Μέσα στὶς ἐρχόμενες ἑβδομάδες, θεωρητικῶς καὶ μόνον, θὰ ἔχουμε κάποιο «θερμὸ» ἐπεισόδιον μὲ τὴν γείτονα, γιὰ νὰ …«ἐπισφραγίσουμε», ἐπὶ τέλους καὶ διὰ παντός, τὴν «ἑλληνοτουρκικὴ φιλία», διότι, ἐὰν μία φιλία δὲν σφραγίζεται μὲ αἶμα, φιλία δὲν εἶναι.
Ἀρχεῖα ἐτικέττας: γκρέμισέ το τὸ ῥημάδι
Ζήτω ἡ …πλεμπάγια!!!
Ὅταν ἤμασταν μικροὶ πηδούσαμε τὰ κάγκελα στὶς παραλίες γιὰ νὰ μὴ πληρώσουμε εἰσιτήριο. Τὸ κάναμε σὲ Ἄλιμο, Βούλα καὶ Βουλιαγμένη (Ὠκεανίδα). Κάποιες φορὲς στὴν Βούλα μπαίναμε περπατητοὶ γιαλὸ γιαλὸ καὶ στὴ Βουλιαγμένη περνούσαμε μέσα ἀπὸ τὸ «Ἐν Πλῷ», τὸ μαγαζὶ τῶν πλουσίων σκαφάτων (ἢ ὅπως σκατὰ λέγεται τώρα). Συνέχεια
Ἰθαγενεῖς ἀποικίας…
Στὴν Νέα Ζηλανδία, οἱ ἰθαγενεῖς της βρεταννικῆς ἀποικίας λέγονται Μαορί.
Στὴν Αὐστραλία λέγονται Ἀβορίγινες.
Στὴν Κύπρο λέγονται …Ἕλληνες καὶ τώρα πανηγυρίζουν καὶ κορνάρουν σ’ ὅλην τὴν Λευκωσία, γιὰ τὸ κύπελλο τῆς Λίβερπουλ!
Συνέχεια
Βιβλιοθήκη Φιλοσοφικῆς
Μαθαίνω πὼς ἡ Φιλοσοφικὴ Ἀθηνῶν ἀπέκτησε Βιβλιοθήκη!!!
Ἦλθε ἡ Πρόοδος στὰ Ἑλληνικὰ Πανεπιστήμια!!! (;;;;;;;)
Εἶχα πάη γιὰ κάτι χαρτιὰ στὴν Φιλοσοφικὴ πρὶν λίγα χρόνια καὶ εἶχα ἐπισκεφθῆ τὸ Βιβλιοπωλεῖο τῆς Σχολῆς…
Νομίζοντας ἡ ἀφελὴς πὼς εὑρίσκομαι ἀκριβῶς στὸ σωστὸ μέρος, ζήτησα ἀπὸ τὴν πωλήτρια νὰ μοῦ πῇ ποιὲς ἀποδόσεις τῶν Ὁμηρικῶν Ἐπῶν διαθέτουν, γιὰ νὰ ῥίξω μίαν ματιὰ καὶ νὰ δῶ τί θὰ ἀγοράσω… Περίμενα πὼς θὰ ἀνοίξουμε καὶ συζήτηση γιὰ τὶς μεταφράσεις Κακριδῆ, Μαρωνίτου, Καζαντζάκη κλπ… Συνέχεια
Γυρεύοντας τρόπους νὰ ἀποφύγουμε τὴν …εὐθύνη!!!
Θὰ γράψω σήμερα γιὰ τὴν εὐθύνη μας ὡς πολίτες.
Νὰ κάνετε ὅμως ἕναν κόπο γιὰ νὰ διαβάσετε τὴν σημείωσή μου ἔως τὸ τέλος.
Ἀφορᾶ ἄμεσα στοὺς περισσοτέρους καὶ κυρίους σὲ χρῆστες τοῦ facebook. Συνέχεια
Ἑβδομάδες τῶν (πραγματικῶν καὶ μεγάλων) παθῶν
Τὸ παρακάτω κείμενον ἀπευθύνεται μόνον σὲ ὅλους αὐτοὺς ποὺ ἀκόμη στέκονται ὄρθιοι καὶ πολεμοῦν, ἀρνούμενοι νὰ σκύψουν ἐμπρὸς στοὺς δυνάστες μας. Γιὰ ὅλους τοὺς ἄλλους εἶναι μᾶλλον ἐπικίνδυνο!!!
Ἑβδομὰς τῶν (πραγματικῶν καὶ μεγάλων) παθῶν γιὰ τοὺς Ἕλληνες αὐτὴ ποὺ διανύουμε…
Καί, θέλουμε δὲν θέλουμε, στὸ πέρας αὐτῶν, τῶν τελευταίων ἑβδομάδων, ἀναμένει ἡ σταύρωσίς μας.
Μία σταύρωσις καὶ κάθαρσις μαζύ, ποὺ θὰ τὴν ὑποσθοῦμε, ἐφ΄ ὅσον, ἐδῶ ποὺ φθάσαμε, μεγαλυτέρα εἶναι ἡ ἡττοπάθειά μας, παρὰ ἡ πίστις μας. Γιὰ νὰ ἐπιιβιώσῃ ὅμως ὁ ἄνθρωπος καί, πολὺ περισσότερο, ἕνας λαός, ἀπαιτεῖται νὰ (ξανά)μάθῃ νὰ ἀγωνίζεται καὶ νὰ παλεύῃ μὲ κάθε εἴδους ἐχθρό, ἐσωτερικὸ καὶ ἐξωτερικό. Συνέχεια