Ὁ Παναγιώτης Καμμένος σέ ἀπόσπασμα (21 Δεκεμβρίου 2010) ἀπό τήν ἐκπληκτική του ὁμιλία στήν βο(υ)υλή.
Τά συγχαρητήρια τά ἒχω καταθέσει ἢδη!
Ἀναρωτιέμαι ὃμως…
Γιατί πρέπει νά δίνουμε συγχαρητήρια σέ κάποιον πού πράττει τά αὐτονόητα;
Γιατί πρέπει νά χειροκροτοῦμε κάποιον ποὺ ἀπλῶς κάνει τό καθῆκον του;
Γιατί δέν γινόμαστε ὃλοι Καμμένοι, ἐπί τέλους;
Πρίν σχολιάσω τό ὅ,τι δήποτε (πού δὲν εἶναι γιά σχόλια καί γιά λογοπαίγνια ἡ κατάστασις πλέον) θά θυμίσω σέ κάποιους ἓνα πολυπαιγμένο ταινιάκι:
Ἡ κα Μπενάκη μᾶς ἐνημέρωνε!
Δυστυχῶς κάποιοι δέν πρόσεξαν καλά τά ὃσα ἒλεγε. Καί αὐτοί πού τά πρόσεξαν, παρουσιάστηκαν ὡς γραφικοί, ἀκραῖοι καί κάποιες φορές φασίστες!
Ὁ ἀγαπητός φίλος Γιάννης εἶναι οἰκονομολόγος.
Συχνά μοῦ στέλνει διάφορες σκέψεις του καί προσπαθεῖ φιλότιμα νά μέ “ἐκπαιδεύσῃ” στήν λογική τῆς ἀγορᾶς τοῦ χρήματος.
Ὃσα μηνύματα μοῦ στέλνει, εἶναι πάντα τεκμηριωμένα καί δυστυχῶς, συντόμως ἐπιβεβαιώνονται.
Τό ἂρθρο πού ἀκολουθεῖ δέν εἶναι δικό του, ἀλλά τοῦ κυρίου Βιλιάρδου, ἑνός ἀνθρώπου πού ἒχει ἐναντιωθεῖ στό μνημόνιο καί στούς κυβερνητικούς χειρισμούς.
Δέν εἶναι ἀπό αὐτούς πού μόνον φωνάζουν δίχως νά παρουσιάζουν λύσεις. Εἶναι ἂριστος γνώστης οἰκονομίας καί οἱ προτάσεις του εἶναι πάντα καλοδεχούμενες ἀπό τούς γνωρίζοντες καί κατέχοντες.
Διαβάζω γιά τούς ἂδειους ἀπό ἒργα τέχνης τοίχους τῆς βο(υ)λῆς καί προβληματίζομαι!
Ποῦ πῆγαν τά ἒργα;
Δέν ὑπῆρχαν ἢ κάποιος τά συντηρεῖ;
Ἢ μήπως «βουλιάζει» τό καράβι καί κάποιοι πηδοῦν ἒξω ἀλαφιασμένοι;
Μήπως ὃμως τσιμπάνε καί τό κάτι τους, γιά νά μή «χαθῇ» μαζὺ μέ τό καράβι τόση τέχνη, αὐτοί οἱ κάποιοι;
Τί ἀκριβῶς συμβαίνει;
Μήπως τόσα χρόνια κάποιοι τήν ἒνοιωσαν τήν βο(υ)λή σάν δικό τους σπίτι καί δέν μποροῦν τώρα νά ἀποχωριστοῦν τά στολίδια της;
Τί νά κάνουμε βρέ παιδιά!
Διαχειριστές σᾶς βάλαμε!
Αγαπητοί μου φίλοι της Ομογένειας,
Στην μακραίωνη πορεία των Ελλήνων εμφανίζεται συχνά το ιστορικό δίδυμο των “ΣΥΝΕΤΩΝ” και “ΤΡΕΛΛΩΝ” στους κόλπους της φυλής μας.
Στην ακραία της μορφή αυτή η αντίθεση καταγράφηκε ως “επαναστατημένοι” εναντι “προσκυνημένων” [‘ 21 ] , “πατριώτες” και “δοσίλογοι” [’40-’44], κοκ.
