Μέσα στὴν χειμωνιάτικη ἀτμόσφαιρα, μέσα στὶς καταστροφὲς καὶ στὴν ἀπογοήτευσιν, ἕνας γελαστὸς Ἥλιος μᾶς φωνάζει μὲ ὅλην τὴν δύναμίν του: «Καλημέρα»!!!
Καλημέρα, πρὸ τελευταία ἡμέρα τοῦ ἔτους.
Ψύχος παντοῦ…
Οἱ αὐτοκτονίες, κι αὐτὲς τὶς ἡμέρες, ἐξακολουθοῦν… Εἶναι διότι μέσα σὲ ὅλα τὰ ἄλλα ἀπωλέσαμε καὶ τὸ λαμπερὸ φῶς τοῦ Ἡλίου μας…
Εἶναι διότι ἐκτὸς ἀπὸ τὶς φοβίες ποὺ μᾶς ἐπιβάλλουν οἱ κυβερνῶντες καὶ τὰ οἰκονομικὰ δεδομένα, ὁ Ἥλιος μας ἐσκιάσθη ἀπὸ τὰ νέφη.
Ἔξω λοιπὸν σήμερα… Συνέχεια
Ἀρχεῖα ἐτικέττας: δράσεις καὶ ἀντιδράσεις
Ἀν τί τῶν εἰδήσεων νά παρακολουθήσουμε τά πρῶτα βήματα ἑνός …«πολιτικοῦ»;
Νὰ ‘μαι κι ἀπόψε μὲ τὶς εἰδήσεις νὰ ἀντιμάχομαι.
Καὶ καλά, σήμερα εἶναι Κυριακή… Δύο μόλις νύκτες πρὸς τῆς ἐκπνοῆς τοῦ 2013.
Κάποιοι ἔχουν ἀναχωρεήσῃ ἤδη γιὰ τὰ χωριά τους… ἤ γιὰ ἄλλους προορισμούς…
Κάποιοι ἄλλοι ἐργάζονται…
Κάποιοι ἄλλοι εἶναι ἤδη ἔξω ἀπὸ τὰ σπίτια τους καὶ ἀπολαμβάνουν τὴν ζωή τους… Συνέχεια
Ἡ ὀμορφιὰ εὑρίσκεται στὴν …προσωρινότητα!
Ὁ τρόπος ποὺ ἀντιλαμβανόμεθα τὰ πράγματα, τὰ πρόσωπα, τὶς καταστάσεις, τὰ συναισθήματα… ὅλα εἶναι μιὰ ἰδέα…
Μιὰ ἰδέα ποὺ ἐμεῖς κατασκευάζουμε γύρω ἀπὸ αὐτά… ὅπως τὴν θέλουμε… ὅπως θὰ τὴν θέλαμε… ὅπως μᾶς ἀρέσει… ὅπως τὴν ἐπιθυμοῦμε… Συνέχεια
Ἀν τί τῶν εἰδήσεων νά γνωρισθοῦμε μέ τήν κυρία τοῦ …κυρίου;
Εἴπαμε…
Ἐγὼ τὸ …κόλλημά μου…!!!
Ἀδυνατῶ νὰ δῶ τηλεόρασιν καὶ πολὺ περισσότερο εἰδήσεις.
Τὶς θεωρῶ καταστροφικὲς γιὰ τὴν ἀντίληψίν μου καὶ γιὰ τὴν νόησίν μου.
Εἰδήσεις τὸ πρωΐ, πρωΐ πρωΐ, μὲ τὴν …ψυχρούλα, γιὰ νὰ προλάβω νὰ τὶς ἐπεξεργαστῶ, νὰ τὶς κατανοήσω καὶ νὰ τὶς συνειδητοποιήσω.
Τὸ νὰ ἑτοιμάζομαι γιὰ ὕπνο καὶ νὰ στρωθῶ στὸν καναπέ μου, πρὸ κειμένου νὰ μοῦ κάνουν πλύσεις ἐγκεφάλων, δὲν τὸ ἐπιτρέπω στὸν ἑαυτόν μου… Ἔχω καλλίτερα. Συνέχεια
Ἀν τί τῶν εἰδήσεων νά δοῦμε τό πῶς κάποιοι χαλοῦν τήν …διαγωγή τους;
Κολωνάκι κάποτε…
Καμμία σχέσις μὲ τὸ σημερινὸ Κολωνάκι…
Διότι τὸ σημερινὸ Κολωνάκι διαφέρει ἐλάχιστα ἀπὸ ὅλες τὶς ἄλλες περιοχὲς τῶν Ἀθηνῶν ἤ τῆς Ἑλλάδος…
Ἄλλως τε, ὅλοι μας, μὰ ὅλοι μας, στὴν ἰδίαν Μοίρα εἴμαστε… Συνέχεια
Ἄν τί τῶν εἰδήσεων νά γνωρίσουμε ἕναν …ἀπένταρο λεφτᾶ;
Αὐτὲς οἱ εἰδήσεις μοῦ ἔχουν γίνῃ βραχνᾶς.
Περπατῶ στὸν δρόμο, ἐπισκέπτομαι φίλους μου, συζητῶ στὸ τηλέφωνο καὶ κάπου στὸ βάθος διαρκῶς παίζει μία τηλεόρασις στὰ δελτία εἰδήσεων. Ἐφιάλτης μοῦ ἔχουν γίνῃ…
Καὶ δὲν φθάνει αὐτό…
Ἔχουμε καὶ τὴν κατάθλιψιν, ποὺ οὔτως ἤ ἄλλως συνοδεύει, ὡς ἐπακόλουθον, τὶς εἰδήσεις… Συνέχεια