωσις.
Ἤξερα κάποτε ἕναν ἄνθρωπο ποὺ εἶχε σοβαρὴ σχέση γιὰ παρὰ πολλὰ χρόνια μὲ δύο γυναῖκες ταυτόχρονα. Ἡ μιὴ ἦταν ἡ γυναῖκα του. Δὲν ἤθελε νὰ ἀφήσῃ καμμιὰ ἀπὸ τὶς δύο… Σὰν ἡ παρουσία τῆς μιᾶς νὰ δημιουργοῦσε τὴν ἀνάγκη γιὰ τὴν ὑπάρξι τῆς ἄλλης.
Ἀπὸ …μέσα πάλι θὰ ξεκινήσῃ…
Μέσα στὸν κάθε ἄνθρωπο ὑπάρχει ἔνας τόπος μυστικός, ποὺ ἐκεῖ ζεῖ ὁλομόναχος καὶ ἀνανεώνει τὶς πηγές του, ποὺ δὲν στερεύουν ποτέ… Κι ἂν τὸ πάθος λείψῃ, ἐκεῖ μέσα θὰ πρέπη νὰ ἀνάψῃ τὴν φλόγα πρῶτα.
Ξεκινᾶμε μὲ τὸ νὰ προσδιορίσουμε τὰ «ἀναγκαία»!!!
(Σὲ νέες βάσεις καὶ μὲ διαφορετικές, ἀπὸ τὶς ἔως τώρα, προτεραιότητές μας!!!) Πῶς γίνεται νά ξεκινήσῃ κάποιος ἔνα ταξείδι, γιὰ ὁπουδήποτε, ἐάν θέλῃ νά κουβαλήσῃ μαζύ του ὅλην τήν …οἰκοσκευή του, πρό κειμένου νά μήν αἰσθανθῇ ἀπεκομμένος ἀπό τήν καθημερινότητά του; Δὲν γίνεται… Κι ὄσοι τὸ ἐπιδιώκουν αὐτὸ εἶναι, τοὐλάχιστον, ἀνόητοι, ἐφ΄ ὅσον τελικῶς χάνουν … Συνέχεια
Οἱ δύστροποι ἄνθρωποι.
Ὁ κάθε δύστροπος ἄνθρωπος δὲν στέκεται μόνος μπροστά μας. Κουβαλάει μαζύ του συναισθήματα πληγωμένα, κατάλοιπα τῶν παιδικῶν τοῦ χρόνων… Ἴσως τὶς ἀπαιτήσεις μιᾶς πολὺ αὐστηρῆς οἰκογενείας, ἀνικανοποίητες ἀνάγκες, ντροπή, ψυχικoὺς πόνους, ἀβεβαιότητα γιὰ τὸ πάρον, ἀνασφάλειες γιὰ τὸ μέλλον.
Ἀπολογισμός… (ἐπανάληψις)
Εἶναι ἡ ὥρα αὐτὴ… τοῦ ἀπολογισμοῦ καὶ τὸ σκαμμένο πρόσωπο